külək


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. səsi ilə əsəbləşdirən tozu ilə yenə əsəbləşdirən havanın üfüqi hərəkəti.
    (bax: xəzri)
    (bax: gilavar)
    (bax: ağyel)
    2. sumqayıtı əyri qoyub, düz sikən şey. qum fırtınasıdır deyəsən.
    3. sabah* etibarilə bakıda 43km/s sürətlə əsəcək havanın hərəkəti.
    (bax: küləkli hava)
    4. hava kütlәsinin yüksәk tәzyiq sahәsindәn, alçaq tәzyiq sahәsinә hәrәkәti.
    6. qədim bir deyimə görə səhraların heykəltəraşı.
    7. Əsdiyi hər yay gecəsi özü özümə evdə adammı var a kişi demәyimә səbəb olan şey.
    8. məktəb vaxtları problem yaradan ən böyük zaddardan biri. əsdiyi fəsilə görə, insanların ona olan sevgisi dəyişə bilir. payız - qış aylarında həmin anda ağıla gəlmiş möhtəşəm söyüşlərin sahibi olur, yay - yaz aylarında insanın hələ bir keyfini də açır.
    9. Acmışam. Yorğunam da. Dənizə yaxın tərəflərdə. Tanımadığım insanlarla birliktəyəm, silah yoldaşlarıdır hamısı. Çox danışırlar, hərbidən. Çay içmişik. Getmək istəyirəm. Çox danışırlar. Vurmaq istəyirəm, kök olanı. Çay içirik. Arıq, qara olan xatirəsini danışır. Diqqətlə baxıram. əslində başım ona tərəfdir sadəcə. Gözlərim də ona tərəfdir. Amma o danışdıqca xəncərlənən sinəm, başqa sahillərdədir. Oğlanın gözlərinə baxıram. Artıq onun möhtəşəm söhbətinin sonudur. artıq təbəssüm, təəccüb, tərif vaxtıdır. Artıq bunları edirəm. Artıq Gözlərimin aşağı tərəfi ağrıyır. Artıq dözə bilmirəm. içimdə ayrılmaq, sağollaşmaq nitqini hazırlayır, bir-iki dəfə də təkrarlayıram. Tam demək vaxtı gələndə dayanıram, yanımdakı kökə baxıram. əslində maraqlı insanlar olduğunu fikirləşirəm. vaxtımı itirmədiyimi, özümə sübut etməyə çalışıram. Bir az gülürəm. getmək yadımdan çıxır, çıxarmağa çalışıram. Tualetə getmək istəyirəm. içəriyə göz gəzdirirəm, yazını görürəm. ayaqyolu ödənişini hazırlayıram, cibimdə fırladıram. Fikirləşirəm. pulu verirsən, keçirsən içəri, işini görürsən. Bir dəfə də özümü bunu edərkən fikirləşirəm. tam durmağa hazırlaşarkən, ayağa qalxa bilmirəm. sanki, ayaqlarım yoxdu. Hiss eləmirəm. beyin də artıq bunu fikirləşmir. Elə bil bayaqdan bunu planlamırmış kimi. Uzaqlaşdırır bayaqkı fikirdən. Beyin özünü günahkar hiss edir. Bəli hiss edir. Bir-neçə dəqiqədir planladığı şeyi edə bilmir. Lakin, bunu gözləyirdi. Amma olmur. Və boşluğa düşür. Vəziyyətdən çıxarmaq xətrinə, diqqəti başqa tərəflərə çəkir. Artıq onun gözünə pis görünən şey, əslində yaxşıymış kimi görsənir. Özünü aldadır, təskinlik verir. Bu an zəng gəlir. Ayağa qalxıram, vacib biri kimi hiss edirəm. danışıram. Çox xoş xəbər eşidirəm. amma təsiri olmur. Bayaqkı ruh halı ilə gəlirəm, ruhsuzların arasına. Yenə də danışırlar. Artıq çıxırıq. əziyyət çəkirəm. vaxtımı boş yerə sərf etdiyimi yenə fikirləşirəm. bir az gəzirik. Bu çox xoşuma gəlir. Çünki, burada gəzmirik, burada gəzirəm. artıq onlarla bir yerdə deyiləm. bir az öndə yeriyirəm. görmürəm onları. Sadəcə küçələrə, ağaclara – yarpaqlı insanlara*, uzağa baxıram. Çoxdandır gəlmirdim. Rahatlayıram. Sonra arxadan səslər gəlir. Səs-küy. Çevrilmirəm. sonra bir yerə gedirik. içməyə. Fikirləşirəm. içmirəm. onsuzda az içirəm. bu aralar içmirəm. ümumiyyətlə mən içmirəm. içəridə yüksəkdən musiqi səslənir. Çıxarkən “nəğmənin ustaları”ndan bir parça səslənir. Yavaşlayıram. Qayıtmaq istəyirəm. oturmaq, bəlkə, içmək. Amma yox. Çıxırıq. Hava tündləşib. əsas da günəş görsənmir. Doğrusu, bir müddətdir axtarmıram da. Biri ayrılır. Yola davam edirik. Sahilə, dənizə tərəf. Yeriyirik. Tam sahil. Dəniz dalğalarını çırpmır amma elə sakit yellənir ki. Daha da yaxınlaşıram. Bilmirəm onlar hardadır. Yaxınlaşıram. O duzlu dəniz havasını içimə çəkirəm. kaş bunu həmişə hiss edəm. dənizə baxıram. Sanki, ilk dəfə görürmüşəm kimi hiss edirəm. ayaqlarımın altından sürüşüb gedirmiş kimi hiss edirəm. sahil boyunca yeriyirik. Getməməyin yaratdığı peşmanlıqla qarışıq dənizdən aldığım həzzin yaratdığı qeyri-müəyyən hiss məni orada saxlayır. Bir az da keçir. Artıq metroya tərəf gedirik. getmək içimdə böyük sevinc hissi oyadır. Lakin, son anda çoxluğun fikirləri dəyişir, bir az da qalmalı oluruq. Artıq tamamilə içimdə əsəbləşirəm, zəncir çeynəyirəm. əmin oluram ki, bu gün boşa keçmişlərə əlavə olundu. Üzümü turşudub, nifrətlə yeriyirəm. artıq o dənizin belə təsirliliyi qalmır. Dənizin üzərində bi şey diqqətimi cəlb edir bu an. Balıq. Sonra isə sadəcə baxıram. Sadəcə üzür. Yaşayır. Qıraqdan heçnə vecinə deyilmiş kimi gəlir. Amma Bir təlaş içindədir, harasa tələsir. eyni yerdə. Atılıb-düşür. Elə bu an yaxınlıqdakı açıq restorandan musiqi səsi gəlir. əvvəl də gəlirdi. Amma indi başqa musiqi səsi gəlir. Küləyin sovurub gətirdiyi bu səs, mənə o nəğməni xatırladır. Adi bir nəğmə də deyil. Bunu ifa edənlər “nəğmənin ustaları”dır. Külək.

    Bilmirəm hansı nəğmə idi gələn. Külək gətirmişdi. Elə külək də aparmışdı.

    (youtube: )


    *


sən də yaz!