sellektiv mutizm



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. seçici susqunluq. uşaqlarda müşahidə olunduğuna görə uşaq nevroloji xəstəliyi sayılır. buna xəstəlik deyilməsinin tərəfdarı olmadığım üçün bu sözü bir də təkrar etməyəcəyik.
    etirazın, inkaretmənin bir formasıdı. səbəbləri çox ola bilir amma büruzə vermə forması demək olar ki, eynidir. uşaq susur.
    bu onun danışma qabiliyyəti olmadığı anlamına gəlmir. sadəcə tanımadığı və ya güvənmədiyi əhatədə içinə qapanan uşaq ondan söz soruşulduğunda əgər mutizmin irəliləmiş formasında deyilsə bunu jestlər və ya yazı formasında ifadə etməyə başlayır.
    sosial fobiyanın bir başqa uşağaməxsus formasıdır.
    ailədəki münasibətlərdən doğur. ailənin psixiatrik özgeçmişini incələyəndə sosial fobiyadan, içəqapalılıqdan əziyyət çəkən qohumlara rast gəlmək olar.
    mutizmli uşağın üz əzələləri də bir müddət sonra donuq hala gəlir. 3yaş 4 aylığında rast gəlinirsə bu erkən mutizm sayılır, 5 yaş 5 aylığında əgər bu diaqnoz qoyulursa onda gecikmiş mutizmdir və ən çətinidir çünki uşaq məktəb yaşına keçid dövründədir.
    ilkin müşahidə olunduğu andaca "nə utancaqdı bu", "itinin qurd dayısı da belə idi" kimi şit-şit bənzətmələr eləməkdənsə uşağı ağıllı başlı uşaq psixoloquna aparım terapiyalarda iştirak etməyinə şərait yaradılmalıdı.
    di gəl ki, qohum əqrabanın ürəyi gedir başın aşağı salıb susan uşaqdan ötəri. beləcə də yeniyetmə çağına çatıb da zombi kimi yaşayan və görünən uşaqlar var ətrafımızda aq.
    2. Azərbaycanda çox yayğın olduğuna inandığım problemdir, heyvan böyüdürmüşcəsinə uşaq böyüdən ailələr var olduqca da davam edəcəkdir.
    3. bəzən uşaqların valideynlərini cəzalandırma üsuludur. mutistik anlar gəlib və "öz özlüyündən" keçmiş olsa da o dövürdəki reaksiyaları gördüyü üçün hələ də rol oynamağa davam edən uşaqdır.buna da çox vaxt evin ilk uşağında rast gəlinir. dərdi ki, özündən sonra doğulmuş uşaqdır. özünə diqqət ayrıldığını görən, onunla danışmaq üçün çalışan valideynlərin çabalarını görmə zövqünü özündə davam etdirən uşaq da mütləq psixoloqa getməli və valideyn-övlad münasibətlərinə korreksiya olunmalıdı. bu malı-məlilər bir yana da, mən də olsam artistliyə davam edərdim -* bir susqunluqla millət meymuna dönsün.
    digər uşaq növləri də var ki, danışırlar amma pıçıltı ilə. xırıltılı səs ilə. guya səsləri batıb. hekayələr uydururlar, nəydən qorxublar və ya hansı pis hadisə baş verib ki, qorxudan səsləri batıb. bu tiplərə də boşanmış və ya o ərəfədə olan ailələrdə rast gəlinir. təxmin etmək də çətin deyil ki, nə qədər çirkinləşərək ayrılırlar və uşaq ortada necə istifadə olunur.


sən də yaz!