the stoning of soraya m



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. türkcə tərcüməsi "sorayanı taşlamak" abş-da iranlı kinomatoqrafçı tərəfindən iranda yaşanmış bir hadisə haqqında çəkilmiş film.
    2. Daşlama səhnəsi ilə psixoloji travma yaşadan film. Oxşar xəbərlər falan eşidən kimi gəlir ağlıma.
    3. daşlama səhnəsindən sonrakı o stressi ancaq oğlanın kaseti alıb getdiyi anda biraz yüngülləşdirə bilmişdim, lakin gün boyunca əsəb və stress tərk etməmişdir məni. ağır filmdir.
    4. iranda qadınlara olan münasibət və dini-şəriət qanunlarının daha çox adi insanlar arasında dəyişməyən vəhşiliyi haqqında olan film.həqiqi hadisələrə əsaslanır və 2008-ci ildə ABŞ-da kinorejissor Sirus Növrəstə tərəfindən çəkilən filmin süjet xətti Fransada yaşayan iranlı yazar Firudin Saəbcamın "Daş-qalaq etmə" əsərindən götürülüb. Müəllif əsərdə bəhs olunan hadisələrin təxminən 30 il bundan öncə baş verdiyini, daha sonralar isə bunu qələmə aldığını deyir. filmdəki rollarına görə Şöhrə Ağdaşlo və Mozhan Marno(bax: Oscar)a namizəd göstərilib.
    5. sürəyyanın daşlanmasına illər öncə baxmağıma rəğmən bu səhər yenidən izləmək qərarına gəldim. * izləmək istəyənlərə demək istədiklərim var: əgər kefiniz çox yaxşıdırsa bu filmə baxmamağınızı tövsiyə edirəm, yox əgər kefiniz pisdirsə yenə də baxmamağınızı tövsiyə edirəm. biraz absurd səslənsə də yenə də deməliyəm, bu filmə baxmayın. izləyənin qanını donduracaq səhnlərə malikdir, hələ daşlanma səhnəsi uzuncorab hippinin dediyi kimi psixoloji travma yaşamağınıza səbəb ola bilər. Xatırlayıram ilk dəfə baxanda da gün boyu təsirindən çıxa bilməmişdim, eyni hissləri yenə də yaşayıram.

    qeyd: burdan sonrasında spoiler vardır.

    Daşlanma hissəsi ən kiçik detallarına qədər işlənilmişdir; Sürəyya daşlananda qızlarının səs-küyü eşitməməsi üçün qadının radionun səsinin yüksəltməsi səhnəsi, oğlanlarının anasına daş atıb-atmamamaq arasında qalması səhnəsi dəhşət vericidir. daşlanma səhnəsini izlədikcə nəyinsə baş verməyini gözləyirsən sanki, atasının sürəyyanı vura bilməməsi ilə yandakı qadının, 'Ibrahim, bu bir işarədir, allah bunu etməyimizi istəmir' deməsi daha sonra təlxəklərin gəlib təbillə səs-küy salması izləyənin ümid işıqlarını yandırsa da bu uzun çəkmir.

    Sürəyyanın quyuya endirilməsindən əvvəl dedikəri əslində filmin ancaq islama inanlara deyil, bütün insanlığa mesaj vermək istəməsinin sübutudur:

    - bunu eləməyi necə bacarırsınız? məni heç tanımamısınız. mən sürəyyayam, evlərinizə girib çıxdım, süfrələrimizi paylaşdıq, bunu mənə necə rəva görürsünüz? mən sizin qonşunuzam, ananızam, qızınızam, sənin həyat yoldaşınam. bunu bir insana necə edə bilirsiniz?

    sona doğru filmin başlarında Əli roluna, Haşim roluna qarşı yaranan əsəbim nifrətə çevrildi, bir insan digərinin canına necə qıya bilir axı? bu necə bədbəxtçilikdir! bu film həm əladır həm də çox bərbaddır. nə vaxtsa bu əsəri alıb oxuyacağam.