13 yazar 10 başlıq və 18 entry
yenilə | gündəm | top

1 2
sözlük yazarlarından şüarlar 4 nat geo wild'ın babaxan rəhmanovla bağlı sənədli filmi 3 batman the killing joke söz6 sözlüyü diriltmək üçün edilə biləcəklər 11 langet 2 beck yazarların hal hazırda dinlədikləri musiqilər 4 elmi akademik məqalə 3 sema moritz jeneil williams slow cinema türkiyə enerji naziri berat albayrakın sızdırılan e-mailəri 2 əsgərlikdə dedovşina diana hacıyeva fremdschamen lukashenko 2 the walking dead tormuz hüseyn 3 mirage 3 məsləhətli filmlər 3 rain dances joselito github angular material sözaltı etiraf reket 2 doğru və yanlış anlayışı köhnə kişi modeli 2 azərbaycanın ikili vətəndaşlıq verməməsinin səbəbi 4 tərcüməçi 2 marquis de sade mizantrop asılılıq yaradan oyunlar 13 yazarların başına gələn maraqlı hadisələr yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər 2 heavy horses asosial onanist 2 azərbaycanda ən çox spirtli içki icilən rayonlar 3 jethro tull azərbaycan xalqını salamlamaq 2 yazarları düşündürən suallar 3 robbie williams 3 groundhog day dead can dance grave of the fireflies 2 tokyo godfathers modernizm 2 niko pirosmani 2 arqument çox yatmaq kuba 2 bioqrafiya və avtobioqrafiya hasbi rabbi kulinariya reçitativ rıçaq toz içində çiçək czech fantasy kassir midnight cowboy michael haneke oliqopoliya qəzəb qüvvəsi eldamar dikanka yaxınlığında bir kənddə axşamlar azərbaycandakı həyatın demo olması kuber-pedi 2 1907 jason bourne çörəkarası saçaq pendir tantuni ahmet ümit

the turin horse


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. bela tarrın 2011ci ildə çəkdiyi arthouse dramı.girişdə deyilir:friedrich nietzsche 1889cu ildə gəzmək və məktublarını almaq üçün evdən çıxar və yaxınlıqda bir adamın atı getmədiyinə görə qamçıladığını görər.nietzsche atın yanına qaçıb ağlayan şəkildə qollarını boynuna dolayar.qonşusu filosofu evinə qaytarar və o 2 gün divanda xəstə şəkildə eyni sözləri təkrar edər:ana,mən axmağam.və anasının və bacılarının köməyi ilə daha 10 il yaşayar.ata gəldikdə isə haqqında məlumat yoxdur.filmdə nietzsche ilə bağlı hər hansı bir səhnə yoxdur.bunun üçün rejissor ardınca qeyd edir ki,bizə hadisədən əvvəl olanlar yox,sonrası maraqlıdır.süjet isə hadisədən sonra olanlara əsaslanaraq,atın sahibinin və qızının yoxsul həyatından bəhs edir.film ağ qara şəkildə,ağır templə çəkilib.və hər birimizin əslində necə standart və təkrarlanan bir həyat yaşadığımızı ortaya qoyur.
    2. Külək səsi ilə üşütmüş filmdir. amma sixintili vaxtlarda baxilmamali olan filmdir, normal moodda olanda baxilmalidir, yoxsa sixintidan öle bilersiniz.
    3. bela tarrın, elanına görə son filmi.
    necə ki ədəbiyyat kitablarımızda yazılırdı ki dəli kür romanında kürün özü bir obrazdı, bu film boyu əsən külək və atın özü eləcə bir obrazdı. operator işi həddən artıq gözəldi. film boyu bircə musiqi işlənir; mihaly vigin əjdaha bəstəsi. məncə başqa musiqi olsaydı bu dərəcədə sevə bilməzdim. ağ-qara çəkilməsi elə də dərin məna ifadə eləmir, həmin məkanın rəngi görüntülərində oraların bomboz bir yer olması görünür. öz rəngində çəksəydi, iyrənc alınardı.
    belə bir qənaətə gəlmişəm, düzgün olmaya bilər: friedrich nietzsche turində atın döyülməsi ilə bağlı olan hadisədən sonra yaradıcılıqla məşğul olmur. düzdür, 10 il yaşayır, amma dəli olur, xəstəxanalarda qalır. mənə elə gəlir ki, bela tarr da nitşe kimi turin atı məsələsindən sonra yaradıcılığını dayandırır. bəlkə də səhvdi, mən belə düşünürəm.
    filmin ssenarisinin ideyasının partlayışı çəkilməzdən 30 il əvvəl mühazirə zamanı bir tələbənin "biz bilirik ki, turində at döyülərkən nitşe yaxınlaşıb atı xilas eləməkçün onu qucaqlayıb və ağlayıb. bu hadisədən sonra nitşeyə nə olduğunu bilirik. bəs ata nə olmuşdu?" deyə sual verməsi zamanı olmuşdu.
    hər kəs üçün olmayan filmlərdəndir.

    o bozluğu və çəkilən əziyyəti görün istədim:
    http://vimeo.com/76164896 link
    4. (bax: a torinoi lo)

    qışın, soyuq iqlimin, insanlıq hekayəsi üstündə təsviri olan bela tarr rəqsi, filmi.

    iyirminci yüzilliyin turinə aid hekayəsi cesare pavese ilə əlaqəlidir: Il mestiere di vivere: Diario 1935-1950 adlı günlüklərinin son sətirində pavese təxminən bu cümləni ifadə edir: artıq yazmayacam. (və bilindiyi kimi, pavese, bu cümlədən sonra yaşam karnavalına son verərək, intihar edirdi) günlüyü bitirdikdən sonra pavesenin hisslərini başa düşməyə çalışmışdım. onsuz da bir günlük oxumağın ən çətin tərəfi son yazılan tarixə aid cümlələrdir, demişdim.

    ikinci turin xatirəsi, 1800-cü illərin son dövrlərinə, nietszchenin qırbaçlanan atı xilas etməyə çalışmasıyla əlaqəlidir ki, tarr bunu incə bir gözlə görərək, o atın hekayəsini çəkməyə qərar verir. hadisədən sonra davam edən yaşamın altı gününə işıq tutur: çöldə nietszchenin on bir illik əzabını təsvir edən fırtına qopmaqdadır.
    tarr kamerasını rəqs etdirərək, həmçinin bunları da ifadə etməkdən çəkinmir: üçüncü insanların monotonluğu epizodiktir.

    tarr bu filmlə, eyniylə pavese və nietszche kimi, metaforik belə olsa turində ölməyi seçir.


sən də yaz!