ana dedim ürəyimə yanar odlar saçıldı



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. mikayıl müşfiqin ana şeirinin ilk misrası. şeirin tam versiyası belədir:

    Ana dedim, ürəyimə yanar odlar saçıldı,
    Ana dedim, bir ürpəriş hasil oldu canımda,
    Ana dedim, qarşımda bir gözəl səhnə açıldı,
    Ana dedim, fəqət onu görməz oldum yanımda.
    Ana, ana!... Bu kəlmənin vurğunuyam əzəldən,
    Onu gözəl anlatamaz düşündüyüm satırlar.
    Ana olmaz bizə hər bir “yavrum” deyən gözəldən,
    Çünki onun xilqətində ayrıca bir füsun var.
    Başqa aləm yaşamadım böylə gözəl biçimdə,
    Onu kimsə gözəlliyin çilvəsində yaratmış;
    Ana, ana... çiçəkli bir fidandır ki, içimdə
    Ta əzəldən kök salaraq, ürəyimdə boy atmış.
    O fidanı bəzi faqıt istiyorum çəkərək,
    Qoparayım ürəyimdən, fəqət onda varlığım
    Sızıldarkən, sanki bir səs qopub incə və titrək
    Bir lisanla söylüyor ki:- Mənə dəymə, yazığım!
    Çünki səni mən bəslədim, mən böyütdüm, oxşadım,
    Söylədiyin sözlər ki var beşiyinin üstündə
    Oxuduğum türkülərin kölgəsidir, övladım!
    Mənə məxsus vərəqlər var hər kitabda, hər dində.
    Nə doğru söz yazıqlar ki, görməmişəm onu mən,
    Diyorlar ki, Müşfiq, xəstə bir tifildin, ananı
    Baban kimi soyuq əllər qucağına çəkərkən,
    Yalnız acı fəğanların titrədirdi hər yanı.
    indi mənə hər kəs:- Anan, baban varmı?- söyləsə,
    Diyorum ki, - qapılmadan bir xülyaya, bir hissə-
    Olan olmuş, keçən keçmiş, indi məni yaşadan
    Bir müqəddəs, bir səmimi əməlim var, tapdığım.
    inandığım bir qiblə var, o da hər gün, hər zaman
    Yorulmayan qollarımla, düşünərək yapdığım
    Bir aləmdir, bir aləm ki, səmaları qıpqızıl,
    Yüksəkləri, alçaqları, fəzaları qıpqızıl!

    şeirin sözlərinə yazılmış eyniadlı mahnını eyyub yaqubov ifa edir.


sən də yaz!