michael haneke



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. adına başlıq açılmadığına inanmadığım üçün 5-6 dəfə yazdım axtar qutusuna. yox imiş.
    yer üzünə demək olar ki hər sahədən, xüsusilə incəsənət və bənzər sahələrdə möhtəşəm insanlar bəxş etmiş avstriyadan olan rejissor. baxmayaraq ki münhendə doğulub. filmoqrafiyası haqqında uzun danışmağa ehtiyac yoxdur, die klavierspielerin*, das weisse band*, amour* və digərləri*, baxın, yaşayın.
    2. Kameranı sabit bir yerdə saxlayıb, oyunçuların bir şeylərlə məşğul olarkən etdikləri diyaloglarını kəsmədən, düzəliş etmədən birbaş uzun çəkilişlərə cəsarət edərək hər rejissorun edə bilmədiyini etmiş və əlbətdə ki, atdığı addımda uğurlu olmuş bir rejissor.
    (bax: code inconnu)
    3. 2012də palme d'or alanda amour filmi ilə tanıyıb sevdiyim avstriyalı rejissor. ondan sonra avstriyaya oxumaq üçün getməyə bir az da həvəsim artmışdı. çünki düşünürdüm ki, əgər vyanada incəsənət universitetinin rejissorluq fakültəsinə düşsəm mənə dərs deyə bilər. hardasa oxumuşdum ki, orda dərs deyir. amma olmadı, bilirsiz.
    uzun sözün qısası, ustaddır. simvolika ilə də işləyir, yəni sadəcə ssenariyə dayanmır.

    filmoqrafiyası:
    der siebente kontinent * - 1989
    benny's video * - 1992
    71 fragmente einer chronologie des zufalls * - 1994
    funny games * - 1997
    code inconnu * - 2000
    la pianiste * - 2001
    le temps du loup * - 2003
    cache * - 2005
    funny games u.s. remake * - 2007
    das weisse band * - 2009
    amour * - 2012
    flashmob - 2015 (hələ pre-production hissəsindədi)
    4. Haneke filmlər adətən eyni templə başlayır və həmin templə də bitir. Sonda ola bilər dramatik nəsə olsun amma əksərən belə davam edir. Məsələn Asghar Farhadinin filmləri əsasən sakit templə başlayır. Hər şey öz yolunda gedir. filmin ortasında hansısa bir hadisə baş verir və hamının fikri o hadisəyə yönlənir. Ancaq Haneke filmləri belə deyil. ümumiyyətlə haneke filmlərinə çox soyuqqanlı yanaşır və o yalnız göstərir, danışmır. Haneke yuxarı təbəqənin kütlüyünü, özündənrazılığını tənqid edir və heç vaxt güzəştə getmir. 2000-ci ildən etibarən Haneke vətənində film çəkmir, səbəb isə faşizm meylli partiyanın lideri Yorq Hayderin seçkilərdə qələbə qazanmağı olur. Və son olaraq "Əsas məsələ onda deyil ki, mən zorakılığı necə göstərirəm, mən zorakılığı yox, ona münasibətdə tamaşaçının vəziyyətini özünə göstərirəm". Bu cümlə Hanekenin bütün yaradıcılığını xarakterizə edir.
    5. Ürəkdi. Funny games -lə ürəyimi almış rejissor. O funny games-də pult səhnəsi var ha, o səhnə məni bu rejissora və yaradıcılığına aşiq etdi. Sonra sıra ilə Benny's video , cache , piano teacher , amour, white ribbon gəldi. bir də ayıldım ki, filmlərinin demək olar ki hamısına baxmışam. 2017də happy end filmi çıxacaq, səbrsizliklə gözləyirəm.
    6. Michael Haneke 1942-ci dünyaya gəlmiş alman rejissordur.

    "Kitablar hər zaman filmlərdən daha təsirlidir. Çünki oxuyucuya bir şey göstərməz, hekayəni sizin öz xəyal gücünüzlə səhnələşdirməyə şərait yaradar. Kinoda da bunu etmək mümkündür əslində. Filmlərdə, həmin andakı səhnə hökmən göstərdiyi şeyi anlatmaq məcburiyyətində deyil. Bəzi rejissorlar var ki, bundan bixəbərdir. Nə anlatmaq istəyirlərsə onu da göstərirlər, nə göstərirlərsə onuda demək istəyirlər. Sənət bu deyil."

    (bax: The Seventh Continent) filmi ilə ilk ciddi , uzun metrajlı filmini çəkir. Lakin bu film istənilən uğuru vermir və bu film indi belə sadəcə Haneke sevənlər üçün uğurlu hesab edilir. Amma bilmirəm Hanake filmlərinə olan bağlılığım yoxsa başqa bir şey mənə görə ilinə görə çəkilmiş ən əsəbpozuvu və gözəl mesajlarla dolu filmdir. Film bitdikdən sonra işlətdiyim ilk cümlə "i.skm bu nə idi ? " izlərkən bir çoxumuza sıxıcı gələ bilər. Amma sıxıcı gələn elə filmdəki kimi bizimdə sıxıcı həyatlarımızdı. Haneke səbr istər.

    (bax: Benny’s Video) ikinci filmi ilə izləyicilərin sözün əsl mənasında amına qoyan filmdir. (bax: Arno Frisch) hələ burda uşaqlıq çağlarını yaşayır. Uşaqlıq çağında Benny ilə əsəblərimizi sınağa çəkən Arno gələcəkdə Funny Games filmi ilə ağzımıza sıçacaq. Hələ gözləyin... Fərz edin soyuq qış havasında aldığınız soyuq suyun təsirini sizə bağışlayır. Soyuq suyun təsiri yaydakı kimi tez keçmir. iz buraxacaq qədər incidə bilər. Real həyatda mənə oxşadılan Arno Frisch amına qoyum. Film bitdikdən sonra öldürmək istədim...

    (bax: 71 Fragments of a Chronology of Chance ) 19 yaşında bir uşaq banka daxil olar və 3 nəfəri öldürdükdən sonra özünü öldürər...Film burdan başlayır...Sonra isə Hanake geri qayıdar və hadisənin səbəblərini göstərməyə çalışar. Çünki məqsədi sizə action yaşatmaq deyil, psixoloji gərginlik verib nəticələr çıxarmağınızdır. Amma bu film Benny's Video kimi uğurlu alınmayıb.

    (bax: The Castle ) Kafkanın eyni adlı əsəri əsasında çəkən rejissorun bu filminə baxmamışam. Amma oxuduğuma görə Kafka sevərlər bu filmidə çox bəyənib.

    (bax: Funny Games ) Nəhayət gəlib çatdıq məqama. Filmə başlar-başlamaz hər kəsin diqqətini çəkən xoş ailə porterti var idi, həzn musiqi. Dedim nəhayət Haneke haqq yolunu tapıb. Çay götürüb əlimə içməyə başladım ortaya qoydu rammstein-in hansısa mahnısını. (yəqin ki, bir çox insandan fərqli olaraq rammstein-i bəyənməyən mənəm.) Qulaqlıq ilə baxdığım üçün qışqırıq səsi məni qorxutdu və çayı üstümə tökdüm. Cinsiyyət orqanım az qalsın yanmışdı. Bu formada əsəbi-əsəbi başladım filmə qarşıma yenə Benny çıxdı. Söyə-söyə baxdığım yerdə. Sanki Hanake diqqəti yalnız bizi əsəbləşdirməyə fokuslanıb. Bu filmi çox insan bəyənməsədə məndə buraxdığı izlərə görə Hanakenin ən yaxşı iki filmindən biridir. (Digəri isə Piano teacher filmidir) Rejissor daha sonra lağa qoyduğu amerikan qorxu kinoları üçün 2007-ci ildə amerikanlılar üçün çəkdi və istədiyi kimi film amerikanlılar tərəfindən bəyənilmədi. Amma mənim üçün 1997 ci il şah əsərdir.

    (bax: The Piano Teacher ) Hanake -nin ərsəyə gətirdiyi film sektorunun şah əsəridir. Dostoyevski izləsə filmi ssenarisinə görə paxıllıq edər. Onsuz məni burda bu qədər uzun yazmağa vadar edən məhz bu filmdir. Bu filmə baxmayanlar üçün deyəcəyim tək şey - kaş sizin yerinizdə olardım filmi tamamilə unudardım və yenidən izlərdim. Funny Games qədər məni narahat etməyi bacarmışdı. filmi başa düşmək lazımdır. Ssenarisi qətiyyətlə asan deyil.

    (bax: Caché) keçmişdə yaşadığımız yaraları və vicdanımızı sorğulamağa başlayan Hanake artıq dayanmalıdır bir nöqtədə. Amma , rejissor, mıxını dirəyib ki, dayanmaram. Eyni sürət dəvam edəcəyik. Bir çoxlarına Hanakeni tanıdan filmdir və bir çoxlarına görə ən yaxşı filmidir. Mənə görə isə ən yaxşı filmi deyil amma ən yaxşılarından biridir. Təbbi ki, Prestige və bu tərz filmlər sevirsinizsə uzaq durun. Sizə görə film deyil, sizi təəccübləndirməyəcək. Məsələn uşaqlar Fight Club filminə baxır. gəlib deyir ki, sonluğunu anlamadım. Deyərmisən ki, a kişi, söhbət sonluq deyildi, sonluğa olan hissələr idi..

    (bax: The White Ribbon ) Bir uşağın gözündə anladılan hekayələr hər zaman diqqətçəkicidir. eynilə burdakı uşağında verdiyi suallar çox diqqətçəkici və düşündürücü idi. Amma mənə görə pik nöqtəyə qalxdıqdan sonra bu film ilə biraz yavaşlayıb.

    (bax: Amour ) bu filmi izləmək istəyən gənclərə tək tövsiyyəm . Səbr edin gələcəkdə həyat yoldaşınızla izlərsiniz və ya bir 5-6 il sonra nəzər atarsınız. Hanake-nin Oskar almağına səbəb olmuş tək filmdir. (bax: Alexandre Tharaud) ilə bu film vasitəsilə tanış olmuşdum və pulsuz bilet alıb müftə saatlar yaşamışdım.


sən də yaz!