alça



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. yetişməmiş vaxtında daha çox sevilən yay meyvəsi
    2. Bir vaxtlar bazarda dənəsi 1 manat olan meyvə
    3. adı çəkilərkən belə adamın ağzını sulandıran turş meyvə
    4. türkcəsi erik olan meyvə
    5. qış vaxtı maqazində dənəsi 12 ilə 30 manat arasında dəyişən meyvə.
    7. Hər zaman mövsümü olmayan meyvələr üçün darıxan bir insan övladı olaraq bu gecə ürəyimə alça düşüb. Təbii ki, belə vəziyyətdə insanın ağlına limonduz ikilisi gəlir. Yedim, amma sanki yaxşı xəyal edə bilmədim. Axx indi olacaqdı bir boşqab alça. Onu duza batırıb, xarçıldadaraq yeyəcəkdim! Yazdıqca lap ağzım sulanır. Qarşıdan yaz gəlir. indi alça çıxacaq onu yeyəcəm. Daha sonra yayın günündə ürəyimə mandarin düşəcək. Sonra qış gələcək çiyələk, gilas həsrəti çəkəcəm. Yay gələcək portağal və beləliklə, bu döngü hər il davam edəcək..
    8. məktəbin həyətindəki , qonşunun bağındakı ağacları həşəratdan daha betər məhv eləməyimizə səbəb olan və yeyən kimi sifətimizi toyuq götünə oxşadan meyvə . oğraş kopayuşağı olduq , qancığın balaları olduq , götverən dölü olduq , mərifətimizi sikdilər .. peysərə atdıq və dalınca o ağac sənin bu bağ mənim sülənməyə davam etdik .. *
    9. Bağçada bir dənə var idi. Ailəyə bəs eləmirdi. Birini də dünən əkdik atamla. May ayını alçaya görə gözləyirəm desəm, çox da mübaliğə etmiş olmaram.
    10. Bəzi şeylər var ki,geridə heç unudulmayacaq xatirələr buraxır. Alça da bunlardan biridi mənimçün.
    Məktəb illəri zamanı 4 oğlan dərsə gedib gələrdik. Və 2-3cü sinifdə oxuyan şagirdlər olaraq hər gün fərqli yolla evə qayıdardıq. Bayıl 6 hissədən ibarətdi deyə hərlənib fırlanıb yenə də evə gəlib çıxmaq olurdu başqa yollarla.
    Bir dəfəsində bizimçün yeni bir məhlə sayılacaq bir məhlənin həndəvərindən keçəndə yelləncəkli və digər atraksionlu sovetski binaların arasında alça ağacları olan bir məhlə kəşf etmişdik. Əslində orda bizi cəlb edən yelləncək və o dairəvi sovetski dəmir karusel idi. Amma və lakin hüseyn alça ağaclarını görənədək. Yaşımız və boyumuz balaca ağac isə çox böyük, hündür və budaqları isə aşağı boşluğa sallanırdı. Kökü məhlədə olsa da üstünə çıxsan qızqalasından aşağı baxırmış kimi hiss edirsən. Biz sadəcə məhlə tərəfdə olan yerinə qədər çıxıb cibimizi evə çatana qədər yol boyu yeyə biləcəyimiz qədər alça ilə doldururduq. Hüseyn isə lap irəlilərə doğru çıxıb bütün ciblərini doldurub geri qayıdırdı. Hər dəfə ölmədən geri qayıtdığı üçün üzündən öpüb qucaqlayırdıq. -* təsəvvür edin bir anlıq. Çünki yolumuzu dəyişmişik uşaq olaraq beynimizdə onsuz da özümüzü günahkar hiss edirdik hər dəfəsində. Bir də yıxılıb başımıza iş açmayalım deyə sonra sırayla ancaq birimiz irəliləyərdik.
    Hətta bəzən biz yığdığımız yolda bitərdi həmən o irəliyə gedənin yığdıqlarını digər 3müz yola gətirib təzədən bölüşdürərdik. Sabah da mən irəliyə gedəcəm sizinki tez qutaranda öz alçalarımı böləcəm ədasıyla -*
    Nə günlərdi amma...


sən də yaz!