post one night stand syndrome



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. post one night stand syndrome (tək gecəlik əlaqə sonrası sindromu)

    barın bağlanmasına on beş dəqiqə qalırdı. ən azından garsonun səs tonu inandırıcıydı. içkinin verdiyi kiçik baş ağrılarımı da yanıma alaraq oradan ayrıldım. markasını xatırlamadığım siqaretimi yandırıb küçə boyu gəzməyə başladım. greenhouse qazlarının ağırlığı hiss edilirdi havada. siqareti yerdə yatan bomjun yanına atıb, davam etdim. istədiyim sadəcə sarı taksiyə minib evimə çatmaq, yatağıma sərilib yatmaqdan ibarət idi. küçələr seyrəkləşməyə başlamışdı. başım aşağı, köhnə jack micheline şeirini oxuyurdum. bu an qarşıdan mənə tərəf yaxınlaşan ayaq səslərini eşitdim. kabloklu topuq səsləri həmişəkindən fərqli olaraq bu dəfə - səbəbi müəmmadır - başıma düşməmişdi. yavaş yavaş, tələsmədən başımı qaldırıb birinci ayaqlarına, sonra əllərinə, axırıncı isə üzünə baxdım. transseksual deyildi. sadəcə içkili, içki sonrası gülümsəməsini üzündə daşıyan qadın idi. yerimə sabitlənib, gəlib yanımdan keçməsini, sonrasında arxasından baxıb, gülümsəməyimi, üstünə bir siqaret yandırıb, yoluma davam etməyi gözlədim. heç biri olmadı və yanımda dayandı. ağzından spirtə qarışmış, qırmızı pomada tamını hiss etdim. evimin yolunu itirmişəm, dedi. fahişə deyiləm amma, deyə tamamladı. mən də deyiləm, deyə bildim. nəticə olaraq ona jack micheline şeirini də oxuya bilərdim, amma istəmədim. başqa barlar açıq idi. oralarda içdik. adlar, yaşlar, təhsillər, ölkələr, yarı yalan yarı gerçəklə deyildi. sonra mənə: yanında dayanıb sənə gülməyimə səbəb, zamokunun açıq olmasına görə idi, dedi. zamokuma baxdım, hələ də açıq qalmışdı. içkilər təzələndi...
    mən susdum, o danışdı. saf sərxoşluğa çatmış qadınları dinləmək kimi alışqanlığım var idi. həm özləri, həm də başqaları olurdular. bu şehərə bu il gəldiyini, bitmək həddinə çatmış münasibətindən danışdı. ona görə bu şəhəri seçdiyini dedi. mənə baxdıqca onu gördüyünə şübhəm yox idi. mənim də həyatım yolunda getmirdi. - o - getmişdi, boşluq hissi yaranmışdı. aşiq olmaq fikirini sevirdim. hamı da onu axtardığınız vaxtlar idi. amma biraz keçmişdi. qadının yarası isə təzə idi. səhərə yaxın bardan ayrılıb sarı taksiyə, ordan evimə getdik. ev səssiz idi. ikimiz də iki cümləni arxa arxaya quracaq gücdə deyildik. xatırlamaqda çətinlik çəkdiyim mahnını mırıldanaraq, paltarqarışıq yatağa sərildik. əyilərək, zamoku açdı. əlindən tutub, saxladım. romantikliyə görə yox, sadəcə o an elə istədim. başqasını fikirləşərək başqasıyla sevişdiyim olmuşdu. bu bəlkə də yaxşı şey deyildi. bilmirəm. ağzım qurumuşdu. sonra əlimi çəkdim, sevişdik.
    biraz mən, ara sıra i oyanaraq tuvaletə, su içməyə getdik. birbirimizi izlədik. səhər - həmişə olduğu kimi - məndən qabaq oyanmışdı. gülümsəmirdi. sakitcə biraz mənə, biraz da divarlara baxırdı. intiqam almışdı. məndən də, sevgilisindən də. hansına görə daha çox peşman idi? bəlkə də heç biri. bilmirəm. onu itirməmək üçün çalışmalıydım. ikinci görüş, əlaqə, bəlkə də axtardığım qadın o idi, ya da yarısı? itirmək istəmirdim. amma heç bir şey etmədən dodaqlarını öpdüm. sadəcə adını və bədənini xatırlıyırdım. bəs etməmişdi.
    üstündən uzun müddət fikirləşdim. çətin gecə idi. bu qədər çətin gecə və səhər sindromu yaşamamışdım.


sən də yaz!