azərbaycanda sənətə qiymət verilməməsi



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. bir çox sənət sahələrində mövcud olan vəziyyətdir.
    ancaq musiqidə daha çoxdur.
    yəni bir musiqi yarışmasında çıxıb hard rock,pregressive metal,blues zad oxusan
    bir sikimin başı qanmayan jürilər tərəfindən istedadsız sayılacaqsan.

    2008dəki "day after day" çıxışını bəyənməyən insanlar var bu məmləkətdə.
    adam elnurunn oxumağına "nədi ee bu qışqırır da özü üçün" demişdi bir dəfə.
    bu millətin musiqi anlayışı uzeyirkimilərin iki sözü bir birinin axrasına qoyub
    bir minusa otuzdurdugu mahnılardan ibarətdir.
    bu məmləkətdə nəşədən,türmədən mahnı oxusan tez qalxarsan,daha durub şəhərin ortasında "i belive i can fly"
    desən sənə gijdıllax kimi baxacaqlar.səbəbi isə bu tip musiqidən anlayışın olmaması və camaat nə deyər düşüncəsinin beyinlərə hakim olmasıdır.
    amınıza qoyum,hamınızdan zəhləm gedir.fuck logic fuck logic*
    2. Ümumiyyətlə azərbaycanda iki cür bölgü var. Çox pıl qazanılan yaxşı işlə və pul qazanılmayan mənasız işlər.birinci misala görə; hansısa nazirlikdə işləmək, çoxlu rüşvət alıb çoxlu pul qazanmaq, zövq almaq önəmli deyil, əsas olan pulun varlığı və ətrafda adam balası yerinə qoyulmaq. ikinci misala gəldikdə isə; rəssam olmaq, sevdiyin işi görüb həzz almaq, pul vacib olmayan faktor kimi önə çıxmaması bu işi görən üçün normal haldır ama həmişə ətrafları tərəfdə fərsiz olaraq tanınar.azərbaycanda yaşamaq bəzən həzzlərindən keçmək deməkdir.
    3. Azərbaycanda sənətə qiymət verilməməsi bir çox insanların fəaliyyətinə təsir edib. Küçələrdə mahnı oxuyan gənclərə dilənçi kimi baxmaqları, pul yığmaq üçün bunu elədikləri düşüncəsi, divarlarda graffiti eləyən gənclərə bekar deməkləri xeyli təsir eliyir adama. Valideynlər sənət deyəndə ancaq bərbər, zərgər və manıslıq fikirləşirlər çünki pul bu 3ündədi ;) çaşıb deyəsənki böyüyüb rəssam olacam. Hamı eyni sözü deyir :
    - "rəssamlar qırılır e acınnan".
    4. Azərbaycanda sənətə qiymət verilməməsində valideynlərin günahı böyükdü, bir gənc rəssam,musiqiçı və ya əsasən də aktyor olmaq istəsə valideyn təzyiqinə məruz qalır ki onlar boş şeydi gərək nəsə oxuyasan diplomun olsun, əsas diplomdu, o diplomu alıb götünə soxmalısan, ad da olmalıdı ki bə biz uşağı oxutduğ əlimizdən gələni elədik daay soruşan yoxdu ki bəlkə bu uşağ rəssam olmaq istəyirdi niyə biologiya müəllimi oldu? Bəzi hallarda musiqiyə icazə verilir onundaki ali təhsilinə yox, axırda da manıs olub gedirlər toylarda oxumağçun öz istedadlarının üstünnən xətt çəkib 3-4 dənə bayağı mahnı öyrənib zilə qalxıb toyda içib dəm olanların kayfına qulluq edirlər. Musiqi sahəsinə nə yenilik gətirən var nə də bir şey azərbaycanda 20ci əsrdən sonra sənətkar deyiləcək insan yetişmədi. O vaxtın filmlərini izləyirsən,musiqilərinə qulaq asırsan adam inanmaq istəmir ki "sənət" bu günlərə qalacaq.
    5. toyda pul tuta bilməyən əksər manısların və yerindən duran kimi məşhur olmaq istəyən yeniyetmələrin ən çox qulağımızı mazol elədikləri cümlə


sən də yaz!