35 yazar 68 başlıq və 87 entry
yenilə | gündəm | top

1 2
sözlükçülərin ən sevdiyi cizgi film personajları 4 social media manager streptococcus mutans antediluvian sosial partlayış manqurt sergio ramos ilham əliyev 5 yaraşıqlı olmaq 2 torrent westworld 2 tunqus meteoriti left 4 dead zövcə nihilizm şist müptezeller emrah serbes şaurma yify yazarların başına gələn maraqlı hadisələr 3 extreme ways yazarların sinə ölçüləri 3 dekabr 2016 barcelona real madrid oyunu 4 azərbaycan iqtisadiyyatı sezen aksu sadəlövh 2 güzəran nhajiyev 5 denis villeneuve təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər krisnayayoxarcunayahe godspeed you black emperor god on trial 2 the imitation game 2 barış qrupu füzuli kantatası 2 reconstruction englar alheimsins the breakfast club letters to father jacob james boy yazgı bang bang you're dead lilya 4-ever dogma 95 rosso come il cielo ekskursante 2:37 the broken circle breakdown einar wegener buda as sharm foru rikht la finestra di fronte mount and blade: with fire and sword ruhi əzablar alfred schnittke fanny edelman aurore hallelujah sözaltı sözlük qaza və elektrik enerjisinə limit əli novruzov schooldays mizantrop rapunzel sindromu böyümək qaynaqçı timidus yazarların penis boyları kargüzar mannequin challenge 4 kədər bioqaz 2 notepub.com azərbaycanlıların tələffüz səhvləri 4 köhnə sevgilinin unudulmayan sözləri 3 əfsanəvi başlıqlar 2 sözlük yazarlarının dinləməkdən bezmədiyi mahnılar 2 akkord eşidilməkdən bezilən şeylər 7 şəhər əfsanələri yağışlıq üçüncü mömin vaçaqan veksel rrrrrrr!!! 2 albert einstein yenilə yeniyetməyə ən çox yaraşan maşın 3 italyan zövq verən kiçik çılğınlıqlar

tütək səsi


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. isa Hüseynovun eyniadlı əsəri əsasında çəkilmiş film
    2. rasim ocaqov un isa hüseynov un "tütək səsi" və "saz" povestləri əsasında 1975-ci ildə çəkdiyi filmdir. filmdə hadisələr ikinci Dünya müharibəsi zamanı azərbaycan kəndlərindən birində (böyük ehtimalla qərb rayonlarımızdan birində) cərəyan edir. insanlar çalışırlar, əsgərlər üçün taxıl göndərirlər, onların yolunu gözləyirlər, amma bununla birlikdə edilən işin nəticəsində insanların əsəblərinin gərginləşməsi, psixoloji sarsıntılar, ümidsizlik yaşayırlar.


    --spoiler--



    --spoiler--
    filmin iki əsas nöqtəsi var ki, onlardan birincisi Cümrünün evlərinin damına çıxıb tütək çalmasıdır. cümrü atasının müharibədən qara xəbəri gəldikdən sonra getdikcə dərinləşən psixoloji problemlərin eşiyindədir və o, musiqini ifa edərkən intihar edəcəyini zənn edirlər, lakin sonunda cümrünün qardaşı tapdıq gəlib onu damdan aşağı endirir. cümrü və tapdıqın anası sayalı isə cəbrayılla evlənməyi kənddə böyük hay-küyə səbəb olur. cəbrayılı namussuz və s. adlarla çağırırlar, lakin o da özünə görə haqlıdır, çünki 20 il öncə dostuna görə sayalıdan keçmişdir, indi isə muxtar (sayalının əri) yoxdur, ölmüşdür, 20 il bədbəxtliklə yaşadıqdan sonra özünün də xoşbəxtliyə layiq olduğunu düşünür. rejissor bizi elə situasiyada buraxır ki, insan ruhunu duymaq qabiliyyətiniz ən yüksək səviyyədə olsa da, siz heç cürə həqiqətən kimin haqlı, kimin haqsız olduğunu bilmirsən. tapdıq anasından üz döndərir, anası hər gün onun yanına gəlib yalvarır, amma tapdıq da haqlıdır. biz ananı da təqsirkar görə bilmirik, çün onun da çəkdiyi iztirablar bizə bəllidir.
    ikinci musiqi ifası isə kəndin ağsaqqalı isfəndiyar kişinin oğlunun qara xəbərini eşitdikdən sonra sazda ifa etdiyi ruhanidir. kənd camaatı onun yanına gəlir, musiqi ifa edir və insanın tükləri biz-biz olur. insanların özlərini tütək və sazla ifa etməsi, musiqi aləti insanın susmuş və əsla dilə gətirə bilmədiyi hisslərin simvoluna çevrilir. elə hisslər vardır ki, onlar dilə gətirilə bilmir, gətirildiyi zaman isə öz dəyərini itirdiyindən elə deyilməməsi yaxşıdır deyə düşünürsən, burda saz və tütək məhz həmin hisslərin aşkarlayacısı rolundadır.
    filmin sonluğu isə möhtəşəmdir. poçtalyon qız əsgərin gəldiyini xəbər edir, axı qız hər zaman o qara xəbərlərin yalan olduğunu, mütləq gedənlərin qayıdacağını təlqin edirdi, belə olduğu halda hətta övladlarından qara xəbər alanlar da ora gəlir, kənd camaatı yolun qabağına yığışır və uzaqdan asta addımlarla əsgər yaxınlaşmağa davam edir. biz bu əsgərin kimin qohumu olduğu bilmirik, amma hamı bir ümid içində baxır və özlərini saxlaya bilməyib əsgərə tərəf qaçırlar. bu finalın özündə birləşdirdiyi ümid hissi mənə nədənsə angelepoulosun dumanda peyzaj filmini xatırlatdı və ikisinin də dediyi, nə olacağı bilinməyən, amma daxilində ümid hissini qoruyub saxlayan məfhumdur. biz yenə əsgərin gəldiyini görürük, amma rejissor bizə kim olduğunu sona qədər göstərmir və film bitir. bu uzaqda müharibənin qazanılacağı dair kiçik bir ümidin simvolu da ola bilər.

    --spoiler--



    --spoiler--

    filmi izləyin, izlətdirin.


sən də yaz!