hər şeyi atıb getmək istəyi



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink
1 2 3 4 » 4

    1. her kesin üreyinin derinliklerinde yatan istekdir. hamı heyata keçirmek isteyir o istediyini amma ekser hallarda ele o derinlikde qalmaqdan başqa işe yaramır.
    2. əslində getmək istəyi deyil, ailə bağlarını qoparmaq istəyidir.
    4. geriyə baxanda heç kimi, heç nəyi olmayanın hər gün beynindən keçən fikir

    (bax: mən)
    5. yeniyetmə duyğuları. bənzər olaraq ölmək istəyi zadıda var. arada bir evdən falanda qaçırla zad. bekar işidir qısaca.
    6. bir insan ya getmək istər, ya da qalmaq. gedənlər kədəri döşəkağı edib üzərinə yatar və o döşəkağı üzərində min bir zövq içində həyatla sevişər. qalanlarsa orta həyatlarını, bir məhsulun döşəmə və tavan qiymətlərinə bənzəyən döşəmə və tavan duyğular içində yaşayaraq məskun quruluşun küçə lampaları halına gələr.
    hakan günday - zargana
    7. .yabancılıq hissinə həsrət olmaq bəzən.unutmaq geridə buraxdığın bütün adımları. facebookun olmadığı bir ortam həm də.sünii peykin belə səni izləməyəcəyi bir ortamda yaşamaq.yabancı bir qonaq kimi
    8. düşünüb,qərar verib,sonra cibindəki 1 manat 40 qəpiyə baxıb,uzaq başı sumkanı evə atıb,məhlədən getdiyin an.
    9. hәr şeyin üst üstә gәldiyi anlarda yaranan hissdir. zatәn hәr şey birdәn gәlәr, yәni tәk tәk gәldiyi görülmüyüb. nә dә qayıdıb "әә, bir bir" demәklә düzәldiyi görülmüyüb. sanki bir qığılcıma bәnddilәr. yıxılana birini dә sәn vur misali. karma da deyil, deyirsәn. "bu günә kimi kimin toyuğuna kış demişәm?" deyirsәn. ancaq deyirsәn yәni. әn asanı demәkdi elә. danışmaq falan. bir dә adamı hәr anlamı ilә anlayan adam olanda yanında, danışmağın daha böyük kömәyi olur. ancaq hәr şey birdәn gәlirdi axı, yadınızda? hә, bax o adamın sizdәn dә böyük problemi olur. oturursan üzbəüz, bir qurtum pivә alırsan, bir nәfәs siqaret. anlat deyirsәn, özün anlada bilmirsәn axı. bir dә baxırsan ki, susub o da sәnә baxır. dedim axı, onun problemi daha böyükdür. baxışıb xiyar xiyar gülürsüz. onu da deyim, tәsәlli vermәk kimi dә sikimsonik bir şey yoxdu. nә badә kimәsә tәsәlli verәsiz. sadәcә anlayın yetәr. bu bәs eliyir.
    10. bu günlerde herkes gitmek istiyor.
    küçük bir sahil kasabasına,
    bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara…
    hayatından memnun olan yok.
    kiminle konuşsam aynı şey…
    her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
    öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok.
    bir kendisi…
    bu yeter zaten.
    her şeyi, herkesi götürdün demektir.
    keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
    ama olmuyor.
    hadi kendimize razıyız diyelim,
    öteki de olmuyor;
    yani herşeyi yüzsütü bırakmak göze alınmıyor.
    böyle gidiyoruz işte.
    bir yanımız “kalk gidelim”,
    öbür yanımız “otur” diyor.
    “otur” diyen kazanıyor.
    o yan kalabalık zira…
    iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
    güvende olma duygusu…
    en kötüsü alışkanlık…
    alışkanlığın verdiği rahatlık,
    monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
    kalıyoruz…
    kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
    evlenmeler,
    bir çocuk daha doğurmalar,
    borçlara girmeler,
    işi büyütmeler…
    bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
    misal ben;
    kapıdaki rex’i bırakıp gidemiyorum.
    değil bu şehirden gitmek,
    iki sokak öteye taşınamıyorum.
    alıp götürsem gelmez ki…
    bütün sokağın köpeği olduğunun farkında.
    herkes onu, o herkesi seviyor.
    hangi birimizle gitsin?
    “sırtında yumurta küfesi taşımak” diye bir deyim vardır.
    evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin.
    kendi imalatımız küfeler…
    ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
    ölüm var zira!
    ölüme inat tutunmak lazım,
    inadına kök salmak lazım.
    bari ufak kaçışlar yapabilsek.
    var tabi yapanlar, ama az.
    sadece kaymak tabakası.
    hepimiz kaçabilsek…
    bütçe, zaman, keyif denk olsa…
    gün içinde mesela;
    küçücük gitmeler yapabilsek.
    ne mümkün?
    sabah 9 akşam 18…
    sonra başka mecburiyetler…
    sıkışıp kaldık…
    sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı.
    hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
    bir ömür karşılığı bir ömür yani…
    ne saçma…
    bahar mıdır bizi bu hale getiren?
    galiba..
    ben her bahar aşık olmam
    ama her bahar gitmek isterim.
    gittiğim olmadı hiç, ama olsun…
    istemek de güzel.
    (bax: can yücel)
1 2 3 4 » 4


sən də yaz!