la fille sur le pont



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    2. 1999-cu ildə Patrice Leconte tərəfindən çəkilən film. Film Adèlenin(Vanessa Paradis) körpüdən özünü atmaq istəyilə başlayır. Lakin, Gabor (Daniel Auteuil) onu xilas edir. Filmin sonunda Gabor özünü körpüdən atmaq istəyəndə bu dəfə də Adele onu xilas edir. Əslində filmin ortasından filmin sonunu təxmin etmək olur. Bu biraz filmi mənasızlaşdırır amma Vanessa Paradis bu filmdən sonra çox sevdim. Ki zatən Cafe de flore filmindən sevməyə başlamışdım. Film Fransadada körpüdə başlayıb istanbulda körpüdə qurtarır.

    Əslində bu mahnıya qulaq asandan sonra filmə baxmışam
    (youtube: )


    Filmin ən gözəl soundtracki
    (youtube: )
    3. fimin başlanğıcı həyatın necə qəddar olduğunun qısa məzmunudur.

    - Adele buyur, danış..
    - Mən, şey....
    - 22 yaşındasan ?
    - Yox, 2 ay sonra olacam.
    - işə başlamaq üçün cavan yaşda məktəbi buraxmasın.
    - Düzdü. Amma işə başlamaq üçün deyil. Birlikdə olmaq istədiyim adamla tanış oldum. Buna görə atdım məktəbi. Ailəmlə yaşamaq yerinə başqa bir oğlanla yaşamağı seçdim...
    - Azad olmaq istədin ?
    - Azadlığın nə olduğundan başım çıxmır. tək istədiyim onunla sevişmək idi. Uşaq olarkən düşünürdüm ki, həyat sevişdiyin andan sonra başlayır. O ana qədər sən bir heçsən..Buna görə onu seçdim. Təəssüf ki, yaxşı başlamadı...
    - Niyə yaxşı başlamadı ?
    - Mən sadəcə çox uğursuz biriyəm. zibilləri toplayan tozsovuran bir maşın kimiyəm. Toxunduğum hər şeyi məhv edirəm.
    - Uğursuzluğu necə izah edə bilərsən ?
    - Uğursuzluğu izah edə bilməzsən. Musiqi qulağının olmağı kimidir. Ya var ya da yoxdur.
    - Oğlana nə oldu ?
    - Hansı ?
    .....
    - Daha sonra hostess olaraq ilk işimə başladım.
    - Bir hostess nə edər ?
    - Hmm... əvvəlcə müştərilərini qarşılayar. Sonra hərkəsə gülər. işə alınarkən həyəcanlı ola bilər amma gülümsəmənin insanlarda nə düşündüryünü bilirsiz...Limonges tənha kişilərlə doludur. Xəyal belə edə bilməzsiz. Hakim, onun Fransanın ən depressiv insan olduğunu söylədi.
    - Hansı hakim ?
    - Hostess-lərə görə o yeri bağladıqlarında məni o təsəlli etdi. Oda depressiyada idi. Məni təsəlli etməyi uzun çəkmədi. 15 dəqiqə belə çəkmədi. Yastıqsız, TV və pərdəsi olmayan bir otel otağında...Amma o qədər də pis deyildi. Ağladığımı gördüyündə mənə gözlərimi silmək üçün dəsmalını verdi. Sonra isə getdi.

    Bir qədər fikirləşən Adel dəvam edir..
    - Bəlkə də buna layiq idim. Təbiətin qanunu belə olmalıdır. Bəzi insanlar xoşbəxt olmaq üçün doğulur. Mən həyatımın hər günü aldatıldım. Eşitdiyim hər sözə inanıram. Heç bir uğur əldə etmədim. Deyəsən bir şeyləri itirdiyində pis hiss edirsən.
    - Gələcəyini necə görürsən ?
    - Bilmirəm. Mən uşaq olarkən böyümək istəyirdim. Olduqca tez böyümək. Artıq bunların bir əhəmiyyətini görə bilmirəm. Yaşlanıram..Gələcəyimi böyük bir qatar dayanacağında gözləmə salonunda görürəm. Ətrafdakı insanlar məni görməzdən gəlir. Hamısı tələsir. Onlarca, minlərcə insan qatar və taksiyə minir. Hamısının gediləsi bir yeri var. Onları gözləyənlər var. Mən isə sadəcə otururam.
    - Nəyi gözləyirsən, Adele ?
    - Mənə bir şey olmağını gözləyirəm...(ağlayır..)

    (bax: yalnızlıq) çarəsizlik


sən də yaz!