39 yazar 65 başlıq və 136 entry
yenilə | gündəm | top

1 2
lukashenko the walking dead söz6 sözlüyü diriltmək üçün edilə biləcəklər 7 tormuz huseyin 4 mirage 3 məsləhətli filmlər 3 rain dances joselito github angular material sözaltı etiraf reket 2 doğru və yanlış anlayışı köhne kışı modeli 2 azərbaycanın ikili vətəndaşlıq verməməsinin səbəbi 4 tərcüməçi 2 marquis de sade mizantrop 9 sözlük yazarlarından şüarlar 3 asılılıq yaradan oyunlar 18 yazarların başına gələn maraqlı hadisələr 3 yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər 3 heavy horses asosial onanist 2 azərbaycanda ən çox spirtli içki icilən rayonlar 3 jethro tull azərbaycan xalqını salamlamaq 2 yazarları düşündürən suallar 7 robbie williams 3 groundhog day dead can dance grave of the fireflies 2 tokyo godfathers modernizm 2 niko pirosmani 2 arqument çox yatmaq elmi akademik məqalə kuba 4 bioqrafiya və avtobioqrafiya hasbi rabbi kulinariya reçitativ rıçaq toz içində çiçək czech fantasy kassir midnight cowboy michael haneke oliqopoliya qəzəb qüvvəsi eldamar dikanka yaxınlığında bir kənddə axşamlar azərbaycandakı həyatın demo olması kuber-pedi 2 1907 jason bourne çörəkarası saçaq pendir tantuni ahmet ümit penitente pontius pilatus 2 maitre gims satıcı qara mamba 3 sözlük yazarlarından aforizmlər azərbaycanlılar üçün application ideyaları 4 deep purple 3 nova synteza teksun 2 strawbs far cry 3 2 playlist ian anderson 3 cem adrian 3 hell or high water nailə əliyeva ballda of francis alabadalejo the last of us part 2 too old to rock 'n' roll: too young to die! the jethro tull christmas album crest of a knave erik erikson wikipedia cinayət prosessual məcəlləsi suspense məsləhətli sənədli filmlər yazarlar haqqında başlıq açmağın məntiqi string driven thing əli mirəliyev

melancholia


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. lars von trierin 2011ə damğasını vurmuş filmi. içində sci-fidan tutmuş drama qədər hər şey, hətta bütün çılpaqlığı ilə kirsten dunst belə var.
    2. dogma 95 qaydalarına həm riayət edən, həm də pozan bir lars von trier filmi. rejissorun depression trilogynin 2ci filmidi. hər şeydən əvvəl kirsten dunsta vurulduğumu utanmadan, çəkinmədən demək istiyirəm. sonra isə richard wagnerin tristan und isolde operasına vuruldum.
    2 dəfə baxmışam. birinci dəfə sırf hiss eləmişəm. yəni "ay burda bunun mənası nədi? atlar niyə körpünü keçmir? atın adı niyə ibrahimdi? yoxsa bu ibrahim peyğəmbərə işarədi?" filan kimi şeyləri düşünmədən, sırf musiqiyə, görüntünün axıcılığına, aktyor oyununa fikir vermişəm. onda doğrudan da depressiv hiss aşılamışdı. adamın içində qəribə, səbəbini bilmədiyi bir üzüntü yaranır.
    2ci dəfə isə artıq hisslər ölmüşdü və ölülər geri qayıtmır deyib trierin intellektuallığına heyran qalmağa başladım. rəsm əsərləri, klassik musiqi, 18 deşiyi olan golf meydançasında 19cunun bayrağı filan... gözəldi, hamısı gözəldi -*
    deyilənə görə andrey tarkovskinin offret filmi ilə oxşarlığı var. offretə baxmadığıma görə mən də bunu arxayınlıqla deyə bilmərəm, çox da ki kritiklər bunu deyir. amma açığı trierin bu dəfə də tarkovskiyə salam göndərməsi mənə normal və inandırıcı gəlir
    3. trierdən xəstəlikli bir ailə üzərinə yazılmış qiyamət simfoniyası desək yersiz olmaz. ən əsası Charlotte Gainsbourg faktoruna görə dünyanın ən bərbad filmi olsa da yenə izləyərdim. bu qadını sevirəm. filmi bəyəndiyimi bildirməklə bərabər heç kimə məsləhət görmədiyimi də demək istəyirəm. niyə mi ? bu tərz filmlərlə hansı mühitdə, hansı şəraitdə, nə şəkildə əlaqə qurmağınıza bağlı olaraq bəyənmək və ya nifrət etmək seçimlərinizin çox fərqli olacağını düşünərək məsləhət görmürəm.
    vizuallıq və musiqilərin gözəlliyinə oyunçuların əla performansı əlavə olunca yaxşı bir şey ortaya çıxıb. qiyamət yaxınlaşır, zatən xəstəlikli olan ailə üzvlərinin bu vəziyyət qarşısındakı münasibətləri filmin ikinci hissəsinə material olur. ailə üzvlərinin xəstə xarakterlərinə isə ilk bölümdə dərin nəzər salırıq. bir toy mərasimində gəlin justine və ailəsinin iç-içə keçmiş xoşbəxtliyi həzm edəməyən insan profilləri varlığın incələməsi kimi hiss olunur. ikinci hissə daha hərəkətsiz olsa da dünyanın sonunun yaxınlaşdığı və sıfıra gedilən nöqtələrdə xarakterlərin həyata baxışları ilə bağlı münasibətləri insanı bir çox mövzu üzərinə sorğulama məcbur edir.

    j: the earth is evil. we don't need to grieve for it.
    c: what?
    j: nobody will miss it.
    c: but where would leo grow?
    j: all i know is, life on earth is evil.
    c: then maybe life somewhere else.
    j: but there isn't.
    c: how do you know?
    j: because i know things.
    c: oh yes, you always imagined you did.
    j: i know we're alone.
    c: i don't think you know that at all.
    j: 678. the bean lottery. nobody guessed the amount of beans in the bottle.
    c: no, that's right.
    j: but i know. 678.
    c: well, perhaps. but what does that prove?
    j: that i know things. and when i say we're alone, we're alone. life is only on earth, and not for long.
    4. bu gün 2-ci dəfə izlədiyim lars von trier filmi. spoiler vermiyəcəm sadəcə baxdıqdan sonra film haqqında oxuyub, bir-iki gözdən qaçırdığımız məqamları qeyd edəcəm.

    Film Richard Wagner'in "Tristan und Isolde" operası ilə açılış edir.
    (youtube: )

    filmin açılış səhnəsində göstərilən və sonra da yanıb kül olan "qarda ovçular" tablo şotland rəssam bruegel'in çəkdiyi tablodur. tablonun əsas mövzusu uğursuz səfərdən əli boş, boynu bükük dönən ovçuları və başlarına gələcək fəlakətdən xəbərsiz həyatlarına davam edən kənd sakinləridir. tablonun sağ tərəfində, uçan qarğanın aşağısında, bir evin bacasından alovlar çıxmaqdadır. biraz sonra bacadan çox güman kilsəyə, sonra da kəndə yayılacaq olan yanğının ilk işarəsidir bu alovlar. bu yanğın bəlkə də kəndin sonu olacaq və ya söndürüləcək amma bu tabloda həyatın acı, şirin və sərt olduğu gerçəkdir. hal-hazırda tablonun orijinalı vyana sənət tarixi muzeyində saxlanılır. tabloya burdan link baxa bilərsiz

    qeyd edim ki, bu tablodan tarkovski "solaris" filmində də istifadə etmişdir.
    (youtube: )


    digər səhnə: Kirsten Dunst’ın canlandırdığı Justine’in, əlində çiçək, gəlinliklə çayda axıb gedən səhnəsi isə John Everett Millias’ın 1852 tarixli "Ophelia" tablosundan bəhrələnərək çəkilmişdir. tablo hamletin şeytan yoxsa mələk olduğunu qərar verə bilmədiyi, sonda dəli olmağına səbəb olan məsum Ophelia'nın çiçək yığarkən düşdüyü, sonra da mahnılar mızıldanarak yavaş-yavaş boğolduğu çaydakı süzülüşünü işləyir. Ophelia tablosu hal-hazırda Tate Modern‘de saxlanılır.
    tabloya burdan link baxa bilərsiz

    daha bir səhnə: Justine’in müdiri toya tək bir məqsədlə gəlir, ki bu da yeni reklam kampaniyası üçün ehtiyacı olan sloganı justine'in ağzından çıxarmaqdır. yüksək maaşlı işə yeni alınan justine bu sloqanı deməsə işdən qovulacaqdır. bu düşüncəylə justine iş otağına girir. otaqda da həyat yoldaşı və bacısı olur. burda bacısı ilə mübahisə edərkən, bacısı və yoldaşı otağı tərk edirlər. əsəbləri pozulan justine otaqda tək qalarkən kitabxana rəflərindəki açıq şəkildə düzülmüş sənət kitablarına gözü toxunur. həmin anda düzüşmüş kitabları Bruegel, Millias və ya Caravaggio’nun əsərləri ilə dəyişməyə başlayır. bir kitabdan Millias’ın Ophelia‘sını tapıb açarkən yanında eyni rəssamın "odnçunun qızı" tablosu görünür.
    Millias'ın bu tablosu da ilhamını Coventry Patmore‘un eyni adlı şerindən alır. şer link
    tablo haqqında geniş məlumatı da burdan link ala bilərsiz.
    bu səhnədə görünən digər bir başqa əsər isə italyan Barok ustası Caravaggio‘nun "David with the head of Goliath" (1610) tablosudur.
    Melanxoliyanın giriş bölümündə normal geyimli, sıradan insanları demək olar ki, görmürük amma clairenin oğlunu qucaqlıyıb, qolf sahəsindən çıxaraq görünür, ki bu bölümdəki 16 səhnəni ələ alan yazısında( Manohla Dargis, bu səhnələrin estetik baxımından Gregory Crewdson‘un çəkdiyi fotolarla link arasında bağlantı qurmuşdur.

    Melanxoliyanın ilham qaynaqları əlbəttəki bu əsərlərlə qısıtlı deyil. filmi kəşf etməyə davam etmək istəyənlər Marquis de Sade’ın "Les Malheurs de la Vertu" kitabını incəliyə bilər.

    mənbə: http://www.melancholiathemovie.com/#_interview link


sən də yaz!