sloqanı başladan adam olmaq



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. hər kəsin həyatında ən az bir dəfə yaşamalı olduğu his. mitinqdə və ya stadionda və ya başqa bir izdihamda.
    təəssüf ki heç vaxt nail ola bilməmişəm o adam olmağa. ala adicə bizim sinifdə bir adət var idi, kimsə prezentasiya edəndə həmişə səssizlik olurdu, sonra biri əl çalırdı, hamı da onu sındırmamaq üçün yola verib əl çalırdı can dərdi. bir dəfə dostum çıxdı, bitirdi, səssizlik, qorxa-qorxa əl çaldım ki ala birdən dalı gəlməz təkərə düşərəm. çaldım. heç kim çalmadı ala! yazıq qaqam da pərt oldu mən də.
    yəni mən hələ sadə bir alqışı belə başlada bilməmişəm sloqannan yapışmağım absurddu.
    (bax: görünməz olmaq)
    2. insanın özünə inamını tavana çıxardan bir hadisədir. axırıncı dəfə gezi parkı hadisələrində bu ego tatmini yaşadım. təbi ki işlənmiş slogan idi amma verdiyi özünə inam başqa heç nəyə bənzəmirdi.
    3. çətin məsələdir,çünkü çox risklidir.ayağa qalxıb,yüksək səslə eyni cümləni təkrarlayıb,dəstək almadan yerinə oturmaq var.ay blə.
    4. insanı ego dağlarına yüksəldən hadisənin baş qəhrəmanı olmaqdır. hələki yaşaya bilmədiyim duyğudu. hamı sənə baxırsa, diqqətlər səndədisə və sən özünə güvənməyən bir insan isən, dil sürüşməsi qaçınılmaz olur. düşün, ordaki ən vecsiz insanı belə səni dinliyir. 4 söz deyirsən və düşünürsən ki artıq hər şey yaxşı gedir. 5 yaxud 6cı kəlimədə dilin sürüşür, başdıyırsan dəlicəsinə gülməyə. dostların da pərt olmuyasan diyə gülür. və sonda, fonda sen ağlama mahnısı başdıyır, sən pərt olmuş vəziyyətdə göz yaşlarınla bərabər yerinə keçirsən


sən də yaz!