11 saylı internat məktəbi


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. 8 il orda olduğum məktəbdir. baxçadan təzə çıxmışdım anam tək olduğu üçün mənə baxa bilmirdi buna görə məni internat məktəbinə qoymaq istəyirdi. yaxınımızda ərəb-fars adlı internat məktəbi var idi. məni ora qoymaq istəyirdi. amma sağlamlığımı yoxlayan həkimlər mənim əqli cəhətdən zəif olduğumu düşündülər və məni 11 saylı internata göndərdilər. bilmirəm niyə belə qərar verdilər. yadımdadı həkimlərin suallarına cavab vermirdim. yəqin ona görə. uşaqlıqdan asosial idim. anam məni çölə uşaqlarla oynamağa buraxmırdı məncə ona görə özünəqapalı olmuşam.

    nə isə. bu məktəbdəki keçmişim heç də xoş keçməyib. xatırlayanda belə acı çəkirəm. orda bizə heyvan kimi davranırdılar. adi şeylər üstündə tutub it balası kimi döyürdülər. mən yerini isladan uşaqlardan idim buna görə də bu uşaqları döyürdülər. yerimi islatmadığım gün sevinirdim. bu cür uşaqlar üçün ayrıca palata düzəldib orada yatızdırırdılar bizi. bu palata ən axırda idi və kravatlar, pastellər köhnə idi. normal palatalar normal idi. men də normal palataya köçmək istəyirdim amma yerimi islatmaq özümdən asılı deyildi. amma cinsi yetişkinlik vaxtı bu xəstəlik də yavaş-yavaş yox oldu.

    bundan başqa orda belə qanun var idiki hər gün səhər məktəbin həyətini yığışdırmaq lazımdır. məktəbin həyətini siniflərə bölüşdürürdülər. məllimlər işə gəlməmiş biz durub o əraziləri yığışdırmalı idik yoxsa bizi döyəcəkdilər və səhər yeməyi də verməyəcəkdilər. istəyirdilərr ki qonaqlar gələndə hər yer təmiz görünsün. amma heç bir mənası yox idi çünki 2 saat sonra külək həmin zibili geri qaytarırdı. palataları və sinifləri də biz yığışdırırdıq.


    (bax: uşaqları tualetdə çimizdirib videoya çəkən müəllimə)
    həmin müəlliməni tanıyıram çox aqresiv idi, heç xoşum gəlmirdi. bizi oynamağa buraxmırdı bütün gün sinifdə saxlayırdı ya da kölgədə otuzdururdu onun növbəsi olanda. həmişə qaçırdım onun növbəsində döyülcəyimi bilsəm də qaçırdım. bir gün onun növbəsində qaçıb şab-şub ilə futbol oynayarkən yıxılıb qolumu qırmışdım. qolum elə də şişməmişdi amma çox ağrayırdı. heç kim qolumun sındığını qəbul etmirdi "əzilib də sağalar" deyirdilər. 1 həftə zad həkim yardımı zad etmədilər. daşın üstündə oturub qolumun ağrısına ağlayırdım. orda yeni pilot məktəb dikirdilər valideyni olan normal uşaqlar üçün. orda işləyən bir usta yaxınlaşıb qoluma baxdı dedi sınıb. bu mülkicahan da onun sözünü diqqətə alıb sabahsı gün sabunçu xəstəxanasına apardı. rentgen çəkdilər ortadakı sümüyün sındığını təsdiqlədilər. və gips qoydular. bunun pulunu gülcahan müəllimə öz cibindən verdi. onun növbəsində yıxıldığım üçün poxa düşmüşdü. ordakı müdir və mavinləri heç nə etmədilər.

    5-ci sinifdə oxuyanda qışvaxtı ayaqqabılarım zəif və cırığ olduğu üçün ayaqlarımı don vurmuşdu. ayağım qaralmışdı tib bacısı gəlib krem sürtürdü. bunun da möhtəşəm ağrısının travmasını almışdım.

    orda mehpara adında mudir var idi bizim vaxtlarda. bizi məcbur edirdilər ki ona mehperə ana deyək. zəhləm gedirdi bu ifritədən. eziyyətlə paçeniklər tapıb somakat düzəltmişdim. tapşırmışdı ki alıb qırsınlar.

    ordakı yeməklər nəciz kimi idi. hər gün təmizlənməmiş perlava veridilər. pervi perlava supu, ftaroy perlova sıyığı. amma müdir və müəllimlər üçün ayrıca xüsusi yeməklər pişirirdilər. uşaqları adam yerinə qoymurdular.

    məktəb əsaslı təmir olunandan sonra mehriban əliyeva baxmağa gəlmişdi qızları ilə. bizə çox şeylər hədiyyə etmişdilər qonaqlar gedəndən sonra hamısını aldılar * həmişə bizə göndərilənləri bizə vermirdilər sklata qoyuruq adıyla həll edirdilər hər şeyi.

    orda ən xoşladğım müəllimlərdən gülşən müəllimə var idi həm sinif rəhbərimiz həm də tərbiyəçimiz olmuşdu 1-2 il. çox mülayim və səmimi idi. riyaziyyat müəllimi idi istədiyimiz vaxt sual verib ətraflı öyrənirdik heç bezmirdi. sonra rafiq müəllim var idi qoca olsada coğrafiyanı qəlbdən sevirdi və bizə ürəkdən dərs deyirdi o da aqresiv deyildi.


    pis müəllimlərdən vaqif adlı əmək müəllimi var idi uşaqları it balası kimi döyürdü. ayaqqabının dabanı ilə başına-başına təpikləyirdi. normal insan beyinə qan sizar birdən qorxusuylə belə etməz amma bu gijdillax idi. əsl əqli cəhətdən zəif olan elə bunun kimi müəllimlərin özü idi. bir də nəbi məllim var idi müavin idi, div boyda idi bizi şillə vəziyyətinə getirib üzümüzü siğallayırdı. sonra reski bərk şillə vururdu uçub gedirdin. pramoy beynin ağrayırdı. sonra öyrəndim ki nəbi müəllim ölüb.

    sonra məni burda məcburi sünnət etdilər. çaynik həkimlər gəlmişdi uşaqları yığıb sünnət etdilər.

    elə bilirdim anam məni atıb ya da ölüb. düz 8 il idi amma 2006-da o gəlib məni götürmək istəyəndə getmədim küsmüşdüm. amma sonra düşündüm burda türmə kimidi evdə heç olmasa azad olaram istədiyim yerə gedə bilərəm və ordan qaçdım.

    nə vaxtsa varlı olsam bu məktəbdəki uşaqların tam hüquqi haqlarını almaları üçün əlimdən gələni edəcəm. çünki istəmirəm heç bir uşaq mənim kimi döyülsün və fiziki istismara məruz qalsın.


sən də yaz!