tutunamayanlar



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
1 2 »

    1. Bele bir gerçek var. "Tutunamayanları bitiremeyenler"
    2. kasibçılıqdan hələdə ala bilməyib , haqqında " bəlkə hər gün park bulvara gedib , kitablara baxırmış kimi eliyib gündə biraz-biraz oxusammı " deyə axırıncı yol planları da qurmuş olduğum bir kitab .
    3. "Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. Bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim."
    4. Özünden sonra kitab oxutmayan kitab. Oxuyursan bundan sonra, baxirsan ki, fikrin qalib Selimin yaninda, eyni zövqü vermir, o kitabin sehrini de aparacağina deyirsen oxumayim. eger bu kitab qeder, ya da buna yaxin bir shey, zovq veren, tesir eden kitab varsa deyin oxuyaq, bunun axiri yoxdur.
    nota bene: selimi sevenleri men de sevirem.
    5. “intihar edənlərə mərasim hazırlamazlar, bu cür intiqamçı Tanrıya sitayiş etməzlər"
    6. Olric xarakteri ile 300 bilmem neçenci seyfesinden sonra insan edebi zövq duyur.


    Piyeniskalig eliyerken oxunmali olan kitabdir.
    7. Virginia woolf' un istifade etdiyi (bax: Şüur axını) -bilinç akışı- üsulu ilə yazılmış roman.
    8. hər cümləsini sevərək, yavaş yavaş oxuduğum, özümə çox yaxın hiss etdiyim iki üç kitabdan biri. xırda xuruş zarafatlardan tutmuş həyatdakı yerini itirmiş bir adamın axtardığı cavablara qədər hər şeyini sevirəm kitabın.


    --spoiler--

    Mısra 11: Kelime ve Yalnızlık...

    "Önce kelime vardı"diye başlıyor Yohanna'ya göre incil.kelimeden önce yalnızlık vardı. ve kelimeden sonra da olmaya devam etti yalnızlık...kelimenin bittiği yerde başladı; kelime söylenemeden önce başladı kelimeler yalnızlığı unutturdu ve yalnızlık kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. kelimeler yalnızlığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe, yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.



    Selim Işık yalnızlığını kelimelerle besledi. kelimelerin anlamını bilmeden önce tanıdığı yalnızlığı kelimelerin içinde geliştirdi. eski yaşantılarının hastalığından yeni kalktığı sırada aldırışsız kelimeler konuşurken,eski yaraların, eski kelimelerin göğsüne saplandığını duydu; sustu kaldı.

    kelimeler yalnızlığını yaşamasına da bırakmadılar onu. her yandan kuşatıp saldırdılar. kullandığı kelimeler de dönüp ezdi onu,soluksuz bıraktı. sonra yatağından fırladı birden Selim; bütün kelimeleri ve yaşantıları ezdi ayağının altında. güneşe çıktı. Güneş gözünü acıttı bir süre sonra, perdelerini kapayıp kelimelerin karanlığına döndü. birtakım kelimeler bağışladı onu; aralarında gene yaşamasına izin verdiler. bu kelimelerle birlik olup amansızca saldırdılar başka kelimelere; aşağılayan, ezen , soluk aldırmayan kelimelere. yendi, yenildi, sonunda gene yenildi kelimelere, kelimelerle birlikte açtığı savaşlarda. Yalnızlık hep oradaydı

    --spoiler--
1 2 »


sən də yaz!