bit cərəyanı



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    3. hippi'lərin məbədi olan bu cərəyanı kanat güner sözləri ilə dadlandırsaq daha yaxşı olar:
    "nüfuzdan,faşistlərdən,polisdən,qorxmuruq.
    yalnız və yalnız öz beyin hüceyrələrimizdən qorxuruq. boz beyin hüceyrələrimizi sakitləşdirməklə məşğuluq. havalandırmalı yerləri sevmirik üç pay yemək yemirik.
    40 dərəcə su yetər bizə yuyunmaq üçün,tez-tez yuyunmarıq,amma iylənmirik də.
    it pişik bəsləyər,onları da relax edərik.
    dans edərkən bir-birimizi əzərik.
    gözəl söyərik,çünki terminologiyamız genişdir.
    siqaret tüstüsünü içimizə qədər çəkərik.
    ağlımız bel altında qalmayacaq qədər yuxarılarda gəzər. acı və ağrıya qarşı dayanıqlığımız yüksəkdir.
    butulka pivə içər,etiketini yırtarıq.
    ofisimiz,sosial kartımız,tətil haqqımız yoxdur. dırnaqlarımız və saçlarımız uzun və çirklidir.
    yazda belə uzun qollu geyər,növbətçi əczaxanaları da şübhəsiz bilərik. uşaqları,dəliləri,dilənçiləri,qaraçıları sevərik.
    inhisara cox şey borcluyuq,amma inhisar bizə daha çox şey borcludur.
    wc'ye girən yoldaşımızı bir daha görmərik.
    sevgi deyildiyində kilidlənərik.
    "size deyirəm,biz ölmərik"'deyə mahnılar söyləyərik. insana aid olan heç bir şey bizə yad deyil, hələ ölüm heç deyil.
    sabahın xeyir, xanım,bəy,xahiş etsəm kimi sözləri yaşamarıq.
    o biri dünya varsa, orda möhtəşəm konsertlər olmalıdır. morrison,hendrix,cobain bizi gözləyir.
    ayıq başla ya da içkili, hər ehtimalda creativ'ik.
    cəsədimizlə belə baş edə bilmərsiniz.
    vergi ödəməz,səs verməz,kassa çeki almarıq.çünki heç bir kayfarik yazar kassa istifadə etməz.
    qısacası milyonlarcası ölmüş boz hüceyrələrimizlə belə sizdən çox daha fərqliyik"
    yəqin ki, yetəri qədər dadlı bir açıqlama olmuşdur.
    4. "1940-cı illərdə Nyu Yorkdakı Kolumbiya Universitetində ədəbi çevrədə tanış olan bir qrup gənc tələbə, Böyük böhrandan sonra məqsədsizcə otostop ilə Amerikanı gəzməyə başlayır. Getdikləri hər əyalətdə yeni insanlarla tanış oldular və adı hələ qoyulmasa da sistemə, ənənəyə və həyat tərzlərinə müxalif bir kütlə meydana gəlməyə başladı. Nyu York mərkəz olmaq üzrə, Denver və San Fransiskoda toplaşdılar. Qrup daxilində incəsənətin fərqli sahələri ilə maraqlananlar olsa da, Bit cərəyanı ən çox ədəbiyyat sahəsindəki işləri ilə ön plana çıxırdı. Cek Keruakın «Yolda» (On The Road, 1957), Allen Qinzberqin «inilti» (Howl, 1956), Uilyam Berrouzun «Çılpaq səhər yeməyi» (Naked Lunch, 1959) əsərləri dövrün ən çox tanınan əsərləri idi"
    -wiki


sən də yaz!