29 yazar 25 başlıq və 51 entry
yenilə | gündəm | top

bayram məmmədov 5 yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər udinlər böyük çin səddi ramil səfərova qatil rövşən lənkəranskiyə qəhrəman deyən hümanist 3 mən zeynəbin itiyəm 3 the bicameral mind 2 adtapabilmedim aldus manutius the shining american sniper juba baghdadi sniper azərbaycan universitetləri nahardan sonra mürgüləmək 2 sözaltı sözlük hannibal rising gijdıllağ 4 məsləhətli filmlər hamının sevdiyi halda sevilməyən şeylər 4 jack dorsey diferensial tarif 2 richard moore the name of the wind synthwave dinşəmək vaporwave moussa sow 2 bazar günü evə gələn qonaq 2 agnes varda vr tony igy 2 sözaltı etiraf 3 osmanlıspor 2 40 satrap və çoban yüz ilin tənhalığı 8 dekabr 2016 qarabağ fiorentina oyunu 2 aforoz drone qanuni oğrular 3 ilqar məmmədov 3 gürcüstan vətəndaşlarının avropaya vizasız gediş qərarının qəbul olunması 3 epitaph greg lake 2 gürcüstan azərbaycanlıları korrupsiyaya qarşı mübarizə ədalət vəzirov 2 az bilinən azərbaycan sözləri seymur baycan seymur baycanın bəxtiyar vahabzadəyə savadsız səviyyəsiz deməsi batman nomenklatura kapitalizmi 2 məmur kapitalizmi ramil səfərov 3 batman year one ingilis dili 2 yazarların həyatdan çıxardığı dərslər yazarların hal hazırda dinlədikləri musiqilər beşiktaş yazarların favorit pornostarları işə yarayan internet saytları yazarların indi düşündükləri şey yevda abramov depressiya

erkin qədirlinin sözləri

#siyasət
facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
1 2 3 4 » 13

    1. erkin qədirli əslində filosofdur. azərbaycana məxsus nadir filosoflardan biri. bunu onun səhv və ya düz anlaşılmasından asılı olmayaq özünəməxsus çalarlar gətirdiyi söz və söz birləşmələrindən anlaya bilirik

    sitat
    Düşüncələrimizin maqnetik xüsusiyyəti var. Ətrafımızda və bizimlə baş verənlər düşüncələrimizdən asılıdır. Yaxın çevrəmizdə özümüz kimi düşünən insanların olmasi buna sübutdur. Amma yalnız insanlar deyil, hadisələr və onların nəticəsində və ya sayəsində yaran(mış)an şəraitin də düşüncələrimizdən asılı oldugunu göstərmək olur.

    (bax: yenilik və yenəlik)
    (bax: istək inam iradə iştirak)
    (bax: gənc-link və gənc-leak)
    (bax: zarafat və lağ)
    (bax: Çalışqanlıq və məsuliyyət)

    Dilin saflığı düşüncədən başlayır. Düşüncə azadlığı azadlıqların ən çətinidir. Amma ona nail ola bilsəniz digər azadlıqlar sizə asan gələcək!

    (bax: görməmiş)
    (bax: uzaqgörən)

    (bax: Ehtiyac – çətinlik) vs. (bax: istək – çarə)
    (bax: Ehtimal – çözülməzlik )vs. (bax: inam – çevrə)
    (bax: Ehtiyat – çəkingənlik )vs. (bax: iradə – çalışma)

    Şəraitin (ətraf mühitin) dominant düşüncələrdən asılı olduğunu hər addim görə bilersiniz. Məsələn, nədən BDU-nun ətrafında kitab mağazası yoxdur, əvəzində isə alt paltardan tutmuş ust paltara qədər, dönərdən tutmuş xaşa qədər, dərmandan tutmuş zəhərə (siqaret) qədər, hər şey satılır? Pul yoxdur? Bəlkə satılası kitab yoxdur? Yox. Pul da var, kitab da. Sadəcə pulu və kitabi bir yerdə görən anlayış yoxdur. Ona görə de pulu olanlar əsasən savadsızdır, savadı olanlar isə əsasən pulsuzdur.

    Düşüncə şəraitin şərtidir. Düşüncə şəraitdən əvvəl gəlir və onu yaradır. Düşüncənizi deyişdirmədən şəraitinizi dəyişdirə bilməyəcəksiniz.

    (bax: Təhsil əks-təhsilə bərabərdir)
    (bax: ziyalılar vs ziyanlılar)

    Unutmayın ki, sözlər şüurumuzu proqramlaşdırır və düşüncə vərdişlərimizə keçir.

    Unutmayın ki, dil sadəcə danışıq vasitəsi deyil, həm də və hər şəydən öncə düşüncənin məhsuludur.


    p.s erkin qədirlinin bu sahədə uğurlu olduğunu demək istəmirəm, sadəcə bu cür fərqli və faydalı düşüncə sahiblərinin mövcudluğuna diqqət çəkmək istəyirəm. əslində, onun söz quruculuğu əksər vaxtlarda mənanın təhrifi hesabına əmələ gəlir, məsələn gerçək sözünə öz işinə yaradığı kimi fərqli və maraqlı bir "geri çək" kimi məna verir, əslində gerçək sözü "görmək" felindən (görünən, görünəni yansıdan, var olan v.s) yaranıb. belə misallar çoxdur. amma bütün bunlar onun düşüncə insanı olmasına və faydalı sözlər tapmasına işlətməsinə v.s mane olmur
    2. Epistemik obyektivlik – yəni, öyrənənin öyrənilənə münasibətindən asılı olmayan meyar. Misal üçün, “Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti 28 may 1918-ci ildə elan olunub” deyəndə, biz epistemik baxımdan obyektivik, çünki bununla faktları təftiş etmirik. Epistemik subyektivlik – yəni, öyrənənin öyrənilənə verdiyi qiymət. “Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti – tariximizin şanlı səhifəsidir” deyəndə, mən epistemik baxımdan subyektiv oluram.
    3. Ontoloji obyektivlik – yəni, öyrənənin, nəinki münasibətindən, heç biliyindən və iradəsinin hər hansı başqa şəkildə ifadəsindən də asılı olmayan gerçəklik (varlıq) sahəsidir. Məsələn, dağların, okeanların və s. varlığı, ontoloji baxımdan obyektivdir. Biz olduq, ya olmadıq - onlar var.
    Ontoloji subyektivlik – yəni, yalnız bizim fəaliyyətimiz nəticəsində yaranan gerçəklik (varlıq). Məsələn, hər hansı bir oyun (idman). Futbolu götürək. Futbol var, çünki insanlar onu icad ediblər və bugünədək oynayırlar. insanın iradəsindən kənar futbol yarana bilməzdi.
    4. Ölçü” (ölçüləbilən) anlayışı, hər nə qədər vacib olsa da, onun çox zəif bir tərəfi var. “Ölçü” (“ölçüləbilənlik”) öyrənənlə öyrənilən arasında bağı kəsir (kəsmək iddiasındadır, ən azından). Yəni, iddia olunur ki, öyrənən həmişə qərəzsiz qala bilir və öyrəndiyi obyektlə bağlı heç bir şəxsi münasibəti yoxdur. Təbiət elmlərində buna nail olmaq mümkün olur. Sosial (humanitar) sahələr başqadır, amma. Maraqlı olan bilirsiniz nədir? Birincisi, belə yanaşma ölçüyəgəlməyən məsələləri (münasibətləri) nəzərdən qaçırır, ya da qəsdən diqqətdən kənarda qoyur. Həyatsa bir tək ölçüyəgələn (ölçüləbilən) şeylərdən ibarət deyil. ikincisi, və daha önəmlisi, belə yanaşmanın özü qərəzlidir – onun təməlində ontoloji önyarqı var.

    Aristotel vaxtılə insan fəaliyyətini iki hissəyə bölmüşdü – ekonomiks xrematistiks. Ekonomiks – insanların ehtiyacları sahəsidir. Xrematistiks – insanların istəkləri məsələsidir. Ehtiyaclar (ən azından bir çoxu) obyektivdir, istəklərsə - subyektiv.
    5. Bir dəqiqə, bunu da blocka atım gəlirəm (c)
    6. azərbaycanda diktaturanı devirəndən sonra 5 illik mərkəz sağ diktatura quracağıq.
    7. Erkin Gadirli :Diqqətli olun! Sözlərimə şübhə etmək olar, amma Putin'i müdafiə etmək cəhdlərinə görə blok etdim xeyli adamı.

    (bax: erkin qədirlinin block listi)
    8. Maliyyə böhranı hər şeydən öncə siyasi böhrandır. Bir tək ona görə deyil ki, çox zaman yanlış siyasi qərarların nəticəsində yaranır. Həm də ona görə ki, maliyyə böhranı iqtisadiyyatdan daha çox siyasi sistemə ziyan vurur. iqtisadiyyat, bazar təməlləri üzərində qurulubsa, özünə gələ bilir. Amma qapalı siyasi sistemlər ciddi maliyyə böhranların təzyiqinə tab gətirə bilmir.
    Aşağıdakı fikirlərimi 2009-cu ildə yazmışdım (iqtibası görəcəksiniz). Xatırlayırsınızsa, həmin ildə referendum keçirildi və Konstitusiyadan "eyni şəxsin iki dəfədən artıq seçilə bilmədiyinə" dair müddəa aradan götürüldü. Biz, ReAl olaraq, həmin ildən bu yana belə "düzəlişə" qarşıyıq. Bu haqda çox yazdıq, çox dedik. Biz dedik ki, "3-cü müddət məsələsi" ciddi sistem böhranına səbəb olacaq. O vaxtlar cəmiyyətdə bizim söhbət tutmadı, çünki ortada pul çoxdu və çoxala-çoxala gedirdi. Biz etirazımızın praktiki nəticə verməyəcəyini yaxşı bilirdik, amma prinsip xətrinə etiraz etməyə davam etdik. Özümüz dedik, özümüz də eşitdik. Bugün geriyə baxanda, ReAl'ın tutduğu mövqenin necə də doğru olduğunu aydın görmək olur.
    2009-dan iqtibas:
    "Yalnız və ya əsasən məcburiyyət üzərində qurulan sistemlərin çökməsini zəruri edən qanunauyğunluq var. Bu cür sistemlər, özlərini təsdiqləmək və saxlamaq üçün, mütləq güc tətbiq etməlidir. Güc, keçici olaraq, gözlənilən təsiri göstərir, amma təkrarlanmadıqda əhəmiyyətsizləşir. Deməli, gücü davamlı tətbiq etmək lazım gəlir. Problem ondadır ki, təkrar tətbiq olunan gücün əhəmiyyətli təsiri olması üçün əvvəlkindən daha çox güc tətbiq etmək lazım gələcək. Yoxsa, eyni gücün tətbiqinə hamı tezliklə verdiş edər və qorxu yox olar.
    Daha çox gücün tətbiqi üçün daha çox resurs lazımdır. Nəticədə, cəmiyyətin başqa sahələri (məsələn, elm, təhsil, sağlamlıq, xidmət və s.) getdikcə geriləyir. Sosial və iqtisadi sahələrdə geriləmə nəticəsində cəmiyyətdə narazılıq artmağa başlayır. Narazılığı legitim şəkildə ifadə etmək imkanları isə yoxdur. Sistemin özü də bu cür narazılıqların ədalətli həllinə qadir deyil (mahiyyətinə ziddir, çünki). Narazılıqları ədalətli həll edə bilməyən sistemin bir yolu qalır - narazılıqları yatırtmaq (əlbəttə ki, güclə). Amma bu, çıxış yolu deyil, çünki gücün davamlı tətbiqi nəticəsində, mahiyyətcə sosial olan narazılıqlar sistemin özü tərəfindən getdikcə siyasiləşdirilir. insanlar problemlərini ümumiləşdirməyə və onların kökünü sistemin özündə axtarmağa başlayır.
    Sistem bunu tezliklə anlayır və siyasiləşmənin qarşısını almağa çalışır. Problem ondadır ki, bunu ancaq repressiv üsullarla edə bilir (açılıma getməyə nə həvəsi olur, nə cəsarəti). Deməli, yenə də əvvəlkindən daha çox güc tətbiq etmək, bunun üçün də daha çox resurs sərf etmək lazım gələcək. Amma bütün bunların nəticəsində narazılıqlar ancaq artacaq. Deməli, yenə daha çox güc, daha çox güc üçün daha çox resurs lazım olacaq. Nəticəsi nə olacaq? Daha çox narazılıq! Sistemin cavabı nə olacaq? Daha az siyasi azadlıq! Bu prosesin nə qədər zaman alacağı təhlil üçün heç önəmli deyil. Yekun öncədən məlumdur - sistem çökəcək!
    Sistem çökəcəyini anlayırmı? Əlbəttə, anlayır! Bəs, niyə onda bunun qarşısını almaq üçün bir iş görmür? Çünki, belə sistemlərdə pul hakimiyyətin həm məqsədidir, həm də vasitəsi. Daha çox pul əldə etmək üçün daha çox güc lazımdır, amma elə daha çox gücün tətbiq olunması üçün də daha çox pula ehtiyac yaranır. Nəticədə güc də tədricən zəifləyir, pul da dəyərdən düşür." (erkin qədirli)
    (iqtibasın sonu)

    qeyd : yersiz tənqid eləsəniz block edəcəyəm-*
    9. Son 24 saat ərzində xeyli adamı blok etməli oldum. Sayını itirmişəm, amma rahat 40-dən çox olar. "Putin Nemtsov'u öldürüb" fikrimə elə daraşdılar ki, sanki mənliklərinə toxunmuşam. Hamısı Şerlokholmsluq etməyə girişdi. Sübut, əsas, nə bilim, arqument istədi. Məsələn, Xədicə ismayıl sübutsuz-filansız Amerikanın casusu elan olunanda heç görmədim sizi. Hardaydı sizin geniş baxışlarınız, obyektiv yanaşmalarınız, hərtərəfli araşdırmalarınız? Birinizi də görmədim. Amma Rusiya'nın, xüsusilə də Putin'in müdafiəsinə necə belə tez həvəsə gəldiniz, səfərbər oldunuz. Prinsip eyni deyilmi, niyə müdafiə etmədiniz bu prinsipi? Mən blok etməkdən yoruldum, bunlar səhifəmdə yazmaqdan yorulmadı. Bilirəm, hələ çoxsunuz. Hələ blokda olmayanlara yazıram:
    Mən subyektiv, qərəzli, siyasi yazıram. Obyektivliyə heç inanmıram, kimsədən də gözləmirəm. Jurnalist, müstəntiq və s. da deyiləm ki, hərtərəfli yanaşım. Məni fikrimdən döndərməyə çalışmanız əbəsdir. Özünüz də bilirsiniz bunu, sadəcə səhifəmin çox izləndiyini bildiyinizə görə burada Rusiya'nın təbliğatıyla məşğul olmağa çalışırsınız. Gedin, öz hesab və səhifələrinizdə təbliğatla məşğul olun. Heç gördünüzmü ki, mən kiminsə hesab, ya da səhifəsinə girib, orada əks-təbliğat yazım? Yoxdur elə bir şey. Mən hər kəsin fikirinə hörmətlə yanaşıram. Amma hörmət etmək - razılaşmaq, qəbul etmək anlamına gəlmir. Mən, tutduğum mövqeyə, inandığım dəyərlərə, uğrunda çalışdığım məqsədlərə uyğun olmayan hər şeyə rəqib gözlə baxıram. Siyasətdə başqa cür olmur. Akademik yanaşmanı ancaq dərs (mühazirə formatında sərgiləyə bilərəm. )Bu səhifə - siyasi platformadı, burada hər şey qərəzlidir. Oxuyun, nəticə çıxarın. Bəyənmirsinizsə, seçkilərdə mənə səs verməyin. Seçkilərə də gəlmirsiniz onsuz da. Bir çoxunuz heç ölkədə yoxdur. Avropada hər şeyin rahatına oturub, oradan mənə liberalizm dərsi keçməyin. Mənim də bir qonşum Fransa, bir qonşum Avstriya, bir qonşum Almaniya kimi ölkələr olsaydı, mən də liberal yox, lap kosmopolit də olardım. Coğrafiyadan xəbəriniz yoxdur, sanki. Ətrafımız bizə düşmən gözüylə baxır, açıq-aşkar düşmənçilik edir, biz liberal, humanist nə bilim nə olmalıyıq? Maymaqlıqdır bu! Nə isə... (c) erkin qədirli

    bu gün block`un şahını edibmiş -*
    10. ingilis dilində "political correctness" deyilən bir ifadə var. Dilimizə hərfi tərcüməsi ("siyasi düzgünlük") həmin ifadənin kontekstini açmır. "Siyasi düzgünlük" bizim dildə çox müsbət mənadır, toplumun siyasətçilərdən gözlədiyi bir davranışdır. ingilis dilində də belə olmalıydı. Təəssüf ki, solçular (siyasi solu demirəm, mədəni solu deyirəm) bir çox məsələdə olduğu kimi, bu söhbəti də korladılar. "Political correctness" ifadəsinin konteksti heç də inandığını düşünmək, düşündüyünü söyləmək anlamına gəlmir. Tam əksinə, inandığın və düşündüyün bir çox fikirləri gizlətməyə məcbur edir. Nəticədə, riyakar bir ortam yaranır - siyasətçilər özlərinə senzura tətbiq etməli olur, heç kim onların gerçəkdən düşündüyünü öyrənə bilmir. Mədəni sol bu məsələdə ifadə azadlığını boğur və siyasi səhnəni səmimi adamlardan "təmizləyir".
    Mən, bu mənada anlaşılan "siyasi düzgünlüyə" qarşıyam. Mən siyasətçilərin öz fikirlərini açıq söyləmələrinin tərəfdarıyam, özümə də bu qaydanı tətbiq edirəm. Bu, əlbəttə, nə gəldi danışmaq mənasını vermir. Aydındır ki, danışığına diqqət edəcəksən. Amma bu diqqət, özünü senzura etmək deyil, konteksti, zamanı, ünvanı və s. düzgün seçmək mənasındadır. Ədəb və ərkan da, təbii ki, yerində olmalıdır. Bununla belə, siyasət çox gərgin işdir. Onun bir də göstəri (show) tərəfi var. Siyasətçinin, özünü göstərməsi üçün, ən təsirli aləti - danışmaqdır. Danışmayan siyasətçi olmur. Ekspert, analitik, müşavir və s. ola bilər ki, onun ictimai danışığı yoxdur, olmamalıdır da. Siyasətçini qeyri-siyasətçidən fərqləndirən davranışlardan biri və birincisi - onun nitqidir. Bir dəfə yazmışdım bunu - siyasətçinin danışığı (yazısı) analitik deyil, proqramatik olmalıdır. Burası belə.
    Çox təəssüf ki, bir çox ifadələr bizdə kontekstdən qoparılmış halda işlədilir. Mədəni solun təlqin etdiyi mənada "siyasi düzgünlük" bu problemi daha da çətinləşdirir. Keçən dəfələrin birində "mən demokrat deyiləm" yazmışdım. Mənfi qarşılanacağını guman etmişdim. Təəssüf ki, guman etdiyim kimi də oldu. Hərçənd, təmkinlə düşünülsəydi, mənfi məna verməyin yeri olmayacaqdı.
    "Mən demokrat deyiləm" ifadəmə "demokratiyanın əleyhinəyəm" mənası verildi. Kontekstdən qoparılmaqla yanaşı, qavramın təhrifi də var burada. Məsələn, "sosial-demokrat"ın nə demək olduğu anlaşılır. "Liberal-demokrat"ın nə demək olduğu bilinir. Bunlar çoxdan və yaxşı oturuşmuş mənalardır, mən də heç birinə özümü aid etmirəm. Sadəcə "demokrat" nə deməkdir, bəs? Mədəni solun təlqin etdiyi "siyasi düzgünlüyün" əleyhinə olduğuma görə, inandığımı düşünməyə, düşündüyümü söyləməyə çalışıram. Bir halda ki, özümü demokrat saymıram, demokrat olduğumu niyə söyləməliyəm ki?
    Sadəcə "demokrat" mənə görə boş bir sözdür. Bu sözün altında nə desən və kim desən gizlənə bilər. Bizim cəmiyyətdə belə də olur, təəəssüf ki. Qarşımızdakı siyasi rejim demokratik deyil deyə, onun əleyhinə olmağımız bizi demokrat etmir. Müxalifətin hər seçkiöncəsi "geniş koalisiya" adı altında qurmağa çalışdığı birliklər, başqa səbəblərlə yanaşı, həm də buna görə uğurlu alınmayıb. Rejimə qarşı olan hər kəsi əhatə etməyə çalışıblar həmişə. Rejimə qarşı olmaq - siyasi mövqe deyil. Sonrası bilimir, çünki! Siyasi mövqenin sonrası mütləq aydın olmalıdır. Məsələn, birisi özünü kommunist adlandırırsa, sonrası dərhal aydın olur - adam özəl mülkiyyətə qarşıdır. Birisi özünü "demokrat" adlandıranda, sonrası nədir? Bilinmir.
    "Demokrat" olmamaq, demokratiyanın əleyhinə olmaq mənasını vermir. Bunun əksini düşünmək (söyləmək) məntiqi baxımdan qüsurludur. Belə qüsurlu məntiqi qəbul etsək, onda, məsələn, kişilər qadın haqlarını müdafiə etməməlidir, çünki qadın deyillər. Belə qüsurlu məntiqi qəbul etsək, dindar adamlara dünyəvi dövləti necə izah edə bilərik? Dünyəvi dövləti müdafiə etmək üçün dünyəvi olmağa gərək yoxdur. Çünki, dünyəvilik ideologiya deyil, strukturlaşmış şəraitdir. Elə bir şəraitdir ki, orada bütün dinlər bərabər və dinc şəkildə yaşaya bilir. Dünyəviliyin yanlış təqdimatı hesabına dindarların bir çoxuna elə gəlir ki, dünyəvilik dinin əleyhinədir. Qətiyyən elə deyil! Dünyəvilik ateizm deyil.
    Demokratiyaya da belə yanaşmaq gərəkdir. Demokratiyanı müdafiə etmək üçün demokrat olmaq gərək deyil (onsuz da bu sözün aydın mənası yoxdur). Demokratiya ideologiya deyil ki, onun öz müstəsna tərəfdarları olsun. Demokratiya - strukturlaşmış şəraitdir. Elə bir şəraitdir ki, orada bütün ideologiyalar bərabər və dinc yaşaya bilir.
    Bunu ağlımda tutaraq, demokrat olmadığımı yazmışdım keçən dəfələrin birində. Yenə kontekstdən qopartdılar və birilərinə sərf edən məna verdilər. Mədəni solun gətirdiyi "siyasi düzgünlüyün" nəticəsidir. Təkrar edirəm, mən belə yanaşmaya qarşıyam. Mən inandığımı düşünürəm, düşündüyümü söyləyirəm. Bəzən doğru, bəzən yanlış ola bilirəm (burası anlaşılır). Amma dediyim hər sözü ölçələrək, məsuliyyətini də üzərimə götürərək söyləyirəm. Üstəlik, səmimi olmağa çalışıram. Siyasət diplomatiya deyil ki, qarşındakını aldadasan. Siyasətçi öz xalqına (seçicisinə yalan danışmamalıdır) (danışdığı zaman ifadə etdiyi mənaların yalan olduğunu bilirsə, təbii ki). Nəticəsi seçkilərin sonunda bilinəcək, siyasətçi də həmin nəticələrə görə davranacaq. Yəni, özünü düzəldə biləcək, yanlışlığı olubsa.
    Yekun: mən demokrat deyiləm, amma demokratiyanı müdafiə edir, onun uğrunda çalışıram (ziddiyət axtarmayın, burada heç bir ziddiyyət yoxdur). erkin qədirli
1 2 3 4 » 13


sən də yaz!