yazarların başına gələn maraqlı hadisələr

#sözaltı
facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
1 2 3 »

    1. belə bir başığın açılmadığını görüb qəribsədim.

    tanım: yazarların gündəlik monotonluqdan kənar yaşadıqları həyəcan, gerilim, korku, gizem və s. tərzi hadisələr silsiləsidir.

    deməli, bu gün metroda idim. dərnəgülə gedirdim. saat, hardasa, günorta 1 radələri idi. yenə adi bir halda yolumuza davam edərkən nizamidə dayandı qatar. hamımızı cəld düşürtdülər. düşmüşük, çaşıb qalmışıq. nə edəciyik, nə etməliyik düşüncələri arasında.

    bir də gördük maşinistlər əllərində dəmir çubuqlarla 1-2 yerə vurmağa başladı. mən başa düşmədim nağardıqlarını. amma ondan sonra vaqondan çıxıb "tez girin, tez girin, gedirik" deyib arxadan gələn cəsarət və təyziqlə içəri doğru itildim. bu vaxt yadıma avtobuslar gəldi. "vaxtdı, gedirik, tez girin, tez girin" deyən konduktorlar.

    bu da mənim başıma gələn qəribə, maraqlı hadisədir. indi oxudum yazını, camaat maraqlı hadisə adıynan ruh-muh gördüyünü paylaşır millətnən, mən vaqondan düşüb-minmişəm maraqlı gəlib amk.*
    2. yağış yağır. heç hazır deyildim. qısaqoldayam ve üşüyürem. insanlar qol-qola çetir altına girib bir-birini örter ve isiderken, men emellice islandım tebii ki. ayağı yaş olmaq en pisidi. birden yadıma düşdü ki, keçen defe sırf gijdıllaqlıq olsun deye çantama corab qoymuşdum. xoşbextlik budu. ümumiyyetle ise soxdum payıza.
    3. tualetde 31çekenden, götünü barmaqlatdıranacan görmüşdüm, daşşağının şeklini çeken görmemişdim, bayaq o da geldi başıma. niye men ala, niye men?
    4. Hadise evvel işlediyim bir şirketde baş verib. Demeli, öyreşdiyimiz normal iş günlerinden biridir. Men de günorta yemeyinden otağımıza qayıdırdım. Birden dehlizin o biri ucunda kişi ses küyü eşitdim deye maraqdan hadise yerine yaxınlaşdım. Neyse, gördüm ki, iki emekdaşımız bir-birini sözün esl menasında qırır. Dalaşanlardan da biri sürücü, digeri ise fehledir. Sürücü qerbi azerbaycanlı, fehle ise talışdır. Bunların davası o qeder böyüdü ki, keçdiler söyüşe, tehqire, ağır ittihamlara. Axırda sürücünün beyni nece çöndüse qayıtdı fehleye reski dedi ki "si*im senin bacuvu!". Davanı seyr edenler olaraq biz hamımız düşündük ki vso da, talışın beyni çöndü, ne çöndü. indi bir bıçaqdan, atvyorkadan tapıb soxacağ buna, pox poxa deyecey. Üzünü çevirib getmek isteyen hemin bu talış oğlana söyüşün ağır dalğası nece bir zerble geldi deydise, ayaq saxlayıb, aram aram başını geri çevirib ciddi bir üz ifadesiyle ve özüne mexsus lehce ile - "nezaketi???" - deye soruşmadımı...?! Gözlerimizden yaş gelmek nedi, az qala altımıza sıçacaq qeder gülmüşdük.
    6. tam da bugün. bilmirəm maraqlıdı,qorxuludu ya nədi amma həqiqətən həyatımda yaşadığım ən böyük aksiyon idi. adını çəkmək istəmədiyim hətta bir daha addım atmıyacağım məkanda itlər tərəfindən qovalanmağım. itləri bugünə qədər çox sevirdim,amma artıq fobiya yarandığını belə hiss edirəm. yolda qaçarkən məndən də çarəsiz olan yaşlı xala var idi və ona qaça-qaça kömək edin deməkdən başqa çarəm yox idi. sağolsun onları qova bildi ardından da mən tərəf gəlib maraqlandı mənlə. qaçarkən özümü hansısa filmdə hiss edirdim hətta,qarışıq hisslər içində idim bir sözlə. qaçdıqdan sonra fikir verdiyim ikinci məqam o oldu ki,həyatımda ilk dəfə idi belə sürətli qaçmışdım. hələ də qarnımın tam üstündə həmin o hiss qalıb. şişirdilmə kimi görünə bilər amma həqiqətən həyatımda bugünə qədər yaşadığım ən maraqlı hadisə idi.
    7. ən son 12 pasportu olan bir qatillə 12 dərəcə marozda 12 saatlıq yol getmişəm.adam çox mehriban və gülərüz biri idi.pasport nəzarət nöqtəsində başa düşdük ki sən demə hər şey yalan imiş. bir növ fargo serialının çəkilişlərindəymişəm kimi hiss elədim
    8. daha bir maraqlı hadisə ali və ninoda kitablara baxarkən başıma gəlmişdi. dediyim kimi,kitablara baxırdım,qəfildən bir qız yaxınlaşdı mənə tərəf gülümsəyib salam verdi daha sonra "soruşmağa utanıram amma mənə "fikir seksi" kitabı lazımdır" dedi və əlavə etdi "özüm oxumuşam sadəcə bir dostum var onun üçün alıram". pis olmuşdum,bilmədiyimi söylədim. bir anlıq həyat donmuşdu mənim üçün. niyə insanlar və özəlliklə qızlar belədi deyə düşündüm. daha sonra evdə olanda bəlkə də düşündüyüm kitab deyil,bəlkə də doğrudan elə kitab var deyə düşünüb araşdırdım. amma nəticə elə anladığım kimi idi. bu hadisə bəlkə də maraqlı deyil,faciəvidi. hələ də yadıma düşəndə həyatdan soyuma səbəbləri bölməsinə atıb arxivdə saxlamağa çalışıram fikrimi.
    9. 11-ci sinifin axrı idi. unconditional offerım var idi uje, avaralanırdım. bir gün dostum satdan yüksək bal yığdığı üçün dedi gedək qəşəng bir restoranda oturaq yeyib-içək. 3 nəfər oturduq qəşəng yedik içdik. axşam oldu. mən evə getməliydim, dostum dedi ki, biz eminnən qalıb gecə şəhəri gəzəcəyik, sonra barda falan oturacağıq səhərə qədər. elə belə mırta dedim ki, dədəmin maşınını götürüb gələcəm fırlanarıq. dedi minməyəcəm sən sürən maşına. nəysə mindim metroya gedirəm evə.

    gecədi uzanmışam yuxum gəlmir, sonra ağlıma kişinin maşınını götürüb şəhərə çıxmaq fikri ciddiləşdi. həmin gün də bəxtimnən dədəm bir günlük bakıdan qıraqda idi. hə, gözlədim saat 4 oldu. maşının açarını götürüb evdən çıxdıram. evin qapısı açanda beynimdən bir fraqment keçdiki hilton otelin qabağında polis mən saxlıyır. fikir vermədim. düşdüm aşağı. qarajın qabağında bir 07 dayanmışdı. həyəcanlı idim deyə maşına fikir vərmədim. qarajın qapısını açdım. maşını arxa arxaaya verəndə maşının parking signalının səsi gəlir həmişə, bu səs eliyir mən fikir vermirəm. birdən nə olsa yaxşıdı. paaaat! maşını arxadakı maşına vurdum. saxladım düşdüm aşağı. görürəm arxa bamper girib içəri dəli oldum. dedim dədəm məni ölümünə bəlliyəcək. maşını verdim qabağa, təzdən düşdüm baxdım, görürəm kopot əvvəlki vəziyyətə gəlib. sən demə plasmas olduğu üçün əzilməyib. nəysə çıxartdım maşını, blokun qabağında saxladım, evə baxıram ki işıqlar yanmıyıb, birdən evdəkilər durub məni axtarar. məhlədən çıxanda dostuma zəng vurub dedim ki, gəlirəm evdən indi çıxdım.

    maşın böyükdü həm də bunu birinci dəfədi sürürəm. birdəki maşının üstündə rus nömrəsi diqqət cəlb eliyir. nəysə maşının tormozunu yoxluyub eliyirəm özümü öyrəşdirmək üçün. çıxdım xalqlar metrosunnan babək prospektiynən şəhərə. xətaidə olanda dostuma dedim ki, çatıram, dedi gəl torqovuya biz yeraltı restorandayıq. hə nəysə uje çatmağıma az qalıb, hilton otelin qabağında işıqforda dayanmışam. görürəm ki, arxadan polis maşını yaxınlaşır. birə bir evdən çıxanda ağlımnan keçən indi başıma gəlir. saxladı düz yanımda. başımı söykəmişəm şüşəyə üzümü örtmüşəm ki, görməsinlər. görsələr biləcəklər ki, uşağam pravam yoxdu. nəysə dedim belə maşın sürəcək deyiləm ki, dönüb bunlara baxandaki mənə baxırlar ya yox, gözləri zilliyirlərmişlər. sonra əl hərəkətiynən göstərdiki saxla qıraqda. saxladım aramızda belə bir dialoq keçdi.

    - leytenant (ya da nəbilim nə) filankəsov filankəs. sənədlərinizi təqdim eliyin zəhmət olmasa
    - niyə saxlamısız?
    - qırmızı işıqda keçdiyinizə görə
    - elə şey olmuyub axı. sübut eliyin
    - bizdə maşında kamera var lazım olsa göstərə bilərik. indi sənədlərinizi zəhmət olmasa təqdim eliyin.

    başa düşdüm ki, niyyəti sənəd yoxluyub cərimələməkdi. acı dilnən danışmağın mənası yoxdu. dilə gətirmək lazımdı.
    - yoxdu sənədlərim
    - onda biz maşını cərimə meydançasına aparmalıyıq. sizə də protokol yazılacaq
    - rəis, maşın mənə əmanətdi. verə bilmərəm heç kimə maşını. yəni neyniyirsiz eliyin maşını verən deyiləm.
    qaqaş fikirli-fikirli baxdı mənə, dedi ki,
    - düş kaptannan danış.

    düşdüm oturdum maşına
    kaptan: ho elə
    mən: ho
    kaptan: adın nədi
    mən: kefli isgəndər
    kaptan: yaz görüm kompütere qaqaşın adını
    leytenant: heç nə çıxmıre
    kaptan: bu yenə xarab olube

    fürsət bu fürsət idi.
    mən: rəis, mənim kompüterdən başım çıxır. tez düzəldim istiyirsizsə
    kaptan: həyqi? başın çıxır bunnan indi?
    mən: aaaa! siz məni tanımırsız? bir dənə mənə baxın. azərbaycanı informatika üzrə beynəlxalq olimpiadalarda təmsil eliyirəm. hər gün televizorda göstərirlər məni. 2 qızıl medal qazanmışam. (ağ saqqala basıb bağlıyıram)
    kaptan yanındaki leytenanta: tez tez! dur görüm. qaqaş gəl otur qabağa

    oturmuşam indi qabaqda. götürdüm kompüterə perezaqruzka verdim. bunların proqramına girdim. içini qurcaladım. (vaxt aparıram ki, güya problem var kompüterlərində) dedim rəis hazırdı. əlavə dedim ki, burda ancaq sürücülük vəsiqəsi olanların sənədləri çıxır. olmayanların yox.
    sonra oturdum söhbət açdım bu proqramistlərin yazdığı proqramlardan falan. söhbət səmimiləşdi. ordan burdan söhbət elədik. nəysə. axırda kaptan mənə sakit baxıb deyir:
    - bax, qırmızıda keçibsən, pravan yox. maşın sənin deyil.
    ölüm səssizliyi oldu. 2-3 saniyə 2-3 dəqiqə kimi gəldi.
    - di get. ehtiyatlı ol

    təşəkkür elədim. mindim maşına. maşına oturan kimi uşaqlar gəldilər. dedilər ki, bütün hər yerdə məni axtarırdılar. sonra getdik oturduq biraz yeraltı kafedə. sonra şəhərdən qayıtdıq. verdim maşını qaraja. gəldim evə. açarı qoydum. evdə anam soruşduki hardaydın? dedim sahura çağırmışdılar məktəbdən.

    günorta dədəmin maşınını məhlədə gördüm. qalxdım evə. söhbət elədik biraz. kişi qayıtdı dedi ki, maşını kimsə arxadan vurub. anam srazu dedi ki, yanında qazel var idi bəlkə o cızıb. söhbət fırlandı fırlandı. mən də ağzımı açmadım heç. evdəkilər vapşe mənnən şübhələnib eləmirlər. nəysə kişi deyindiki maşını vurublar sənin vecinə də deyil. sakitcə güldüm. fikirləşirəm ki. bir neçə saat əvvəl nə xoqqalardan çıxmışam.

    yəni axırda mutlu son -*
    not: polislərin rütbələri səhv ola bilər. dəqiq yadımda deyil.
    10. Yolda evə gəlirdim. Qulaqcıqdakı back in black sədaları altında cool-cool gəzirdim ki mahnının yavaş-yavaş sona çatdığını eşitdim. Fikirləşdim ki qoy özü dəyişsin görüm nə gələcək. Birdən sakitçilik içindən anthems of apocalypse çalmağa başladı. Söhbəti sadəcə bu mahnıya qulaq asmışlar tutacaq. Baxın da indi.
1 2 3 »


sən də yaz!