15 yazar 20 başlıq və 28 entry
yenilə | gündəm | top


yazarları düşündürən suallar 4 mizantrop heath ledger shroud of turin ən yaxşı rus mahnıları 4 mükəmməl sözlər gijdıllağ başın götündən çıxmır franz schubert aloqizm türkləri sevmə səbəbləri həzi aslanov sözlüyə yenidən gəlinəcəyi təqdirdə alınacaq nicklər 4 low-key lighting azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər 4 işi gücü azərbaycanı pisləmək olan tiplər 4 guy de maupassant 2 canim.az sinəsi tüklü şair amma və lakin nicholas hoult good bye lenin the current war the big bang theory oxşar məşhurlar la la land romaine brooks paketdə qalan son siqaret 2 bütün şirniyyatlarda yumurta istifadə olunması 3 yuxudan axşam durmaq 2 işləmək sözaltı sözlük söz6 dəstək fondu azərbaycanlı tənqidçilərin axmaq olması 3 dr.watson 2 neon genesis evangalion donald trump rafael isgəndərov saint-just ayberk atilla 3 gökhan kırdar azərbaycanı sevmək 3 verter effekti uşaq sahibi olmağın mənfi tərəfləri 3 synthwave kapital bank azərbaycan biraz pop biraz sezen sözaltı etiraf 4 məsləhətli dram filmləri vikings 2 dadaş adna valeri çkalov ədna əbləh nupoqodi sözlük yazarlarının kiçik uğurları 2 passengers the wolf of wall street donanımhaber hideo kojima silent hill vs resident evil silent hill 2 sözaltı sözlük yazarlarının gündəlik həyat proqramları 2 biznes plus fridrix fon hayek 2 tarıq ali wheeler dealers








yadlaşdırma texnikası



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. bertolt brechtə aid; teatr, roman və film sənətində istifadə edilən texnikadır. məğzi politikdir; sosyalist bir sənətçi olan brechtə görə, xalqın həftə boyunca kapitalist sistem tərəfindən sömürülməsi, bütün gücünün (səsinin, əməyinin, insanlığının) əlindən alınması azmış kimi, elə həmin sistəmə xidmət göstərən incəsənət növləri də onları kor etməklə məşğuldur.
    aristonun mağarasından dünyaya ithaf edilmiş düsturu; qəhrəmanın sonsuzmuş kimi gələn, tragediyalarla, ağrı və əzablarla bəzədilmiş səyahəti, onun qələbəsiylə başa çatmalıdır. iyirmilərin başında (xüsusiylə "b" kateqoriyalı filmlər daxil) bir çox hollywood pop ikonaları aristonun bu sxemini, filmlərin ssenarilərinə tətbiq etdilər. crossline olaraqda bilinən bu sistemin adı campbellcı hekayələrdir. (yəni, giriş / gəlişmə / nəticə klassikası. hətta yad deyilsiz: a. bir qəhrəmandır. bir hədəfi var. o hədəfə aparan yol müxtəlif maneələrlə əhatələnib. qəhrəmanımızla empatiya qururuq. o, bariyerləri bir bir aşdıqca mənəvi orqazma çatıb, onun uğurunu şərik hesab edirik özümüzü. sonra o qələbəylə bu yolu başa çatdırır.) hollywood kino sənayesində minlərlə belə film var. elə brecht də bu sxemə qarşı idi. Joseph Raymond McCarthynin amerikası (diktatoryal xülyası) kommunizmə cəbhə almışdı. brechtlər, chaplinlər, Marilyn Monroelar, jean seberglər üçün qaranlıq dövr yaşanırdı.
    brecht bu texnikanı əvvəlcə teatrlarda inkişaf etdirdi. epik teatr adlanan və kapitalist yuxuya qarşı olan bu pyeslər inqilabi janrlarda yazılmağa başladı (hətta və hətta brecht mccarthyçi dövrdə kimlik dəyişdirərək, başqa adlarla yazmağa məcbur qalmışdı)
    yadlaşdırma texnikası sadə idi: xalqı öz masturbativ ssenari, pyes və romanlarınızla məhv etməyə haqqınız yoxdur! xoşbəxt sonlarla bitən, qəhrəmanın qələbəsiylə başa çatan (lakin xalq empatiya qurduğu qəhrəman kimi qalib yox, reel yaşamda məğlub idi) filmlər istəmərik! və bütün bunların müqabilində, səhnədəki aktyor tamaşaçıyla söhbətləşir, filmlərin bəziləri xoşbəxt sonluqla bitməməyə başlayırdı. kino sənəti yadlaşdırma effekti üçün əlindən gələni əsirgəmirdi: aktyorun müqəddəs qaydanı pozuşu, kameraya atdığı baxış, izləyicini qərq olduğu yuxudan oyadırdı. o artıq fərqindəydi ki, izlədiyi kinodur. ələlxüsus nouvelle vague altmışlarda brechtə sahib çıxdı. godardlar, truffautlar, chabrollar və bazinlər bu politik məqsəd güdən filmlər çəkib, resenziyalar yazdılar. incəsənət artıq dincəlmək üçün, həftəsonu reallaşdırılan şıltaqlıq deyildi.
    aktyorun kameraya baxışı,
    aks atlması,
    yarıda kəsilən musiqilər,
    tamaşaçılar arasından səhnəyə atılan aktorlar,
    pastiş roman
    vs.

    brechtin yadlaşdırma teoriyası zamanla politik qüvvəsini itirib, şəxsi tərzlərə də çevrildi. filmlərə biraz da belə baxmalı...


sən də yaz!