32 yazar 35 başlıq və 73 entry
yenilə | gündəm | top

1 2
verter 2 yazarların hal hazırda dinlədikləri musiqilər 8 nat geo wild'ın babaxan rəhmanovla bağlı sənədli filmi 4 rusiya youtube cizız krayst taksim gezi parkı hadisələri timidus 3 local arctic monkeys yazarların həyatdan çıxardığı dərslər möhtəşəm erməni musiqiləri 2 entry up chat gilqameş 2 seksdən sonrakı peşmançılıq tantuni 3 van den budenmayer langet 4 sebastiao salgado absurd poeziya nirvana vs pearl jam jayalalithaa jayaram deus ex machina porno sənayenilənmə trolls 2016 məhkəmə sözlük yazarlarından şüarlar 4 batman the killing joke söz6 sözlüyü diriltmək üçün edilə biləcəklər 11 beck elmi akademik məqalə 3 sema moritz jeneil williams slow cinema türkiyə enerji naziri berat albayrakın sızdırılan e-mailəri 2 əsgərlikdə dedovşina diana hacıyeva fremdschamen lukashenko the walking dead tormuz hüseyn 3 mirage 3 məsləhətli filmlər 3 rain dances joselito github angular material sözaltı etiraf reket 2 doğru və yanlış anlayışı köhnə kişi modeli 2 azərbaycanın ikili vətəndaşlıq verməməsinin səbəbi 4 tərcüməçi 2 marquis de sade mizantrop asılılıq yaradan oyunlar 13 yazarların başına gələn maraqlı hadisələr yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər 2 heavy horses asosial onanist 2 azərbaycanda ən çox spirtli içki icilən rayonlar 3 jethro tull azərbaycan xalqını salamlamaq 2 yazarları düşündürən suallar 3 robbie williams 3 groundhog day dead can dance grave of the fireflies 2 tokyo godfathers modernizm 2 niko pirosmani 2 arqument çox yatmaq kuba 2 bioqrafiya və avtobioqrafiya hasbi rabbi kulinariya reçitativ rıçaq toz içində çiçək czech fantasy kassir midnight cowboy michael haneke oliqopoliya qəzəb qüvvəsi eldamar dikanka yaxınlığında bir kənddə axşamlar

qəbir ziyarəti


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
1 2 »

    1. bunu edənlərə hörmətsizlik etmək istəmirəm, amma həqiqətən mənasız bir şeydir mənə görə. heç nə hiss etməyən, ölmüş, bədəni çürümüş, bəlkə də yalnız sümükləri qalmış birini ziyarət etməyin mənası nədir axı? hələ bəziləri, qəbrin üstündəki daşa baxıb, danışmağa başlayırlar. əllərini daşa, torpağa sürtürlər. elə düşünürlər ki, ölənin ruhu onları eşidir. mən ruhun mövcudluğuna inanmıram. amma tutalım ki, ruh var. əgər belədirsə, dinlərdə deyildiyi kimi, insan öldükdən sonra ruhu bədənindən ayrılıb cənnətə və ya cəhənnəmə getmirmi? indi cənnətə və ya cəhənnəmə gedən biri səni necə eşitsin axı? lap tutalım ki, eşidə bilir. əgər eşidirsə, niyə məhz qəbrinin yanına gedib onunla danışmaq məburiyyətində hiss edirsənki özünü? evdə oturub danışsan eşitməyəcək səni? set təkcə qəbiristanlıqda tutur bəlkə?
    2. itirdiyin insana sanki orda daha yaxınmış hiss verən ziyarətdir. yuxarıda mənasız deyib yazar, fikrinə hörmət eləyirəm. indi otursun məndən eşitsin nədir mənası.
    qəbir ziyarətinə loru dildə qəbir üstünə deyirlər. qəbir üstündə getdim, qəbir üstündəyik kimi. başının üstündəyəm mənası verir yəni başına çıxmaq mənası yox yanındayam mənasında. Nəysə
    deməli qəbir üstünə 3 nəfərə görə gedirəm ilk əvvəl babama görə sonra anama görə sonra da nənəmə görə. babamın qəbrinə gedəndə anam da nənəm də yanımda olardı və heç vaxt fikirləşməzdim ki, babamın qəbrinin yanındakı boşluqlarda onların qəbiri olacaq. düşüncəsi belə vahimlədir yəni o dərəcə. babamın qəbrini ziyarət eləyəndə heç bir şey hiss etmirdim, uşaq idik gedib qəbir daşının üstündəki şəkili öpüb sakitcə anamın, xalamın ağlamağına baxıb eləcə yola verirdim. sonra ora anamın da qəbri əlavə olundu. bax o zaman mən başa düşdüm ki, niyə bir insan torpağa baxıb ağlayar, niyə sadəcə daşa baxıb ağlayar. o torpağı qucaqlamağın verdiyi rahatlıqdan imiş, normal torpaq deyil axı o altında sevdiyin insan yatır. qəribə hissdir, istədiyin qədər sıxa bilmirsən sadəcə əlivi kənarla açıb qucaqlayırsan torpağı o qədər. torpağı iyləyirsən sanki ananı qucaqlayıb qoxusunu içinə çəkərmiş kimi. evdə gecə oturub danışanda havaya danışırsan deyə insan özünü dəli kimi hiss eləyir, ancaq gedib qəbirin yanında bardaş qurub oturanda fərqli olur. sanki cavab gəlirmiş kimi, qəbir daşının üzərindəki şəkil sənə cavab verirmiş kimi. nəsə elədiyin pis hərəkəti deyəndə o şəkilin sənə tərs-tərs baxdığını hiss eləyərsən, gülməli bir şey danışanda da güldüyünü. yəni əksiklik hissini o qəbir ilə tamamlayırsan. oturub üz-üzə danışa bilməyəcəyin şeyləri qəbir daşı ilə danışırsan. ilk sevgivi deyirsən baxırsan ki, şəkil gülümsəyir, oğlum böyüyüb sevməyə də başlayır deyir sanki ana. dərslərin haqqında danışarsan əsəbi baxdığını görərsən. çox başqa bir duyğudur, dediyim kimi əksikliyini azaltdığın yerdir ora. hələ qəbir ətrafındakı kol-kosu yığışdıranda oraları səliqəyə salanda sanki ordakıları xoşbəxt edirmiş duyğusu yaranır insanda. hə bir də qəbirdən uzaqda olmaq da bir vicdan əzabı verir.
    hansı bayram idi bilmirəm yay ayı idi, qəbir üstünə getmişdik. oraları səliqəyə falan saldıqdan sonra mən telefondan universitetin saytına gerib nəticələrin açıqlanmağını gözləyirdim, allahdan dua istəmək yerinə anamın qəbrinə baxıb dua eləyirdim. ordan ayrılana qədər nəticələr açıqlanmadı qayıdanda yolda açıqlandı. əvvəlcə sevindim sonra arxaya baxıb gəldiyim yolu bir də aylar sonra gələ biləcəm deyə fikirləşəndə gözlərim doldu. sonra semestr tətilində gəlib fəxrlə ananın məzarının yanında durub şəkilə baxmaq necə qürur verirdi mənə bir bilsəniz. oğlun adam olur deyəsən mama deyirsən, çoxdandı görmədiyin torpağa yaxın oturub başlayarsan ürəyində danışmağa. yəni uzun sözün qısası qəbir sadəcə daş torpaq ola bilər altında da sümüklər yata bilər, ancaq hisslər ölmür heç vaxt əziz yazarlar. o hissləri torpağın altına basdırmamaq diləyi ilə hamınıza sevgilər, saygılar.
    3. elə bir mövzudur ki, yazdığım entry'nin məğzini tutmayan, məni səhv başa düşən yazarlar olacaq burda. başsız atlı, ilk öncə başın sağ olsun. yaxın birini itirməyin nə olduğunu yaxşı bilirəm. dünyada ən çox sevdiyim insanı - nənəmi 3 il əvvəl itirmişəm. nə demək istədiyini başa düşürəm. o hisslərin səndə və milyonlarla insanda olması normaldır. əgər qəbir üstünə getməklə özünü rahat hiss edirsənsə, bu sənin üçün xoşdursa başa düşə bilərəm səni. amma bəzi insanlar kimi, hər novruz bayramında, hər il ölüm günü olduğunda vacib bir şeymiş kimi qəbir ziyarətinə gedən insanları anlaya bilmirəm. onların etdiyi şey ilə sənin etdiyin şey arasında çox fərq var. sənin etdiyin şey psixolojidir. əgər bunu etməklə özünü yaxşı hiss edirsənsə problem yoxdur burda. amma onu bilməlisən ki, bu etdiyin şey ilə yalnız özünü rahatlatmış olursan. çox təəssüf ki, səni eşidən, səni görən, səni hiss edən heç kəs olmur. bunu etməklə özünü aldatmaqdan savayı heç bir şey etmirsən. əgər ölümün normal bir şey olduğunu qəbul etsən, əgər həyatın sandığımız qədər mənalı bir şey olmadığını başa düşsən, o hisslərin də mənasız olduğunu görəcəksən. o hissləri basdırmaqla vicdanını itirmiş olmayacaqsan. əksinə reallığı qəbul edib həyata fərqli bir prizmadan baxmağı öyrənəcəksən.
    4. normal arasdirilma aparilmadigindan bos-bos entrylere meruz qalan basliqdir. qebir ziyareti eger dini meqsedledirse o zaman hemin dinin qaydalarina gore ediler. bununla bele inancsiz biri ile her hansi bir dine etiqad eden insanin qebir ziyaretlerini turkun meseli bir kefeye qoymaq mentiq yoxsunlgudur.
    5. dini məqsədlə olduğunu iddia etmədiyim başlıqdır. məsələyə dini inancı olan insanlar tərəfindən baxaraq edilən bu şeyin mənasız olduğunu iddia etdiyim başlıqdır.
    6. heç bir yanlış anlama olmayacaq başlıqdır. tanrının tanrısı sadəcə söhbətə duyğularını qatmadan yanaşır.* yəni sümükdüdə orda nə mənası var deyir. qardaş bax yenə deyirəm hisslərinizi torpağa basdırmamaq ümidi ilə. heç birinizin torpağı qucaqlamağını istəmərəm. heç məni başa düşməyin mən dəli kimi danışım burda amma əsas yaxınlardı. yəni qısa və konkret o torpaqda yatan çox sevdiyin insan olanda və sən yanlız olanda artıq o qəbir daşı yeri gələndə səni azarlayır da, yeri gələndə sevgi sözləri də deyir. düşüncədə qurduğun şeydən aslıdır. həyatdıda olmur elə olur belə və sən qəbir ziyarətində sevdiyin insanı görürsən. o sümüklər torpağın altında çürüyə bilər, ancaq hisslər, sevgi hələ də o torpaqda olur. çürütməyə ehtiyac yoxdur, qasim kimi də hisslərə qapılıb acı dilli entry yazmağa da ehtiyac yoxdur. mən gedib qəbiri qucaqlayıramsa bu mənim öz inancım öz düşüncəm öz istəyimdir. istəkləri müzakirə eləmək mənasızdır.
    7. əslində ruhlar aləminə inanmasamda qəbir ziyarəti edirəm. çünki bunu edərkən mənəvi rahatlıq tapıram. məni eşitməyən,duymayan,görməyən biriylə dərdləşirəm. bu, mənim xoşuma gəlir,amma ümumilikdə absurddu. çox da ağıllı yaşamağa da ehtiyac duymuram. çünki onsuzda bu ölkədə ağıllı adama önəm verilmir. qəbir ziyarəti edənlərə yuxarıdan aşağı baxanlara və ya cəmiyyətin axmaq bir fərdi olan biri kimi baxanlara ümid edirəm ki,kiminsə özləmini çəkib qəbir ziyarətinə getmək qismət olmaz. yəni bu mövzuda özümüzü ağıllı göstərib,olmaz deyib entryə təsbeh vura bilmərik. bu millətin 1000 illik tarixi var. ölümüz var . ziyarət edib yad edirik. burda batil inanc axtarmağa gərək yoxdu.
    8. ab-havasından dolayı, bəlkə də içimdə olan ölüm qorxusuna görə getməyi sevmədiyim məkanlardır. nə vaxtsa parisə getsəm, məzarlıqların çox seksi adları olduğu üçün ziyarət edə bilərəm, başqa heçnə. bir də bilmirəm diqqət etmisinizmi, bakıda olan bir çox qəbirsanlıqlarda hər zaman külək əsməkdədir. bunu mənə ilk dəfə dostum demişdi və mən o dəqiqə məntiqi bir çıxarış edib demişdim ki, birbaşa qorxularımızdan, hisslərimizin düşüncələrimizi manipulyasiya etməsindən qaynaqlanır. bilmirəm dediyim nə qədər doğrudur, siz də bir gün dediyimi yoxlayın.
    10. ruhun varlığını və ya ruhlar aləminin varlığının batil şəkildə sübutu.
    elmi prizmadan baxdıqda, ruhun varlığı sübut olunmuşdur.və gələcək illərdə bununla tanış olacağıq.mən indidən tanış olmuşam,bu da mənim sirrim olsun.yəni batil inanc dediyimiz şeylər arasında istisnalar daima var.və olacaq.
    qəbir ziyarəti meditasiya və ya terapiya kimidir.və ölülər ən yaxşı psioxoloqdur mənə görə.hələ də dünyasını dəyişən insan sevdiyin, yaxın biridirsə, bu onu freud etməyə belə yetər.
    müxtəlif dindən olan insanların, müxtəlif zamanlarda həyata keçirdiyi bir ritualdır.kimisi bayramlarda ziyarətə inanar, kimisi cümələrə, kimisi qürbətdən dönüşlərə və s.siyahıya bir çox insanlıq halı əlavə olunar.və bu ziyarət bir zaman sonra artıq ritual halını almağa başlayar.
    sözlük sevdiyin bir insan vəfat edibsə və torpağa verilibsə, orda yatan cansız sümük yığını olsa belə ziyarət etməyə dəyər.və mütləq şəkildə edilməlidir.vicdan rahatlığı ya da başqa hansısa səbəbdən deyil.sadəcə və sadəcə onu yaşatmaq adına.unutmaq deyə bir şey yoxdur.xatırlamamaq var sözlük.və ən azından xatırlamaq üçün bu edilməlidir.o insanın varlığını xatırlamaq üçün.ən azından kiçik olsa da, əslində böyük olan bu səbəb yetər qəbr ziyarətinə getməyə

    sonda isə,
    qəbir ziyarəti süfrədə olmayana içməkdir.
    yanımızda ola bilməyənlərə içmək,
    xatırlanmayanları xatırlamaqdır.
1 2 »


sən də yaz!