qoriot ata


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. honore de balzacın 1835-ci ildə yazdı romanıdır. əsər həmçinin insanlıq komediyası adlı lahiyəsinin* ilk kitabıdır. balzakın gələcək kitablarındakı personajlar qismən bu romandakı personajlarla əlaqəli olacaqdır.

    --spoiler--

    mehmanxanada qoca bir kişi peyda olur. bu qoca az danışır, otağından çölə ancaq yemək üçün bir də hərdən harasa naməlum bir yerə getmək üçün çıxır. hərdən bunun yanına fərqli qadınlar gəlir və mehmanxana əhli qocanı bu yaşda belə əməllərlə məşğul olduğuna görə qınayırlar. bir gün gənc və həvəsli bir gənc qoriotun sirrinə bələd olur; qoriot ata qızlarını dəlicəsinə sevir, əvvəllər imkanlı olub amma qızlarının və qızlarının ərlərinin bədxərcliklərindən müflis olub, vardan-yoxdan çıxıb. buna baxmayaraq qızları yaxşı yaşayırlar. gənc(adını xatırlamıram, gözəl adı vardı), bu qızlardan birini tovlamaq üçün əlindən gələni edir və nəhayət biri ilə bacarır. hadisələrin təsviri daha çox bu gəncin ətrafından edilir və qızlarının atalarına qarşı nə qədər laqeyd olduqlarını sadəcə bu cavan oğlan başa düşür. qoca əlində qalan son pullarını da qızlarına xərclədikdən sonra xəstə düşür, qızlarının adlarını sadalayaraq ölür. dəfnində isə həmin gəncdən başqa heç kim yoxdu.
    mənə görə realizm cərəyanının ən yaxşı nümunələrindəndir, oxunasıdır, oxutdurulasıdır.

    --spoiler--
    2. Onore de balzakın joffrua sent iler'ə ithaf etdiyi romanı. Əsərdə bir də belə bir cümlə var idi çox bəyənmişdim: "qəlbləriniz xəzinədir, onu birdən birə xərcləsəniz dilənçi qalarsınız."


sən də yaz!