universitet hekayələri


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. ilk növbədə tələbəlik vaxtı, xüsusilə də 1-2-ci kurslarda çox gijdıllaq bir insan olduğumu etiraf edərək söhbətə başlamaq istərdim. ona-buna gülmək, güldürmək, sataşmaqla ömür keçirdi. məktəbin son illərindən qalmışdı məndə bu şeylər. təsəvvür edin, hazırlıq vaxtı uşaqlar mənlə bir qrupa düşmək üçün müəllimlərə yalvarardılar. nədi-nədi mövzu var gülməyə.

    nəysə, qrupda 25 uşaq idik, 21 oğlan, 4 qız. azini bilirsiz də, polis akademiyasından tək fərqi orda qalmamağımızdı, əsgərlik kimi bir yerdi. adamın allahı var, kimya mühəndisliyi istisna idi, orda hurilərlə tanış olmaq mümkün idi.

    bizim qrupdakılar isə son dərəcə gijdıllaq idilər. burada söhbət qətiyyən görünüşdən getmir. nəticədə mənim də aram yox idi. auditoryada onlar yoxmuş kimi davrandığım, söyüş söydüyüm çox olurdu. bunlar da vəziyyətin fərqində idilər və məndən heç xoşları gəlməzdi.

    bir gün oturmuşam otaqda, tənəffüs bitdi bitəcək, bir qızlara girən qrup yoldaşım var idi, yaxınlaşdı mənə dedi ki, bəs biz şto, qde, koqda yarışı keçiririk, sən də istəsən, komanda qur, qoşul. o günlərdə bunlar debat klub zad təşkil edər, nəbilim sual-cavab tipli yarışmalar keçirərdilər. amma mənə bunlar çox mənasız və süni gələrdi. açığı indi də elə düşünürəm, görsəz, haqq verərdiz. nəysə, mən də elə bilirəm ki, qızlar məndən 4,5 parta arxada oturub. qayıtdım bu uşağa ki, sualları kim hazırlıyıb? bu an baş barmağımla arxadakı qızları nəzərdə tutaraq bir də soruşdum bu gijdıllaqlar? bir də gördüm, sağım-solum hamı yerdə sürünür gülməkdən, mən də fikirləşirəm ki, bunlar görəsən nəyə gülür də. ağlımda tutmuşdum ki, qızlar çox arxadadı, onsuz eşidilmədi də dediyim. bular güləndən sonra arxaya çönüb gördüm ki, həmin 4 qızdan 3-ü düz məndən arxadakı sırada oturub, yəni aramız 4,5 metrdi. bilmədim nə deyim. həyatımda heç elə qızarmamışdım. uşaqların gülməyi lap korlamışdı işi. qızlar sadəcə qəzəbli baxışlarla məni süzürdülər, heç dinmədilər də.

    üzərindən 6 il keçib, amma bu söhbət dost kruqlarında hələ də danışılır və hələ də qrup uşaqları ogünkü kimi gülürlər.
    2. bir dəfə yenə səhərə qədər yatmamışam, getdim dərsə, yuxu axır gözlərimdən. üzümü yudum, kofe içdim, gördüm yox e, alınmır. gərək heç olmasa 5dəq huşlanım. gözlərimi yumdum, yumuş o yumuş. bir də oyandım ki müəllim çiynimi deşir. kinayə ilə, yerin rahatdırmı,nəsə istəyirsənmi? dedi. pəncərəni bağlasanız əla olar dedim. getdi bağladı qadın, sonra da heç oyatmadı :d


sən də yaz!