böyüyəndə nə olacaqsan


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Uşaqlara verilməməsi gərəkən sual. Beləliklə onları seçməyə məcbur edirsiniz. Cavabları olmadığı zaman özlərini məqsədsiz hiss edirlər. Hansı ki cavablarının olmama səbəbi sevdikləri sahə olmaması deyil, birdən çox olmasıdır. Mən uşaq vaxtı hər dəfə bu suala "səhər həkim, günorta polis, axşam rəssam" olacam deyirdim. Sonra heç biri olmadım. Çünki bir sahənin içində ixtisaslaşıb elə ölmək istəmirdim.
    Tibb oxuyarkən yazar olmaq istəyirdim hansı ki absurd da deyil, yəni yazar olarkən hardasa işləmirsən nəticə etibarı ilə, həm həkim həm yazar ola bilərsən. Bu həm həkim həm polis qədər çətin və ya absurd deyil. Bu istəyimə qarşı ailəmin sərt reaksiyaları belə olurdu: "bir əldə iki qarpız tuta bilmərsən ay bala!!"
    Necə də dayaz düşüncə. Belə adamlar tərəfindən böyüdülən uşaq, öz potensialına inamını itirir, sönür. Nə qədər iradəsi güclü olsa da, ona deyilənlərin səhv olduğunu düşünsə belə yenə də təsirlənir, uduzur.

    Uşaqlara bu sualı verməyin, uşaqlarınızı "mamanı çox istysən ya papanı" kimi gicbəsər suallar verəcək olan qohumlarınızdan uzaq tutun. Uşaqlarınızı nənələrindən və babalarından da uzaq tutun.

    Uşaqları keçdim, bu sualı hələ də özünüzə verib nə olacam deyib cavab tapmırsınızsa, sualı verməyi kəsin. Bəlkə də məqsədiniz olmadığı üçün deyil, seçiminiz çox olduğu üçün cavab verə bilmirsiniz?

    Aşağıdakı ted videosunda bir gənc qız multipotentialite adı altında bu mövzudan danışır:

    http://go.ted.com/bA3V link
    2. həkim!

    mən böyüməmişəm. böyüyəndə həkim olacam. gecə zəng gəldikdən sonra o saatda xəstəxanaya getmək istəyirəm. gecələri yəqin ki gözəl olar hər yer. pisliklər görsənməz. pis şeylər qara olur axı.

    həkim olsam iynə də vuracam. fərqli götlər görəcəm. daha doğrusu baldırlar. düşündüyünüz mənada düşünmürəm. mənə çox maraqlı gəlir baldırlar. tüklü, tüksüz, damarları səthi, yağlı, qalın incə, yaralı, qara, ağ, vurulmuş iynələrin sayı.

    həkim olsam qiçs xəstələrini xüsusi müalicə edəcəm. onlarla görüşüb, içki içib, nəşə çəkib əylənəcəm. istəsələr sevişərəm də. qiçs xəstələrinin baldırlarını sığallıyıb qucaqlayacam. bəlkə də qiçs xəstəsi həkim olmaq istəyirəm.

    fransada işləmək istəyərəm həkim kimi. ingiliscə danışacam orda da. qiçsə görə fransız dilini öyrənməyə vaxtım olmaz yəqin.

    böyüdüm indi. həkim də ola bilmədim qiçs də. baldır da görmədim. amma gecələri çıxa bilirəm. sən demə pis şeylər qara yox ağ imiş. parıldayır, adamın gözünə girir, gündüzlər də aramızda gizlənir.

    ay həmişə orda imiş.
    3. Səfir olmaq istəyirdim. Səbəbi də odur ki, səfir gəzən adamdı. Mən uşaqlıqdan bütün dünyanı qarış-qarış gəzmə istəyində olmuşam. Bir az böyüyəndən sonra bunun üçün gərək regionşünas olmalıyam dedilər amma bunlar təbii ki, mən uşaq olduğum dövrlərdə idi. Sonra ailəm məcbur "bala, yaxşı edirsən amma sən oranı bitirsən də biz səni istədiyin yerə işə düzəldə biləcək imkanımız yoxdu. Sən ən yaxşısı gəl başqa sənət seç". Nəticə olaraq tamam fərqli bir ixtisası bitirdim amma bundan sonra lap belə milyarder də olsam ömrümün sonuna qədər niyə musiqini seçmədiyim üçün peşman olacam. Bu musiqi məsələsi tamam ayrı temadı. Axot olanda yazaram orasını da *.
    4. uşaq olanda nifrət elədiyim suallardan biri də bu idi. O biri isə "atanı çox istəyirsən ananı?" idi. Mənə çox maraqlıdır başqa millətlərdə də uşağa belə axmaq sual verənlər var? Deyək ki, uşaq rəssamlığı seçdi. Nə olacaq? Nə dəyişəcək? Nə öyrəndi uşaq burdan? Ən öyrənməli vaxtında uşağı axmaq seçim qarşısında qoymağın nə mənası var?Ya da o biri sualın cavabına "atamı" dedi. Bu söhbətin davamı da yoxdur heç. Həmin adamların özünə demək lazımdır ki: "sənə nə var?!" Oh! Nə yaxşı oldu, dedim canım qurtardı. Neçə ildi yığılıb qalıbmış ürəyimdə.
    5. Böyüy olacam
    6. yeterince böyümüşem böyümesine, bir neçe ile uje özüme fexrle hekimem deye bilecem.
    Aliluya.
    7. Men prokuror deyerdim. Ona göre yox ki bu peşe sahibleri babat qazanca malikdi ve yaxud da samballı, hörmete layiq işdir. Sadece bu prokuror sözünden xoşum gelirdi.

    indi ise böyümüşem. Amma prokurorluğun p herfine de yaxınlaşa bilmemişem. Naşükürlük elemirem, mühasib olmaq ele de pis deyil. Sadece mühasib olacağım ne menim ağlıma gelmişdi zamanında, ne de valideynlerimin. Ona göre mence uşaqlar hele ki uşaq iken bu barede düşünmesin. Onu heyat gösterir ne olacaqsan.


sən də yaz!