kiminsə ölümünə sevinmək


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Ancaq zəif iradəli adamlara xas davranışdı. Dünyaya hər gün xeyli insan övladı göz açır və ya həmişəlik əlvida deyir. Yəni bir adam dünyaya gəlibsə axır əvvəl getməlidi. Bu qədər ölümün içində kiminsə ölümünə kədərlənib kiminkinəsə sevinmək olduqca absurddur.

    Yəni sən hansısa adamın öləcəyini bilirsən amma öz reaksiyanı onun öldüyü günə saxlıyırsan? Məsələn sevdiyin bir adamın ölüm günü niyə ağlayırsan? Çünkü fakt var: Adam ölüb, Qalıb ağlama mərasimi. Necə də səmimiyyətsizdi ilahi

    Əgər bilmirsinizsə sizə bir yaxşı və bir pis xəbərim var: sevdiyiniz və nifrət etdiyiniz adamların hamısı öləcək, onlar üçün indidən ağlamağa başlayın yada şampan partladıb toy-bayram eləyin zad
    2. hər gün gördüyü bir insanı, artıq görə bilmədiyi üçün ağlayır. bu absürd falan deyil, sadəcə yaxınlarını itirmiyən biri üçün absürd ola bilər. bir adamın başqasının ölümünə gülməsi sadəcə nifrət etdiyi adamı bir daha görməyəcəyi üçün gələn, o həyacandan üzündə baş vermiş mənasız gülümsəmədir. bəli, o mən idim, ilhamə quliyeva öldüyündə sırtıq kimi ürəkdən ölməsinə gülən, bir sonrakı ölümü ilham olsun deyə arzulayıb, hər şeyin yaxşısını bu ölkə üçün arzulayanda mən idim. adam onsuz ölmüyüb nə pox yeyəcəkdi. mən doğulduğumdan bəri onu canlı olaraq çıxıb oxumasına şahid olmamışam. əksinə isə 50-60 cı illərdə yaşın nə fərqi var ki? sevirəm səni mahnısından sonra qazandığı pulları yeməklə məşğul olan adam idi. ən betəri isə özündən sonra gələcək nəslidə xeyli dala atdı. azərbaycanda sənətd n360 dərəcə çönüb birdən geriyə doğru addımlamasıda bunun kimi sənətkarlar ücbatından olmuşdu. indi bu öümə niyə gülməyim ki?
    3. ya yaxınını itirməmiş ya da aleksitimiyadan əziyyət çəkən yeniyetmə bəyanı #200692. yeni doğulmuş bir uşağa sevinmək qədər normal olan hadisə.
    4. kiminsə ölümünə kədərlənməkdən daha normal qarşıladığım davranış.

    ümumiyyətlə, ölümü bu qədər dəhşət bir şeymiş kimi görməyi anlaya bilmirəm. əksinə, ölüm insan üçün daha çox bir qurtuluşdur bəlkə də. bu dünyada çəkəcəyi əziyyətlərdən və sıxıntılardan qurtuluş. heç təsadüfi deyil ki, afrikadakı bir qəbilə üzvləri öz yaxınları ölərkən toy-bayram edir.

    əgər ölən nifrət etdiyimiz biridirsə, yenə də sevinirik ki, bir daha görməyəcəyik onu. bir çoxları da deyir ki, nifrət etsək də, ölümünə sevinməməliyik. bəli, sevinməyə bilərək. amma ona görə yox ki, ölüm çox vahiməli bir şeydir və heç düşmənimizin də başına gəlməsini istəmirik. ona görə sevinməyə bilərik ki, o insan bu dünyadan canını qurtarıb, amma biz hələ də burada dərdlərlə boğuşuruq.
    5. bu il hat trick* eləyib bombardirliyə iddialı olduğum duyğu. 2016 ya ümidlərim yüksəkdir. daha nə dinozavrlar var adamı sevindirəcək.
    6. Sevinmirik ki, biz. Sadəcə qımışırıq. Mən şəxsən qımışıram. Məlum xəbəri eşidən hər kəsin qımışdığına şahid oldum bu gün. Məsələn iş yoldaşım elçin: "de sən öl öldü..?" Deyib qımışdı. 2-ci etajdan raqiflə pilləkənlə rastlaşdıq, o da qımışırdı məsələn... day soruşmadım niyə qımışır, amma raqifə sevinirdi demək olmazdı. Raqif qımışırdı... və haqlı qımışırdı...

    (bax: qımışmaq)


sən də yaz!