ev-vətən analogiyası


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. bu aralar çox sevgili başqasının qanına susayan vətənpərvər-militarist gənclərimizin qurduğu ən uğursuz analogiyalardan biri.
    "sənin evinə kimsə hücum etsə, evini qorumazsan?" suala bax ilahi! əlbəttə qoruyaram. çünki o "mənim" evimdir. mən, bu evin sahibiyəm. amma sən - mənim qonşum - məni qoruyarsan? mənim evim uğrunda özünü ölümə atarsan? ya da mən səni məcbur atsam buna nə deyərsən?

    vətənpərvərlər vətənə bu gözləmi baxır? vətənpərvərlər vətənin sahibidirmi? harda görülüb bir sahib öz malı uğrunda ölsün? cəhənnəm, bu analogiyada onsuz da ölən sahib olmur ki, onun qonşusu olur. müharibə tərəfdarlarının problemi bilirsiniz nədir? bu boş başınızın qəbul edə bilmədiyi o həqiqət bilirsiniz nədir? siz öz eviniz uğrunda başqalarını ölümə göndərirsiniz, onların meyidlərini gübrə edib onlarla cücərirsiniz. siz qonşularınızın qanımıza susamısınız, elə qarşıdan gələn sizin kimi millətçi ermənilər kimi.

    fərq budur bəylər, sosium anlayışına vətənpərvərlər və fərdlər eyni baxa bilməyəcək heç vaxt. vətənpərvər üçün insanlar bir sürüdür, bir-ikisini çoxluq uğrunda öldürmək olar. o ölüləri də göyün yeddinci qatına qaldırarlar - ölüblər də onsuz da, nə xəbərləri olacaq. vətənpərvər üçün bir materiya kimi insan faktoru önəmli deyil, çünki o metafizik faktor kimi vətəni üstün tutur. dindarlar allaha nə gözlə baxırsa, bunlar da elə. din uğrunda işid necə baş kəsirsə, bir vətənpərvər sabah səni də azərbaycana qurban verəcək.

    fərdiyyətçilər isə insana fərd faktorundan baxır. bax buna görə bizim üçün xocalıda ölən bir azərbaycanlı daha əzizdir. xocalı sizin üçün itmiş torpaqlarınıza geri dönüş yoludur, bizim üçün faciə. o uşaqlar gələcəyin alimləri ola bilərdilər amma indi sizlərin əlində propaqandanın iyrənc oyunu olublar.
    2. bu analogiyaya uyğun ola biləcək bir misal bəxtiyar hacıyevdən paylaşılmışdı

    Dünən axşam evə gec getmişdim. Qapını açanda gördüm bir nəfər içəridədir. Dedim sən neynirsən? Dedi küçədə soyuqdur, isinmək istəyirəm bir az. Nə isə, ürəyim yandı, çay filan qoydum. Bir az keçdi, hamama keçmək istəyəndə dedi ora olmaz, ora mənim ərazimdir. Dedim necə olur? Dedi mətbəxə də olmaz. Qonşulardan 1-2-sini çağırdım, dedilər çalış, dava düşməsin. Polisə zəng etdim, dedi oturun, danışıqlar yolu ilə həll edək. 1-2 saat oturub, çıxıb getdi polis.

    Gecənin yarısı mətbəxə su içməyə gedəndə baxdım əlinə bıçaq alıb, üstümə gəlir. Qolumu yaraladı, amma mən ona heç nə eləmədim, sadəcə dedim ki, mən çoxlu sülh təlimlərində olmuşam, sülhpərvərəm, əsas odur qan tökülməsin.

    Heç şapalaq da vurmadım ki, sonra ziyalı, qərb təhsilli dostlardan kimsə eşidib-bilər, deyərlər ki, oxumuş adamsan, səndən kiməsə şapalaq vurmağı gözləməzdik.

    indi axşam evə qayıdanda, bilmirəm necə davranım? Sülh təlimlərində olmuş ziyalı, oxuyub-dünya görmüş dostların məsləhəti lazımdır. Necə edim ki, şapalaq vurmadan, zor tətbiq etmədən onu evdən çıxarım və rahat yaşayım? Şapalaq vuranda polis cərimələyəcək, əlim yaralana bilər yenə, amma mən də insanam axı, rahat yatmaq, dincəlmək, duş almaq, çay qoyub içmək istəyirəm.


sən də yaz!