28 yazar 34 başlıq və 59 entry
yenilə | gündəm | top

1 2
yazarların başına gələn maraqlı hadisələr 6 əli mirəliyev teksun kasıb çalğıçı fizikanın təkamülü 2 masturbasiya 6 bağımlılıq yaradan oyunlar 2 local uncharted: the lost legacy reveal tirnidus yify 2 the last of us 3 mizantrop 2 cinayət məcəlləsi mother of mine black hawk down gagma napiri no man's land hotel rwanda təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər 3 4 dekabr 2015 neft daşlarında qəza 2 siyasi aktivist müptezeller 2 yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər 2 sözlükçülərin ən sevdiyi cizgi film personajları 2 homoseksuallığın xəstəlik olmadığı gerçəyi yazarların hal hazırda dinlədikləri musiqilər 2 booky.io favoritus.com sezen aksu 2 azərbaycan iqtisadiyyatı 2 social media manager 3 sosial partlayış 2 streptococcus mutans antediluvian manqurt sergio ramos ilham əliyev 5 yaraşıqlı olmaq 2 torrent westworld 2 tunqus meteoriti left 4 dead zövcə nihilizm şist emrah serbes şaurma extreme ways yazarların sinə ölçüləri 3 dekabr 2016 barcelona real madrid oyunu 4 sadəlövh 2 güzəran anyone 3 denis villeneuve krisnayayoxarcunayahe godspeed you black emperor god on trial 2 the imitation game 2 barış qrupu füzuli kantatası reconstruction englar alheimsins the breakfast club letters to father jacob james boy yazgı bang bang you're dead lilya 4-ever dogma 95 rosso come il cielo ekskursante 2:37 the broken circle breakdown einar wegener buda as sharm foru rikht la finestra di fronte mount and blade: with fire and sword ruhi əzablar alfred schnittke fanny edelman aurore hallelujah sözaltı sözlük qaza və elektrik enerjisinə limit əli novruzov schooldays rapunzel sindromu böyümək qaynaqçı

insanlar


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Dayanmadan bir-birləri üçün həyatı çətinləşdirən varlıqlar. Əslində yaşamaq o qədər sadə və bəsit bir şeydi ki, bunu ən çox tək yaşamağa başlayanda anlamışam, evdən çölə çıxmayıb, hətta heç kimlə danışmadığım amma yenə də özümü yaxşı hiss etdiyim günlər olub və günün sonunda biri bir mesajı ya da zəngiylə kefimi pozub, boşuna huzursuzluq verəndə bunu daha yaxşı başa düşmüşəm. Bəlkə başqa insanlar üçün bu belə deyil, insanlar çoxu bir-birindən dayanmadan nəsə gözləyirlər çünki çoxunun "böyük" arzuları var, o maşın, o ev, o macbook və ya ailə qurub, 2-3 nəfər də özlərinə oxşayan kimlərisə dünyaya gətirmək istəyirlər, onlara da gələcək təmin etməlidirlər, bunları hardasa tək başlarına etməkləri çətindi, ən azından daim evdə olacaq o partnyora ehtiyacları var. insanın arzuları o qədər sonsuzdu ki, mən əslində bu mövzuda çox insandan daha şanslıyam amma bəzən çox bəsit bir şey istəyəndə özümdən bezirəm, görürəm ki, onu əldə edən andan bir neçə dəqiqə, bəli dəqiqə sonra dəyərsizləşir, bir müddət sonra başqa bir şey istəyirəm amma getdikcə istəklərimi minimuma çatdırmışam. insanlarla münasibətim mənfəət çərçivəsinə girməsini istəmirəm, onu deməyə çalışıram. insanlar arzularının əsiri olub ətrafında çox adam saxlayır, sabah iş tapmaqda, ev almaqda və.s kimsə onlara kömək etsin istəyirlər. Ya da daim səndən nəsə gözləyirlər. bir yerdən sonra başa düşürsən ki, yarış atına çevrilirsən, təsəvvür elə 50 illik ömrünü kimlərəsə yaranmaq üçün keçirirsən, çoxumuz eləyik, ananıza, atanıza, nəbilim xoşunuza gələn qarşı cinsə, lap həmcinsə *, sosial şəbəkələrdəki followerlərinə belə yaranmağa çalışan adamlar var. Heyvan kimi istehlak eliyirik hər şeyi, daha çox istəyirik getdikcə, bu yarış mənim ürəyimi bulandırır hər gün bir az daha. Bir də ölüm deyə bir şey var, axır vaxtlar ölüm deyəndə içimi bir xoşbəxtlik bürüyür anlayamazsınız. Bütün bu iyrənc yarışlardan qurtuluş, hər şeyi sıfırlayacaq bir şey, nəbilim hər zaman orda duran istifadə edəbiləcəyimiz bir şey və bir amerikan yazıçısının dediyi kimi -* elə bir şey ki, peşman olmaq ehtimalın yoxdu. Yəqin ki bu entry-i tək yaşamağa başlamağımın bir ilində və də deyəsən son həftələrində yazmağım təsadüf deyil çünki çöldəki həyat, başqa insanlarla birlikdə yaşamaq məni qorxudur, sözlük.
    2. Uzun zamandır ki ciddiyə almadığım varlıqlar. Özüm də daxiləm sıralarına.. Get gedə mənəvi cəhətdən çirkinləşən, insan olduqlarını unudan, hətta insanlıqdan çıxan və bununla da fəxr etməklə nəinki bir birinin, hətta tanrının belə gözündən düşən canlılardır. Bel bağlamaq məsləhət deyil.
    3. Demeli son zamanlar insanlarda bele bir seyin ferqine varmisam. Hansisa meshur ya da intellektual insanlarla ozlerini reklam edirler. Reklam yox daha dogrusu ozlerini gostermekmi deyim, insanlarin gozune soxurlar ki, baxin da gor kimletle oturub dururam men. En yaxin refiqem bele olub ya men gec tanimisam ya da gec boyumusem. Bu cehennem qarsilarindaki insanlara coxlu kitab oxumalarina, film izlemelerine ya dunyagoruslerine gore deyer verirler. Kecenlerde hemin yaxin refiqemle uzun muddet gormediyim dostumla goruse getmisdim. Biraz oturandan sonra mene dediki sen bunlarla nece oturursan, cox ergendiler. Arxada da filankesler oturub, indi deyecekler ergenlerle oturub dururki bu. Men gedim sonra sen mene qosularsan. Amma o derk etmir ki, onlar ergen ola bilerler (ki mene gore bu bele deyil) amma men onlarin yaninda daha rahatam, daha semimiyem. Onlara güvenirem, en esas inaniram. Niye insanlar bu qeder sünilesibler? Bele insanlarin heqiqeten eqo kompleksleri var. Ancaq isleri gucleri oturduqlari durduqlari adamlarla fexr etmekdi. Arsiz-arsiz bilirsen, baby o filankesi hami çox isteyire. O filankesin kruqu filankeslerdi" demekleri var. Nece iyrenirem ala bunlardan. Indi bilmirem men bu yaxin refiqemi uzaqlasirim, yoxsa oturum boyumesini gozleyim ya basa salimki insanlara bu kualifikasiyalarina gore deyer vermek lazim deyil.? . Cidden artiq iyrenmisem
    4. kamillik yolunda olmayanları dözülməz olur
    5. deyirəm hamısını topluyub işiddə cihada aparasan.
    6. Hər daim içlərində intiqam hissi olan varlıqlar.Biri pislik etdi intiqam.ölüb gedib eybi yox davamçısından alaram.Həmişə belə olub pisin heyfin yaxşıdan aldılar güclünün heyfin zəifdən aldılar heç vaxt içlərindəki kin soyumadı heç vaxt bağışlama hissinə sahib olmadılar.Dünyadan çürümüş bədənləri ilə yox olacaqlarını bilə bilə gözləri doymadı.Bir birlərinə daimi yalan satdılar axmaq şəhvət hisslərinə qapıldılar.Bir birilərinin fərqli fikirlərinə hörmət etmədilər və etmirlərdə.bunları edən biz insanlar utanmadan bəbirin sadəcə aclıqdan ölməməkçün üçün ceyranı yeməyinə vəhşilik deyirik.
    7.
    (youtube: )


    Bütün bu səs-küyün səbəbi nədir? Hər şey hesablanıb. insan təbiəti gərəyi danışmalıdır? Bilmirəm. nəyi demək istəyirik artıq yadımızdan çıxıb. Biz, artıq əvvəlki biz deyilik. Dəyişmişik. Dəyişilmişik. Özüdə çox. Həm də gecikmişik. Hər şeyə. Arada küçəyə çıxmağa imkan olur. Sadəcə yerimək üçün. Hamı tələsir. Hara tələsir? işə? Dərsə? Nə bilim tam başqa şeyə? Bu normaldı, bəlkə. Biz hamımız normal insanlarıq və belə məsuliyyətlərimizin olması normaldı. Amma o işə gedən, neçə aydı, neçə ildi işə gedir? Və nə vaxta qədər? nə vaxta qədər başını aşağı əyib, qaçacaq? Bəlkə, başını qaldıra. Nəsə etmək lazım deyil. Bir az bax. Gör Küçə necədi? həmişə yanından keçdiyin ağac necədi? nə vaxtdan bəri yarpaqlarından məhrumdu? Soruş, gör heç bu yaz yaşıllaşacaq? Yarpaqlarını geri alacaq? Yoxsa artıq bu işləri tərgidib, taqəti qalmayıb. Hər dəfə yanından keçdiyin və səni üzdən tanıyan satıcıya bax. Bəlkə, danışdız. Məsləhət də verər, yəqin. Sən də mübahisə edərsən bu məsləhət haqda. Sağollaşarsız. Yaxşı şeylər ağlına gələr, qayıdıb nəsə deyərsən. Bir az da gülərsiz. Ya da başını aşağı əyib, eləcə yeriyərsən.

    Burada danışırıq, iş bunu – proqramlanmış şeyləri etməyə gələndə alınmır.yəni, bu oturuşmuş qəliblərdən çıxıb, bir şey eləmək də təhlükəlidir. Özünü Müdafiəsiz, lüt hiss etmək çox çətin şeylərdir, yəqin.

    Bir boşluqdayam. bu anda yalnız ağlım deyil həyatım da naməlumdur. lakin, həmişə də belə oldu. Mənim üçün edilənlərə baxmayaraq həyatımı tarazlıqda tuta bilmədim. Bu xəstəxanada olduğu kimi, harada qaydaları izləsəm, orada özümü dinc hiss edirəm...*

    Nəyi demək istəyirik, o da yadımızdan çıxıb. Necə olub bilmirəm. hər sözdə özünü sübut etmək, Hər sözdə təsdiqlənmək istəyi. Davam elə. Danış. Bir az tez ol. Çünki, mənim düşünüb, sənə deyəcəklərim sənkindən qat-qat üstündür. Hə! Tez ol! Qoy öz parlaq fikirlərimlə səni o köhnəlib, kasıblamış ruhunu işıqlandırım. Danışıq bitəndən sonra söhbətin məzmununa bağlı olaraq ya məcburi təbəssüm, ya təəssüf hissi, ya da ki təəccüb. Ah, körfəz sən necədə əla idin. indi axmaq ağzını bağla, qoy mən danışım. Buna da normal deyib, keçək.

    insanlar arasındakı bu uçurumların sonu çox da yaxşı olmayacaq, deyəsən. Metrodayam. Qatarı gözləyirəm. bir nəfər. üzdən tanıdım. Tanış idi. amma tez başımı aşağı əyib, qatar gələn tərəfə baxıram. niyə görə? Salamlaşmalıydıq axı ən azından. Ayrı vaqonlara minirik. Qatar hərəkətlənir. Ayrı vaqonlardan bir-birimizi görürük. Saxta təəccüblə gözlərinə baxıram. əlimlə salamlayıram. Eynən o da təkrarlayır. Üzrxahlıq da var gözlərimiz də. Bunun səbəbi isə aydındır. Artıq gözlərindən bilinir ki, məni əvvəl də görmüşdü. Fikirləşirəm, növbəti stansiyada mütləq düşüb, o birisi vaqona – onun yanına keçməliyəm. qatar dayanana yaxın o ayağa qalxır, çıxmağa hazırlaşır. Artıq o biri vaqona keçmək barədə düşünmürəm. çünki, dilemmaya düşmüşəm. bilmirəm bu mənlə görüşməyə gəlir yoxsa çıxıb başqa yerə gedir. Birinci halda nəzakət əlaməti olaraq ayağa qalxmalıyam. ikinci halda isə ayağa qalxsam çox pis pərt olaram. Alçalmaq, nəzakətsizlikdən daha ciddi bir şeydir. Ona görə ayağa qalxmıram. Qapılar açılır. O fırlanıb, gəlir yanıma oturur. Görüşürük. Hal-əhval. Sonra isə görüş üçün saxta söz verməklər. Və sağollaşmaq. Bilmirəm problem məndədir? Yoxsa ətrafımdadır? Ya da başqa bir şeydə. Amma nəsə problem olduğu görsənir. Yəni, belə olmamalıydı.

    Belə şeylərin olması gələcək haqda yaxşı şeylər fikirləşməyin qarşısını alır. Bunu fikirləşib, belə bir qərara gələcək qədər nə yaşamışam deyə fikirləşsəm. heç nə. Bir-iki ucuz xatirə. əslində burada bir iddiam da yoxdu. Amma belə baxanda son qarşılaşdığım şeyləri də əlavə etsəm, belə yaxşı şeylər olmayacaq, deyəsən. Yəni, kəpənək təkcə o ətirli qanadlarını çırpıb, uçmur, arada sıç.r da.*


sən də yaz!