16 yazar 14 başlıq və 23 entry
yenilə | gündəm | top

1 2
porno sənayenilənmə trolls 2016 məhkəmə sözlük yazarlarından şüarlar 4 nat geo wild'ın babaxan rəhmanovla bağlı sənədli filmi 3 batman the killing joke söz6 sözlüyü diriltmək üçün edilə biləcəklər 11 langet 2 beck yazarların hal hazırda dinlədikləri musiqilər 4 elmi akademik məqalə 3 sema moritz jeneil williams slow cinema türkiyə enerji naziri berat albayrakın sızdırılan e-mailəri 2 əsgərlikdə dedovşina diana hacıyeva fremdschamen lukashenko 2 the walking dead tormuz hüseyn 3 mirage 3 məsləhətli filmlər 3 rain dances joselito github angular material sözaltı etiraf reket 2 doğru və yanlış anlayışı köhnə kişi modeli 2 azərbaycanın ikili vətəndaşlıq verməməsinin səbəbi 4 tərcüməçi 2 marquis de sade mizantrop asılılıq yaradan oyunlar 13 yazarların başına gələn maraqlı hadisələr yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər 2 heavy horses asosial onanist 2 azərbaycanda ən çox spirtli içki icilən rayonlar 3 jethro tull azərbaycan xalqını salamlamaq 2 yazarları düşündürən suallar 3 robbie williams 3 groundhog day dead can dance grave of the fireflies 2 tokyo godfathers modernizm 2 niko pirosmani 2 arqument çox yatmaq kuba 2 bioqrafiya və avtobioqrafiya hasbi rabbi kulinariya reçitativ rıçaq toz içində çiçək czech fantasy kassir midnight cowboy michael haneke oliqopoliya qəzəb qüvvəsi eldamar dikanka yaxınlığında bir kənddə axşamlar azərbaycandakı həyatın demo olması kuber-pedi 2 1907 jason bourne çörəkarası saçaq pendir tantuni ahmet ümit

yazarların velosipedlə bağlı xatirələri


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. başlığı belə açdım çünki hər birimizin uşaq vaxtı əsas istəklərindən biri velosiped olub.mənim xatirəm isə velosipedimin olub-olmaması ilə bağlı deyil.mənim velosipedim var idi.bir dəfə 13 yaşım olanda velosipedlə təpəni sürətlə aşmaq istədim.o ki var pedalları çevirdim birdən sep yerindən çıxdı mən də təpədən üzüaşağı polnu sürətlə gedirəm bu anda bir kamaz çıxdı qabağıma bilmədim neyniyəm ayağımı yerə basdım tapıçkalar cırıldı getdi amma hələ dayanmırdı velosiped dabanlarım yerə dəydi altdan bir yandı ki gəl görəsən kamazla toqquşmağa bir sm qalmış saxladım velosipedi dabanlarım necə yara oldusa o gün bu gün bir də velosipedə minməmişəm dabanlarımın altı da hələ də kələ-kötürdü.
    2. Menim velosipedim olanda hardasa 9-10 yasim olardi, il 1999 ya da 2000. Qisa bir muddet surdum, lezzet edirdi, sonra tekeri bosaldi. Nese olmusdu teker hava saxlamirdi. Bir kopeyoglu usta duzelde bilmedi. Axirda da ele o formada apardim atdim zibilliye. Ondan sonra da bir daha velosipede minmedim.
    3. Deməli 2-3 il əvvəl velosiped sürürəm yeni bulvarda günorta vaxtıdı çox adam yoxdu. iki üç qaqaş gəldi başladılar söz atmağa mən də fikir vermirəm sonra yenə başqa qaqaşlar gəldi yenə eyni vəziyyət sonra security gəldi ki bəs kimsə sizə söz desə mənə deyin mən də sevinirəm ki nə yaxşı filan. Sonra security dedi ki xanım sizlə dost olmaq olar sevincim içimdə qaldı elə. indi dedim buna babat söz deyim velonu sürüm uzaqlaşım ordan cool cool. Kişiyə söz deyən yerdə velosipedin sepi çıxdı...
    5. (bax: yıxılmaq )
    velosipedlə olan ilk və tək xatirəm budur. deyirlər ki, adam yıxıla-yıxıla öyrənər, amma mən yıxılıb qolumu qırdığımçün bir daha cəhd eləmədim. hələ də eləmirəm.
    (bax: acı uşaqlıq xatirələri )
    6. Bəli,18 yaşımda öyrəndiyim,18 yaşıma qədər hər cür insan tərəfindən öyrədilmə,dərs keçmə olubsa da öyrənə bilməyib,toplu şəkildə bulvarda gəzərkən bütün dostlarımın "gəlin velo sürməyə gedək" deməsilə dünyam qaralmış və ordaca sürə bilirmişəm kimi davranıb təqlid edərkən bacardığım aktivitə.Hələ da tam sürə bilmirəm,dönməyi bacarmıram.Düz gedib düşüb əlimlə döndərib geri qayıdıram be sözlük...
    7. Velosiped mənim üçün ayrı aləmdir. Uşaq vaxtından indiyədək hələ də sürürəm. Və özüm öyrənmişəm sürməyi. Öyrənənə qədər o ki var əzilmişəm. Saysız-hesabsız xatirələrim var velosipedlə. Məhlə uşaqları ilə 10,15 nəfər gang halında məhlə-məhlə sürməklərimiz, sprint yarışlarımız, aramızda olan challenglər və s. 2,3 xatirəmi sizlərlə bölüşmək istəyirəm. Velosipedi artıq tam öyrənmişdim ki atam çoxlu aksessuarlar alıb gətirmişdi mənə velosipedi bəzəmək üçün. Güzgülər, işıqlar, stop faralar... Və həmən günü velosipedi necə deyərlər tuning etdikdən sonra məhləyə çıxmışdım. 3 qız gəzirdi birlikdə, uşaq ağlı dedim özümü göstərim bunlara. Yaxınlaşdım ki salam qızl. Vəssalam. Yerdə asfalt aralanıb və içi qum imiş. Təkər quma girən kimi sükan 180 dərəcə necə döndüsə yeri qucaqladım. Bütün güzgülər, faralar falan hamısı yalan oldu.
    Bir dəfəsində də 3 nəfər sürürdük yan-yana. Mən qabağını qaldırıb tək təkər sürürdüm. 1 nəfər qabağda idi deyə görməmişdi. Yanımdakı dedi ki bəs ona da göstər. Elə özümə təkan verib qabağın qaldırmışdım ki velosiped şaxə (şahə, artıq necə yazılırsa) qalxdı. 7,8 saniyə dümdüz üzü günəşə baxdıqdan sonra arxa təkər qabağa qaçdı və kürəyi üstündə yerə çırpıldım. Velosiped də üstümə aşdı. Nəfəsim yerli-dibli getmişdi . Uşaqlar kürəyimə vura-vura birtəhər nəfəsimi geri qaytara bildilər. Sonra sükanı tutmadan sürməyin dəbdə olduğu vaxtlarda qollarımın 2sini də dirsəkdən aşağı cırmışam. Sürmüş olanlar bilər, sükansız sürmək üçün sürətli sürməlisən. Yerdə sürünmüşdüm qolları üstə. Bunu da yazım bu da axırıncı xatirə olsun. Bir dəfə də çox yüksək enişli yoldan aşağı yarışırdıq, arxamızda da adamla ki çətin olsun sürmək. Qabağıma keçdikdə yarışlardakı kimi istədim arxa yandan azca sürtdürüm ki yoldan çıxsın, bir-birimizə elə girmişdik ki arxamdakı uçmuşdu qabağa. Dediyim kimi indiyədək velosiped sürürəm və bundan həzz alıram. Özüm də sürət sevənəm. Arada bulvarda velosiped sürəndə o sürənlərin yanımdan keçməsinə dözə bilmirəm basıb keçirəm sürətlə. Sür əmioğlu sür.
    9. Entry-ləri oxuyuram və öz uşaqlığımı xatırlayıb gülürəm. Mənim heç vaxt velom olmayıb. Uşaq vaxtı bir jurnalda gözəl bir qızın qırmızı velonu sürərkən şəklini görüb evdən mənə də velosiped almalarını istəmişdim. Amma cavabında "sən qızsan.nə edəcəksən velosipedi? " eşitmişdim. Qardaşımın velosipedləri də çox hündür olurdu ayağım pedala çatmırdı. Həmişə , hətta bu gün də parklarda ataların balaca qızlarına velo sürməyi öyrətmələrini görüb paxıllıq edirəm. Heç vaxt sürə bilməmişəm , indi də sürə bilmirəm. O gözəl qızın qırmızı velosipedi hələ də xəyallarımdadı. Qrupyoldaşlarım ilə arada gedirdik sürməyə hamı sürürdü mən kənaradan suyu süzülmüş cücə kimi baxırdım. Keçən il bir - iki həftə getdim bulvarda sürüb öyrənməyə amma tək idim və öyrədən yox idi deyə öyrənə bilmədim. Orada sürən oğlanlar təklif edirdi öyrətməyi amma tanımırdım deyə qəbul etmirdim.sonra vaxt və pul itkisi olduğunu anlayıb getmədim. Velo sürə bilən insan xoşbəxtdi. Ən azı sürətlə gedərkən əllərini roldan buraxıb özünü uçurmuş kimi hiss edə bilir.


sən də yaz!