türkiyədə yaşamaq


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. eşqdir. eşq dedim deyə eşqdən anladığımı zənn etməyin. fikrim belə yoxdur. yalnız düşünürəm. çünki dəli kimi sevərkən dəli kimi qaçacaq yer axtararsınız. türkiyedə yaşamaq deyil də bu Türkiyədə yaşamağa çalışmaq halını alır.

    imtahana hazırlaşıram hem de inanıb güvenmediğim bir imtahana. halkı- xalqımı tanımıram artıq. 90-cı illərə həmişə pis deyərlər. bildiyim bir şey varsa oda 90-cı illərdə ümidimiz vardı. artıq yoxdur. yorğunam. terror, bomba, zərbə, partlayan bədənlər, ağlayan analar, normalleşdirilen təcavüzlər, qadın olduğun üçün qorxmaq ... köhnədən utanırdıq ən azından.

    ölkəmi sevi bilirəmmi? bəli. amma sanki bəziləri, bir güc deyir ki: sən aid deyilsən bura sən də ötekilerdensin. Atatürkün idealındakı türk millətindən ötəri mı bilmirəm amma sevirəm ölkəmi

    belə bir atalar sözü var bizdə: '' bülbülü qızıl qəfəsə qoymuşlar, hökmən vətənim demiş.
    sanıram türkiyede yaşamaq eşqdir.

    sifarişi verən: McMurphy
    2. Türkiyədə yaşamaqla Azərbaycanda yaşamaq arasında fərq yoxdur.
    3. Türkiyəni linza kimi düşünün. ortalama bir qızı çox gözəl göstərən linza. uzaqdan cazibədər görünür, turist kimi 3-5 gün qalanda da cazibə yerindədir, gözəl sizə hələ də maskalanır. amma siz o gözəlin yanında yaşamağa başlayanda həqiqət çıxır üzə və siz əsl türkiyə ilə qarşılaşırsınız. içtimai nəqliyyatda hamı əsəbidir, hər an sizinlə dava edə bilərlər, qadınlar taciz obyektidir, hər esnaf və taksi sizə atış gəlməyə çalışır, radikal dindarların əlindən həyat gündən-günə çətinləşir, yolda piyadaya yol vermək ümumiyyətlə yoxdur, hər kəs hərşeyşünasdır, dövlət orqanlarında işlər çox bərbaddır, nəqliyyat bahadır və.s uzandıqca uzanır. ancaq istanbul xeyirsiz övlad kimidir nə ayrı qala bilirsən, nə də birlikdə xoşbəxtsən. imkanınız varsa ancaq trompilin kimi istifadə edin türkiyəni, yerləşib uzunmüddətli qalmaq məsləhət deyil.
    5. iki aydan sonra iki il boyunca edəcəyim işdir. indidən darıxıram doğma şəhərimizdən ötrü, kimi görsəm, nəyi görsəm bir də kim bilir nə vaxt görəcəyəm düşüncəsi beynimi dağıdır. mən gedib qayıdana kim ölə, kim qala...
    6. Heçvaxt getməyi və yaşamağı məsləhət görmədiyim. bəzi şeylərdə azərbaycandan qat qat bərbat olduğunu düşünüyüm ölkə.
    7. Türkiyə var türkiyə var. Yozgatda yaşamaq başqa,izmirdə yaşamaq başqa.
    Ümumi olaraq desək xalq olaraq fərqimiz yoxdur demək olar ki. Onlar bizdən daha irəli gedib bəzi şeylərdə hətta. Hal-hazırda küçələrdə rte üçün canından keçməyə hazır milyonlar var. Kimlik problemli olan
    xalalar.. göt qılı olduqlarını iddia edirlər. Ibrətlik.

    yaşanılan o qədər şeyə baxmayaraq hələ də bunu arzulayan vətəndaşlarımız var. Türk seriallarına imrənən gənc qızlarımız elə bilir ki,istanbul küçələri kıvanç qaynayır *. Hər gecə boğaza zada gedib rakı içəcəklər. Yolda bomba partlamasa,yubkanızın uzunluğu dizdən biraz yuxarı olduğu üçün tecavüzə uğramasanız gedəcəksiniz təbii.heç hicablı da olsanız fərq etməz.

    Xülasə,yaşamayın. Ekşın üçün 1-2 gün gəzin,bəsdir.
    8. Türkiyədə yaşadığım 8 il boyunca yadımda və xatirələrimdə qalanları azacıq da olsa ümumiləşdirim.
    2005-ci il istanbul atatürk aeraportuna düşmədən əvvəl mənim türkiyə təəssüratım milliyətçilik və din pərdəsinin arxasından, həm uzaq həm də yaxın olan azərbaycandan baxaraq formalaşmışdı. Mədəni və savadlı müəllimlər, cana yaxın abilər, oxuduğum Halit Ertuğrul, Kemaleddin Tuğcu kitablarının mənə yansıtdığı mərhəmətli, könlü geniş insanların vətəni.
    Aeraportdan düşüb gedəcəyim adresə qədər yolda ağzımı açıq buraxan uca binalar, avtomobil və insan çoxluğu, Bakıdan fərqli olaraq dəqiq qurulmuş nəqliyyat sistemi. Azacıq da ağlı olan insan nəqliyyat sistemi vasitəsi ilə mümkün deyil azıb haradasa qalsın.
    Yenə də getdiyim adres mənə gələrkən beynimdə olan Türkiyədən başqa bir şey göstərmədi. çünkü eyni insanların arasında idim. Ancaq üzərindən bir neçə ay keçdikdən sonra dəqiq anlamışdım. mən bir ipək qozasının içində yaşayırdım və bu ipək qozasını qırıb çölə çıxmağım lazım idi.
    Universitet isə tamamilə başqa aləm idi. hər cür düşüncə sahibi, dünya görüşü, idealogiya qurbanları, idealistlərlə dolu idi. Mənim isə hələ də baxdığım nöqtə muhafəzakarlığın tam mərkəzi idi.
    Bəlkə ya mən çox şanslı olmuşam ya da tapmaq istədiyim insanları tapmışam, dəqiq bilmirəm, ancaq Azərbaycanlı tələbələrdən daha çox Türklərlə ünsiyyət qurmağa çalışırdım. Tələbə yoldaşlarımin içində Robert Koleji, Galatasaray lisesi, alman-fransız-italyan koleji mənsubları, erməni, süryani, kürd, alban, moldovan, hər il dəyişən erasmus tələbələri, gay və lezbianlar var idi. Bir sözlə oxuduğum fakultə bir xeyli kozmopolitan idi. Son zamanlarda bizə zorla soxuşdurulan multikulturalizmi bax orada gördüm mən. Özümlə hər zaman fəxr elədiyim kitab qurdu olmağım isə mənə problem yaratmışdı. çünkü kitab qurdu olsam belə çox mənasız kitablar oxuduğumu anlamışdım. Sadəcə və sadəcə bir baxış bucağına sahib idim. Ətrafım isə dünya görüşü ilə məni boğacaq insanlarla dolu idi. Mən ya onlar kimi düşünməyi bacarmalı idim ya da geriyə qozanın içinə qayıdıb yatmalı idim. Birincisini seçmək daha maraqlı gəldi amma daha çətin oldu. ayrıldım qozadan. Həm oxumağa həm işləməyə başladım. O zaman gerçək Türkiyə ilə qarşılaşmağa başladım. Türkiyə 1001 başı olan bir əjdaha idi. Ortada hansı başın daha vacib olduğu bilinməyən bir əjdaha.
    Hər bölgəsi ayrı idi. Mədəniyyəti, dünya görüşündən tutun, salam verərkən alacağın cavabdan mövqeyini bəlli etməli, pozisyanı ona görə götürməli idin. Çünkü qarşındakı insanın necə biri olduğunu az çox təxmin etməyin lazımdır əgər bir problem yaşamaq istəmirsənsə. Türkiyənin Diyarbakırı ilə Edirnəsi arasında yer göy qədər fərq var, Egesi ilə Qaradənizi, iç anadolusu ilə Akdeniz sahili insanları arasında dərin uçurumlar var. Baxmayın televizordaki tek millət olaraq çıxış elədiklərinə. Türkiyə tək millət deyil, olmayacaq da. Bu insanların hamısını toplayan yer isə istanbuldur. Türkiyədə yaşamaq deyərək heç bir zaman ümumiləşdirmə edilə bilməz. Qıraqda qalmış balaca bir ölkədə yaşayan 9 milyonluq xalqıq ancaq bölgə insanlarımız arasında nə qədər fərq var. Siz bir də düşünün 80 milyonluq bir ölkə ki, mədəniyyətlərin toqquşma nöqtəsində yer alsın. Nə qərbli ola bilsin nə şərqli. Ortada qalmış bir ölkə. Türkiyədə yaşamaq həm asandır həm çətin. Ancaq Türkiyədə yaşadığım müddət ərzində bildiyim tək şey var idi. Heç bir zaman ac qalmayacaqsan, istədiyini bildirdiyin müddətcə.
    Mənim üçün Türkiyədə yaşadığımdan qalan ən möhtəşəm xatirələr Ayasofya, Sultanahmet, Topkapı, Beyazıt, Surlar, Yedikule, Kız kulesi, Üsküdar, Kadıköy, Eminönü, izmir, Bursa, Sumela manastırı və sayıb bitirəməyəcəyim minlərləsidir.
    9. Uşaq vaxtı xəyalını qurduğum bir şey idi bu. Balacalıqdan krosnuya baxan uşaqdan ne gözləmək olar ki? Hələ azarkeşi olduğun klub türk klubudusa. Getdim Türkiyəyə axır. Şəhər gözəldi, insanları haqda eyni şeyi deyəmmərəm. Oğlanları çox abazadı onu hamı bilir. Qızları desən, hamısı siqaret damağında, söyüş ağzında, geyimləri də pinti. Ora bidənə shoppingə gedəsən, ama 5 6 günə geri qayıdasan. Heçnə tvde göstərildiyi kimi deyil..Həyat səviyyəsinə, maaş, pensiya baxımından ora daha yaxşıdı, ama neynirəm o maaşı ki, bütün günü qorxuyla gəzim ki, bu dəqiqə bomba partlıyacaq, manyak bıçaq çıxaracaq..
    10. əvvəllər çox istəməyimə baxmayaraq indi heç istəmədiyim zad. əlimdə şansım var. qohumlardan yaşayan deyirlər gəl, master filan həll edərik. lakin digər bir tərəfdə televizoru açıb baxanda (hadi yandaş medya bir tərəfə) saytları açanda, əsas da ekşi sözlük'ü orda türkiyeden siktir olup gitmek başlığında yazılanlara baxıram və öz-özümə deyirəm ki, bu boyda adam ölkəni istər siyasi, istər sosial səbəblərdən tərk edir və hər bir səbəb gözəl ölkəmin səbəbləri ilə eynidir. elə buna görə də bu sözlüyə ilk gəldiyimdə axtardığım başlıqlardan biri bu idi.

    (bax: azərbaycandan siktirib getmək)

    lakin tapa bilməyəndə çox qəribsədim vəziyyəti, mən azərbaycandan getmək adlı sansürlü versiyasını açdım sözlükdə.* lakin sonradan moderatorlardan hansısa (həqiqətən bilməməklə bərabər təşəkkürlərimi bildirirəm) başlığın adını həm söyüşsüz, həm də ideal bir vəziyyətə soxdu. son hal:

    (bax: azərbaycandan rədd olub getmək)

    sözümün canı: o boyda insan türkiyədən getməyə ən kiçik fürsət axtararkən, mənim türkiyəyə gedib yerləşməyim, həm kazıklanırmış kimi hiss etdirir, həm də sanki onların onsuzda dar və narahat olan yerini daha da narahat edəcəyimi düşündürür. bəlkə də, aylar sonra dəyişər fikrim. nə bilək. zaman göstərəcək.


sən də yaz!