yalnızın ölümü



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. o, çoksesli kemanların
    parmakları kırık virtiözüydü
    göğe doğru burulmuş yağmurların altında öldü
    yüzünde yaşanmamış hülyaların
    de ki minesi soldu

    o upuzun gecelerin
    saçakaltlarında ıssız bir yarasa
    bir şeyleri bekliyordu ama neyi kimi
    düdüklerini evde unutan bekçilerin
    sokaklara karşı özrü gibiydi

    o, derin yalnızlıkların
    kalabalıkla çarpıştığı bir köşe başıydı
    utangaç sıkıntılı mağrur
    yaşamak bir özürse kabahatinden büyük
    ölümü kendinden menkul

    bir tek kendini ağlattı mendebur...


    ahmet erhan


sən də yaz!