bir işə başlayıb yarımçıq qoymaq


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. tipik bir azərbaycanlının ən çox etdiyi fəaliyyət. insan hər yaş dövründə ən çox da gənc yaşlarında bir çox sahəyə maraq göstərir və bu maraqların əksəriyyəti keçici həvəslərdən ibarət olur. elə məsələ də insanımızın bu keçici həvəsləri məqsədə, hədəfə dönüşdürə bilməməsidir. hər hansı maraq duyduqları bir işə başlayırlar bir müddət sonra həmin işi görmək üçün lazım olan keçici həvəs öz təsirini itirir. burada isə məncə ən böyük səbəb özlərini davamlı motivasya edə bilməmələri və həvəslərini ciddi məqsəd kimi təyin etməmələridir.
    (bax: türk kimi başlayıb alman kimi bitirmək)
    2. düzgün iş seçməməkdir əsas səbəb. bir adamla qarşılaşmışam. qaqaş tibb oxumaq istəyir. təsəvvür elə sorğulamağa belə icazə vermir onun bu istəyini. halbuki tibb təhsili, bu ixtisas haqqında heçnə bilmir ha. sadəcə o ağxalatın verdiyi cazibə, sosial status zad cəlb edir adamı. indi susuram bir yandan gülmək tutur. bir il sonra başını divara vuracaq bu seçiminə görə. uzaq başı yarımçıq buraxacaq fakultəni. sonra bütün həyatı alt üst olacaq. bu poxa düşüb depressiya keçirən, cəmiyyətin, statusun, ailənin təzyiqi ilə bir iş, ixtisas seçib tamamlaya bilməyəndən sonra sonu intihara belə gedib çıxan hadisələr olub. ən yaxşısı liberal kollec söhbətidir. yəni ya universitetlərdə liberal kollec tətbiq olunsun ya da britaniyada olduğu kimi bir sinifləndirmə olsun. gcse ardınca a-level filan kimi. adamlar bir seçəcəyi iş, ixtisas haqqında az bilgi qazansınlar. sazan kimi tullanıb pox kimi yarıda buraxmasınlar.

    indi mən ixtisasdan danışdım. iş filan da belədir əslində. başlamamış ciddi bir xəritəsini çəkmək lazımdır o işin. hər tərəfli. sonra yavaş-yavaş başlamaq.


sən də yaz!