bakını sevməmək



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. varlıların anlamayacağı şey. təbi ki bütün günü tarqovu və digər mərkəzi küçələrdə qlamurcasına veyillənən məmuroidlər bunu başa düşə bilməzlər. buna görə bakını sevmədiyinizi biləndə reski at kimi kişnəyib, nərə çəkərək, tüpürcəkli * sözlərlə sizi kəndçilikdə günahlandıra bilərlər. * sonra sizi dinləmədən hansısa pubdakı öz kuruqlarının qərərgahına qaçıb, dərhal bu hadisəni danışıb öz aralarında sizin arxanızca palaskatdıyacağlar və məsələni tvitterə köçürəcəylər. bakı artıq kasıbların deyil. ona görə soxum varlıların bakısına.
    2. Uşaqlığını filan rayonda keçirib, universitet illərini bakıda keçirənlərdə istər-istəməz bu şəhərə qarşı simpatiya yaranır. Çünki, o rayonun ölülüyünü gördükdən sonra heç olmasa bu şəhərə gələndə azca da olsa yaşadığını hiss edirsən. Misalı elə özümdən gətirim. Rayona gedəndə 1-ci həftənin sonunda artıq bakıya qayıdacağım günü gözləyirəm. Bir şəhər fikirləşin ki, orada gedə biləcəyin yeganə yer çayçıdır. Bu belə özlüyündə adamın gözünü bakını yüksəldir. Bakıda belə heç kimi tanımasan da edə biləcəyin və gedə biləcəyin yerlər çoxdur. Bakının hal-hazır ki, vəhşi insanlarını çıxsaq, şəhər özü-özlüyündə normal şəhərdir. Hətta baxanı olsa yaşanılası şəhərdir. Bütün fəsilləri dozasında yaşayır, kiçik deyil, dənizin sahilindədi və s. Dediyim kimi şəhərə dəyər verilsə hər tip özünə dair nəsə tapa bilər amma təəssüf ki, insanı məcbur edirlər ki, həm bakıya nifrət edəsən həm də ölkəyə. Əslində insan nifrət etdiyi və ya sevdiyi yeri oradaki şəraitə görə bəyənir.
    3. Sevilməməyi pulsuzluğa görə, qanunsuzluğa ya da qanunun kimələrə işləyib kimlərə işləyəməyəcəyinə görədi. Kasıb əlbəttə sevməz, çıxırsan çoxdandır görüşmədiyin biriylə şəhərdə görüşməyə, qorxundan heç harda otura bilmirsənki itələyəcəklər. Marketə girə bilmirsənki burda normal qiymətdən 2dəfə baha olacaq. Düzdü söhbət şəhərin mərkəzi sayılan, tarqovıydan, sahil, içərişəhərdən gedir amma gəziləsi yer də elə oralıqdıda. Mən gedim neftçilərdə, əcəmidə, yasamalda haranı gəzim görüm? Orta təbəqə kimi gənclik, nərmanovu götürmək olar ama buralar da elə gəziləsi deyil. çox böyük təbəqə fərqləri yaranıb. imkanlılar 28may, sahil, içərişəhərdə, orta və kasıblar digər yerlərdə özünü rahat hiss eləyir. Təbəqələr olan yerdə də əlbəttə aşağılar əziləcək, narahat olacaq. imkanlılara nifrət yaranacaq. axırı gəlib şəhəri bəyənməməyə çıxacaq.
    Qaldıki imkanlının bakını sevməsinə, əslində sevmirdə, istədiyini eləyə bildiyi üçün sevdiyini zənn eləyir. Çünki çox rahatdı. Çox da qozlarınadı bakı. Həmin rahatlığı ver onlara italyada, fransada gör bakı yadlarına düşürmü? Bakıya nifrət edən kasıb belə daha çox darıxar bakı üçün. Oduki.

    Varlının da allah canını sağ eləsin, kasıbın da.
    Varlının da varyoxunu s*, kas.... toyda quşdayan dayday
    4. Slavoj Žižek post modernizmin ən bayağı və osturağçı sosio filosofudur. yazdıqlarını başa düşməməklə birgə (bəlkə də cahilliyim buna əngəldir), onu, şəxsiyyət olaraq da bəyənmirəm.
    lakin əsrimizin qondarma qəhrəmanının əfsanəvi bir fikiri mövcuddur. deyir ki zizek: "You don't hate Mondays, you hate capitalism" - yəni, sən bazar ertələrindən deyil, kapitalizmdən nifrət edirsən.
    bazar ertələri, ümumiyyətlə aylar, illər vs - ümumən səbəbin üstünü örtən maskalar, vasitə metodlarıdır.

    bir başqa misalı sapyoseksual qadın və kişilərdən verək. sapyoseksualların əksəriyyəti qadınlar olur. şopenhauer isə "eşqin və cinsəlliyin metafizikası" adlı fəlsəfi əsərində qeyd edir ki, sapyosekusal qadınlar böyük illüziyanın içində olurlar. bir kişiylə sırf onun bildiklərinə görə yatmaq istəyi, - bilməməyə - olan aclığı doyurmaq üçün yetərli bir hadisə deyil. şopenhauer çox bəsit bir şeydən danışır əslində: mənimlə yatdığın halda mənim bildiklərimə sahib olmayacaqsan. çox vaxt bu tip qadınlar axmaq olurlar. bilginin cazibəsinə asanlıqla uduzurlar. sonra - iş baş tutduqdan sonra - onlara çatır ki, hər şey sadəymiş. heç bir fokus yoxdur. şopenhaueru yalayıb həzm etmiş birinin altında orqazm olmaq şopenhaueru dərk etmək deyilmiş və misalı zizekvari sonlandırsaq: sən mənimlə yox, şopenhaurla yatmaq istəyirsən, deyə bilərik.

    goethe çox sevdiyim ilk gənclik şeirlərində tez - tez təbiət obrazlarından istifadə edirdi. türklər imge deyirlər buna, dilimizin kasadlığı isə obraz sözünə icazə verir. məsələn - yazmasa belə, mən indi uydursam da - goethe deyir ki, kaş weimarda qış sonsuzluğa aid olardı, bütün insanlıq yükünü daşıyan bu yaşlı çiyinlərim günahlarıyla birgə qara qərq olaydı... şair qısacası deyir ki, qış vasitədir, mən mənə qışı xatırladan başqa bir varlığın həsrətindəyəm. mən sonsuzluğa aid qışı deyil, onun mənə sonsuza dək aid olmasını istəyirəm.

    mövzunun hara gəldiyini bildiniz, that's the point. sən bakını deyil, başqa şeyləri sevmirsən. bu da çox uzun, ümumən kədərli və yaralı olduğumuz mövzudur. iqtidarı sevməyə bilərsən. səni atıb gedən bir qadını sevməyə bilərsən. işini sevməyə bilərsən. ən nəhayət də özünü. bizim kiçik neapolu xatırladan şəhərimizin əksər sakinlərinin ən mühim problemlərindən biridir bu: özümüzü sevməyi bacarmamaq.

    yəni ki, bakı gözəldir, hətta mənim cənnətimdir, sadəcə ətrafı pisdir.

    sadəcə siz yaşaya bilmirsiz.

    qeyd: özüm də 9 ildir yaşamıram orda. gedəndə də iki həftədən çox yaşaya bilmirəm. yəni ki, mən də bakını yaşaya bilmirəm. ancaq nəyi günahlandıracağımı dəqiq öyrənmişəm.

    gecə gecə necə darıxdım, ala...
    5. bir sürü səbəb var ama təkbaşına bakı küləyi belə kifayət edir.


sən də yaz!