yandır bakını tazə gülüstan tələb eylə



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. (bax: hamid herischi)


    Məni sevənlərin hamısı öldü...
    son işıqları son siqaret kimi sümürdü,
    sonra öz namusunu yerə tüpürdü
    ətrafımdakı əclaflar...
    Ağrım cəhənnəmi gedib gördü,
    buludların döş cibindən gizlicə
    ildırım tapançasını götürdü,
    bir "sovetski cayılı"na ötürdü...
    Tutaq ki, bir polis tulası bunu lap gördü,
    tüfənglər məni nəzarətə götürdü,
    tutaq ki, talem tərs üzünə çöndü...
    Şeytan tez gəlib
    qəbristanlığa bir "KAMAZ daş-çınqıl tökdü...
    Tutaq ki, səni sevənlərin axırıncısı da öldü...
    Qorxma,
    Yandır Bakını, tazə gülüstan tələb eylə!
    Fitva məndən güllələ bu milləti,
    son nəfərinədək güllələ...

    Rəhmət oxu
    bəstəkar-prokuror Ələkbər Tağıyevin ölüsünə!
    Öz qurbanlarına
    "Sən gəlməz oldun" mahnısını bəstələyənə...
    Onun son hönkürtüsünə,
    Bayatı-isfahanın son pərdəsinə
    "məni sevənlərin hamısı öldü!" nidasını da qat...
    Qoy yüz dəfə təkrarlansın bu nəqarat...
    Yandır Bakını, tazə gülüstan tələb eylə!

    Neçə illərdir, minlərlə adam
    telefon nömrəsini səhv yığıb,
    bir "Nərminə xala"nı bizim evdə axtarır,
    telefon dəstəyinə öz nəfsini, nəfəsini fısıldayır...
    Atam öldü, anam getdi...
    Sabir Əhmədli dünyanı tərk etdi...
    Nərminə xalanı isə
    hələ də soruşurlar.
    Bəlkə də bu cür o xalanı həyatda yaşadırlar?...
    bəlkə o, canlı meyiddi?
    bəlkə bu Nərminə
    ağır seyiddi? -
    - o hələ sağdı,
    Səhhəti cağbacağdı...
    "Nərminə xanımı olar?", vallah bu...
    Bu, şeytanı çağırmaqdı!!!
    Arzularımın ən sonuncusunu
    itələyib, damdan yıxıtmaqdı,
    bu, lap axırda qışqırmaqdı:
    "Yandır Bakını, tazə gülüstan tələb eylə"...
    Tüpür bu Nərminə xalaların yağlı sifətinə...
    Yandır Bakını, tazə gülüstan tələb eylə!

    Bakı başlayır
    Bibi-Heybətin qara nəzir qutusundan,
    "Bakı-Ağstafa" qatarında yatanların
    səfeh bir yuxusundan,
    Həyatın axmaq bir xətasından,
    Küləyin Balaxanı zibilliyində
    özünə pay axtarmasından,
    öz qismətini orda tapmasından,
    sonra bu qismətini bulvarda unutmasından...
    Nə vaxt bir şüşə "çubuş"dan
    nağılların divi çıxır,
    sənin isə əlinə bədəninin kifi çıxır,
    bir də görürsən arxa qapıdan
    kifir bir bibi çıxır...
    Məni sevənlərin ən sonuncusu
    bunu görüb bərk karıxdı...
    yerə yıxıldı,
    torpağı cırmaqladı...
    Mən isə gedirəm,
    çəkmələrimi geyirəm,
    mən isə deyirəm:
    "Yandır Bakını, tazə gülüstan tələb eylə!"
    salam olsun məscid gümbəzinə qonmuş ağappaq,
    pak imam Hüseyn göyərçinlərinə!
    Məni sevmiş son nəfərə!
    3. Həmid Herisçinin yardığı şeir -*


sən də yaz!