nikolay vasilyeviç qoqol



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. 1809 cu ildə zadəgan ailəsində doğmuş rus yazıçı,dramaturq,tənqidçi və publisist.15 yaşında atasını itirən və bununla da ailədə işləri artan biri.məktəb illərində bildiyimiz ağıllı,sakit,dərsin oxuyan nümunəvi uşaqlardan deyildi ancaq gözəl hafizəyə malikdi.dil örgənməyə marağı olmasa da yaxşı rəsm çəkərdi.allahdan qorxan dindarlarla əhatədə olmuşdu hər zaman.maddi çətinliklərdən dolayı özünü aktyor,rəssam kimi sinayır və hətta dərs belə verir.mətbuatda ilk debütü şair kimi olmuşdu və ciddi tənqidə məruz qaldığından satışda olan bütün nüsxələri alıb yandırmağa çalışmışdı.və bu etdiyi ilk belə hərəkət deyildi.xoşlamadığı məqam olanda bütün nəşri alıb yandırmağa çalışmışdı.demək olar ki ilk əsərlərindən heç nə qalmayıb.ikinci kitabından sonra puşkin , pletnyov , delviq lə tanış olur.sonralar bu tanışlıq daha yaxın dostluğa çevriləcəkdi.heətta qohumluğa da.hər fürsətdə puskinlə yaxından tanış olmaq istəyən qoqol təqdimatsız və tək puşkinin evinə gedir
    ancaq bu gedişi heç də gözlədiyi kimi olmur.belə ki xadiməçi puşkinin yatdığını deyir və qoqol elə düşünür ki yəqin səhərə kimi şer yazıb.ancaq xadiməçi başa salır ki səhərə kimi qumar oynayıb içki içdiyinə görə hələ də yatır şair.bu qoqolun içində yaratdığı ideal şair obrazını darmadağın edir.iki ilən sonra görüşəndə puşkin artıq evləmiş və qumardan,içkidən bir qədər uzaqlaşmışdı.ikinci görüşdən sonra qoqol puşkini həyatın onun qarşısına çıxartdığı hədiyyə kimi görür.onu sarayda tanıyıb qəbul elədilər.belə olduğu halda normal iş tapmaq çətinliyi yaşamırdı.10 il romada yaşayıb özünün ən xoşbəxt illərini yaşadığını deyən adam.rusyadan gedeəndən sonra o puşkinin ölüm xəbərini eşidir.qoqol ömrü boyu düşüncəsində depressiv psixozdan əziyyət çəkib.xəstəlikdən əziyyət çəkən yazıçı artıq əvvəlki kimi yazıb yarada bilmirdi.həkimlər dəqiq diaqnoz qoya bilməmişdilər və sehv yollarla müalicə edilirdi.xəstəlik elə ağır olurdu ki yazıçı özünü boğub öldürmək istəyirdi.özünü qırx iki yaşında qocalmış kimi hiss edirdi.ölümünə kimi heç kimlə danışmayıb yazıçırəsmi versiyaya görə şair özünü aclıqla üzüb.əsl xristian kimi öz canına qəsd edə bilməzdi.ümumiyyətlə qoqolun ölümü ilə bağlı bir çox versialar var
    2. rus ədəbiyyatı üstadlarında biridir. dostoyevski haqqında "biz hamımız onun paltosunun altından çıxmışıq deyib". əsərlərindəki yumorla insanlara inanılmaz bir səmimilik qoyub getmiş klassikdi. ən bilindik əsəri bir dəlinin xatirə dəftəriölü canlardır.
    3. adını ilk dəfə Məhəllə Moskva tamaşında eşitdiyim rus ədəbiyyatı nümayəndəsi
    4. az öncə elə şineli oxudum. oxumağa davam edəcəm digər əsərlərini, amma dözə bilmədim, isdədim yazam. belə bir ağır qara yumor hələ vurmamışdı başıma-başıma. oxuduqca adam rəsmən yazıçının insanlarla necə məzələndiyini görür. təkcə oxuycu ilə məzələnsə dərd yarıdı, həyatla məzələnir, yaşamağla və ölümlə hər şeylə. oxuyanda ironyalar diyarına düşdüm. təssəvür edin, mən kiçik bir əsərini oxuyub təsirləndim,birdə bunun böyük bir əsəri onu nə vaxt oxuyacam bilmirəm.


sən də yaz!