yazarların tanrıya demək istədikləri



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    2. Qabağımda uşaq yıxılanda bəzən kömək edirəm bəzən yox. Etmədiyim zamanlar, bilmirəm məni hansı qüvvə saxlayır bunu etməyim deyə, qəribə vicdan əzabı çəkirəm. Müəyyən qədər də günahkarlıq. Sənin qarşında tarix boyu milyardlarla insan yıxılıb(yıxılmaq sözdü də bir-birinə nələr edib bilirsən) amma heç nə etməmisən onlara. Məndən daha qəhbəsən yəni nə haqqın çatır məni yandırmağa? Yanası olan varsa sənsən. Yoxsa bəzi düşüklər kimi soruşmayacam niyə bizi yaratdın falan... bəlkə elə biz səni yaratmışıq?! Bu daha məntiqə uyğundu amma sənlə söhbət edirəmsə sən də varsan mən də varam.
    3. əgər varsansa hardasan? niyə insanlığı yaradıb özbaşına buraxdın? Acından can verən uşaqları görürsən? Gözü qarşısında övladı vəhşicəsinə öldürülən ananın fəryadını eşitmirsən? Qazana bilmədiyi üçün ailəsi qarşısında başıaşağı olan kişinin utancını duymursan? Hiss edirsənsə bunlara necə dözürsən?
    4. indi tam da zamanıdır. Sübut elə əgər varsansa. Dənizi yarmağına, suyu şəraba çevirmənə filan gərək yoxdur. Balaca bir ümid işığı qondur dodağının kənarına bəsdir. 12 ildir sənə ağzındna çıxan hər şeyi deyən, varlığına zərrə ucu qədər belə inanmayan mən, hansı dində istəyirsən o dində itaət etməyə hazıram gözlərimi yumana qəder. O qədər çarəsizəm.
    5. səni axtarıram, digər hər kəs kimi, bəlkə də heç bir zaman tapmayacağam, nə səni tapmayacağam, nə də suallarıma cavab, tapsam da mütləq artıq gec olacaq, bunu yaxşı bilirəm..
    amma bunu da yaxşı bilirəm ki, sən məni bilirsən. içimdə nələr baş verdiyini, beynimdə nələr fikirləşdiyimi, nə etdiyimi, nə hiss etdiyimi, niyə öz-özümə danışdığımı sən məndən də yaxşı bilirsən. mən özümü belə tam bilmirəm, amma məni sən yaratdın, sən məni yaxşı bilirsən..
    hər dəfə səni axtarıram. təbiətdə, şəhərdə, tək olduğum boş otaqda, bu hətta kitablarımın içində də ola bilər. tapmayacağımı bilə-bilə axtarıram səni.
    sənə ürəkdən inanıram mən. hərdən olmadığını fikirləşsəm də, bilirsən ki mən səni içimdə hiss edirəm. sən mənim içimdəsən, səni nə təbiətdə, nə şəhərdə, nə boş otaqda, nə də kitablarda axtarmalı deyiləmmişəm mən. sən mənim içimdəki ümidsən, mənim ruhumsan,sevdiyim mahnıya qulaq asan zaman yaranan sevincimsən, ailəmlə keçirdiyim xoş günlərdə mənimlə birgə olan güvən hissisən, düşünən zaman, hər hansısa bir hərəkət edən zaman hiss etdiyim azadlıqsan, dağın başında olanda yaşadığım alilik hissisən, özümü anladığım an fərqində olduğum təklik,ülviliksən, mənim ağlımsan və ən əsası mənim fikirlərimsən. bunların hər birinin olduğuna görə hər gün şükr edirəm və nə sənə çatmaq üçün olan vasitələrə, nə öyrənməli olduğumuz dualara, nə ağıllı din təbliğatçılarına inanıram mən. yalnız sənə inanıram, bunu da dəyişdirəcək bir şeyin olmaması ümidi ilə yaşayıram..
    amma mən sənə həqiqətən inanmalıyam? bu axtarışların sonu necə olacaq? bəs axtarışımın sonunda olmadığını fikirləşsəm? amma səni içimdə hiss edirəm axı mən!
    bezdim gözümü yumub fikirləşməkdən, dünyadan uzaqlaşıb fikirlərimin ən dərininə getməkdən, "qara fikirlərim" adlanan ucsuz-bucaqsız meşənin içində itməkdən, sonunun hara, başının hara olduğunu axtarmaqdan, birdən-birə özümü itmiş olaraq tapmaqdan, oyanmaqdan, bezməkdən bezdim artıq..
    mənə bir yol göstər deyəcəm, amma digər insanlardan məni nə fərqləndirir ki? mən necə xüsusi bir səlahiyyətə malikəm ki? kiməm mən? nə həddimə ki, digər insanlardan ayrı olduğumu düşünüb sırf sənə inanmaq üçün bir işarə istəyim?
    başım çox qarışıqdı, çox..
    6. Niyə şeytanı bağışlamırsan? bağışlasan "oğlum" deyib bağrına bassan pis olar? onsuz da bütün bəlaları başımıza açan odu, bağışla getsin də.
    (bax: müsəlman 3 gündən artıq küsülü qalmaz)
    indi kimsə çıxıb, allahın işinə qarışma, sənin ağlın kəsməz, allahın adını niyə kiçik hərflə yazmısan? Filan deyəcək. neynim sözlükdə böyük hərflə yazmaq olmur -*. zarafat bir tərəfə çox da fikir verməyin, allah, bizim yaradıcını tanımlamaq üçün verdiyimiz 100 lərlə addan biridi. o qədər böyük bir varlıq özünə necə xitab edilməsinə çox da fikir verməz məncə.


sən də yaz!