39 yazar | 59 başlıq | 90 entry
yenilə | gündəm

12

spotify 12 2000-ci illərin məşhur serialları 7 vəfat edən yaxınlarımıza demək istədiklərimiz 6 #sözaltı art azərbaycan dilinə tərcümə olunmamış kitablar 2 journey to the west strangers on a train çox sevdiyin şeyləri yemə istəyi 3 playstation ağladan filmlər 2 insan özünü niyə sevməlidir 3 yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər 4 ingilis dilində lətifələr praktik məsləhətlər ozymandias tamarzı düzəldilməli başlıq adları 2 cut your coat according to your cloth the catcher was a spy qəribə təsadüflər 2 öyrənildiyində təəccübləndirən məlumatlar 2 götü varsa ville valo sink or swim yuxuda platonik sevgili ilə sevişmək 2000-ci illərin məşhur serialları 7 sözlük yazarlarının etdiyi kiçik çılğınlıqlar after dinner, mustard bağda ərik var idi şimali koreya devrilsə olacaqlar məsləhətli discord serverləri unudulmaz film səhnələri 4 messy nessy chic go fly a kite 2 joe biden diablous humanos 3 dəmiryolunu keçərkən relsin üstünə çıxmayan insan azərbaycanın gələcəkdəki vəziyyəti 2 sözaltı sözlük üçün tövsiyələr bura azərbaycandır yazarların dəfnlərində çalınmasını istədikləri mahnılar 6 ölməzdən əvvəl yeyiləcək yeməklər black mirror 2 deep nostalgia michael gargiulo dünyanın ən gözəl heyvanı 3 internet cafe 2 nostalgiya seven years in tibet cinsarası seçmə teoriyası adəm və həvva spotify 11 həzz verən şeylər 2







yeni bir insanla tanış ola bilməmək



əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Bacarmıram, daha doğrusu bacarmaq istəmirəm. Məndə vəziyyət olduqca qəlizdi. Həyatım boyu 4 məktəb dəyişmişəm, sinif yoldaşlarımın hamısını tanımağım 1 ay çəkib. O da ki, onların təşəbbüsü ilə, mənə qalsa məzun olana qədər tanış olmazdım. Universitetdə o cür, iş yerində eyni cür. söhbətə başlamaq üçün vurucu bir cümlə seçib deyə bilmirəm bəlkə, ya da birinə baxıb "gedib indi bir söz soruşacağam, 2 saat durub boş-boş çərənləyəcək, lazım deyil" deyə ağlımdan keçirdirəm. Gedib danışanda da ya heç kim söhbəti davam etdirmir qırılırıq, ölü səssizliyi və pərdə, ya da o danışır mən qulaq asırmış kimi başımı yelləyirəm, ölüm kimi bir şey olur amma heç kim ölmür.
    ancaq yadımdadı uşaq vaxtı əksinə idi, yəqin onda düşünmürdüm, elə nə gəldi deyib keçirdim deyə. harada qırıldı getdi heç mən də bilmədim.
    Ətrafımdakı insanların çoxu isə əksinə yeni bir insanla şak deyə tanış olub, danışıb eliyə bilirlər. Amma Yeni bir insanla tanış olmaq barədə master degree atama məxsusdu. Bir insan hər cür vəziyyətdə yeni bir insanla necə belə tez ünsiyyət qura bilər. Həkimə gedir sıraya durur, yanında duran adama dönüb - "sıraya baxe axşama ancaq bizə növbə çatar" yanındakı adam da "girən də çıxmaq bilmir" zad deyir, 20-30 illik dost kimi danışıb, sonda ayrılırlar. Bu adam hər yerdə belədi. deyəsən bütün atalarda var bu, qocaldıqca daha çox insan tanımağa çalışırlar.
    Qrup yoldaşları və ailə üzvlərini çıxmaq şərti ilə, 3-4 əlavə adam var kontaktımda. Hətta keçmişdən tanıdığım insanlardan da bezmişəm sanki, eyni mövzunu nə qədər çeynəyib danışasan.
    Ərinirəm də tanış olmağa, ya da nə bilim.


sən də yaz!