identity



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Münasibətlər üzərinə yazılan, kiçikhəcmli, həcminin əksi düşündürücü, cavablanası suallarla dolu olan milan kundera əsəri.
    Əsərin original dili fransızcadır və 1988-ci ildə - şah əsəri sayılan varlığın dözülməz yüngüllüyündən 4 il sonra qələmə alınıb, sanki öyrəşdiyim kundera üslubundan çox fərqlidir əsərdəki kundera üslubu. Çox yalındır hər şey, düşüncələrdən qaçmasanız, çox aydındır təsvir, cavablanası suallara möhtacdır. Münasibətlərdəki bayağılığın olduğu kimi təsviri var, ən əsası həddən artıq sevginin insanı necə yalnızlaşdırdığını göstərir əsas personajlardan birinin timsalında. Əsərin əsas iki personajı chantal və özündən yaşca balaca sevgilisi jean marc-dır. Fabula bu iki sevgilinin eşqi üzərində qurulub. Bəzən mənə sartre və simone cütlüyünü xatırladırdılar, bəzən hədsiz original gəlirdilər. Bilmirəm, olduqca zövqlü idi onları oxumaq.


    --spoiler--

    Chantal bir dəfə evləndikdən sonra uşağı vəfat etdiyi üçün evindən ayrılmış, daha sonra özündən yaşca balaca, həmçinin özünə büsbütün aşiq jean marc-la tanış olan bir qadındır. Bir gün söhbətləri əsnasında chantal artıq kişilərin diqqətini çəkmədiyini deyərək yarızarafat mızıldanır jean marc-a. Jean marc da sevgilisinin bu sözünü çox ciddiyə alıb, çıxış yolu olaraq ona başqa biri adından anonim məktublar yazmağa başlayır. Məktublarda tez-tez chantal-ın cazibəsindən danışır deyə bu məktublar cütlüyün seks həyatını alovlandırır, bir müddət sonra isə bu alovların əks təsiri görünür. Sonda isə Aralarındakı Ünsiyyət problemi məhv edir chantal-la jean marc-ı.

    --spoiler--


    jean marc-ın chantal-a ünvanladığı "dostluq necə doğulur?" Sualının cavabı isə tam kunderadan gözlədiyim şəkildə cavablandırılmışdı: "dostluq necə doğulur? əlbəttə ki, çətinliklərə qarşı bir ittifaq olaraq. Bəlkə də, artıq belə bir ittifaqa ehtiyac yoxdur. düşmənlər həmişə olacaq. ancaq onlar görünməz və anonimdirlər. Bürokrasiyalar, qanunlar. Dostluq belə istismarlarla sübut edilə bilməz. həyatımızı böyük təhlükələr olmadan, eyni zamanda dostluq olmadan keçiririk."

    Həmçinin, "insan var olan birinin yoxluğundan necə əziyyət çəkə bilər?" Kimi ürəyimi əridən, hər pişiyimə baxanda xatırladığım sualın cavabını mənə vermişdir iki gözümün çiçəyi kundera. *

    Kitabın yeganə əskiyi leroy idi. O səbəbdən ki, bir müddətdir oxuduğum əsərlərdə rastlaşdığım ən zorlama, ən "marijinal" personaj idi, deyəsən. Aforizmləri ürəyimi çəkirdi.
    (bax: hocam bu olmamış)

    Sonda kitabdan umduğumu almasam da, Olmayan münasibət anlayışımı göt-baş edən, Birnəfəsə oxunan, ucu-bucağı olmayan əsərdir.


sən də yaz!