uşaqların dünyanı idarə etməsi


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. başlığın açılmağına səbəb bayaq xəbərlərdə izlədiyim almaniyalı 10 yaşlı midas kempleksdir*. neyləyir bu uşaq? əvvəl maketlər düzəldir sonra onları yerləşdirir və çəkməyə* başlayır. sonra səsləndirir və beləlikcə cizgi filmi əmələ gəlir. kameradı, səs aparatlarıdı falan filan hamısından elə baş çıxardır ki, hamı məətəl qalır. doğurdan da istedaddır belə baxanda. amma digər tərəfdən məni düşündürdü. təəccüblənməkmi lazımdır buna? təxəyyülün, fantaziyaların parlaq olduğu dövrlər məhz bu yaşlar deyilmi? kaşki bütün cizgi filmlərin ideya müəllifləri, ssenaristləri elə uşaqlar olsa. daha maraqlı olmazmı? uşaqlıq yaşı nə ilə simvolizə olunur? səmimiliklə, təmiz fikirlərlə, yaradıcı ideyalarla, ruslar demiş dobrata və s. yaş artdıqca insan qəhbələşir onsuz da. qoy uşaqkən nələrsə olunsun ki, bari qalıcı olsun.
    təsəvvür edək ki, hakimiyyətin başında bir uşaq var. yox, yox həqiqətən yaşına görə uşaq. ağlına görə yox. zatən ağlına görə uşaqdılarsa da çirklənmiş, murdarlaşmış uşaqdılar onlar. və buna uşaq yox embesil, mental retardation xəstəsi və s. deyilir. mən dediyim normal, xalqın içindən, əqli, əqidəsi təmiz, aydın bir uşaq. oturub ölkəni idarə eləyir. nə xarüqələr yaranar gör!
    etiraf etməliyəm ki, bu entry-nin açılmağı özü uşaq fantaziyasına qapılmaq oldu bir növ. amma o xəbərlərə baxanda nostaljik hisslərə qapıldım. yadıma uşaq vaxtı yoldaşlarımla oturub "kaşki...... olsa" oyunu oynamağımız düşdü. o qədər şey tapıb deyirdik ki. əslində həqiqətən də yox idi o şeylər. fantaziyamızı işə salırdıq və sayırdıq eey. indi desəniz yenə et ağlıma heçnə gəlmir. sadalayacaq heçnə yoxdur artıq. məktəblərdə, universitetlərdə fantaziyalarımızın, təxəyyülümüzün ağzına-ağzına vurublar, əzişdirib qatarın altına tullayıblar, elə küləknən biryerdə gedib düşüb hacıbalanın əlinin altına: qazki, qazasan, qazki, qazasan. və beləcə zombilərə dönmüşük.
    bizdən keçib. heç olmasa uşaqlarımıza zülüm verməyək gərək. imkan verək xəyal dünyası qursun və zənginləşdirsin. hə, vaxtı gələndə reallığın şapalağın yeyəcək ağzının üstünə o ayrı. ondan qaçmaq olmur. yeməlidir də. amma day uşaqlığın qoy rəngli keçirtsin binəva. bizim kimi boz oğlu boz olmasın.
    2. william goldingin sineklerin tanrısı kitabını xatırladan başlıq.
    Kitabı oxuduqdan sonra uşaqların dünyanı idare etmesinin seslendiyi qeder romantik olmadığını anlamaq olur.


sən də yaz!