əsgərlik xatirələri


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
1 2 »

    1. kişi məclislərinin olmazsa olmazıdır. təbii söhbət köhnə kişilərdən gedir. təzələrdə elə tema olmur. təzələrin alternativ məcis söhbəti qayılarla (dyp) olan deyişmələridir.
    3. adətən danışacaq başqa şeyləri olmayan adamların təkrar-təkrar və hər dəfəsində fərqli versiyalarında və hər dəfəsində osturağa basılan söhbətlər.
    4. kimdən soruşsan , zor firranib. elə bil əsgərlikdə süpürgə süpürən, tualet yuyan olmayib
    7. soyuq fevral ayı. hadisə xidmət etdiyim bir hərbi hissədə baş verir. xidmətdən kazarmaya yorğun-arğın gəlmişəm. gecə uğuldayır, soyuq yerlərdə gecə çöldə olanlar bu uğultunu xatırlayar. bu, küləyin uğultusu deyil, nəsə başqa şeydir. nəsə. kazarmaya gələndən sonra axşam yeməyini yedik, himni oxuduq və yatmağa getdik. quş kimi sayıq yatıram mən. yanımda ayaq ucunde keçən olsa belə hiss edirəm. amma həmin gecə fərqli oldu. xidmətin yorğunluğu və əvvəlki bir neçə gecənin səbəbini bilmədiyim yuxusuzluğu bədənimi taqətsiz buraxdığından daş kimi yuxuya getdim. gecə həyəcan siqnalına oyandım digər əsgərlərlə birlikdə. həyəcan siqnalı verilərkən dəqiq müəyyən edilmiş müddət ərzində (mənim əhvalatımda 3 dəqiqə) tam geyinməli, silahını, veş-meşokunu (iri bel çantası) alaraq plasda (hərbi hissənin meydançası) hazır durmalısan. oyandıqda əsgərlərin bir-birinə qarışdığını gördüm, hamı əlinə nə gəlirdi əyninə keçirirdi deyəsən. çünki 3 dəqiqə ərzində hazır olmayanı cəza gözləyirdi. mənim botinkam yerində yox idi, gözümə sataşan ilk botinkanı və paltarlarımı geyindim, silah və veş-meşokumu götürüb əsgərlərlə birlikdə plasa qaçdıq və əvvəlcədən müəyyənləşdirilmiş yerlərimizdə durduq. təlim məqsədli həyəcan siqnalı olduğunu duyduqda mənim kimi hamının siqnalı verənin yeddi arxa dönənini xoş sözlərlə yad etdiyinə əmin idim. nəsə. yerlərimizdə durduq, bölük komandiri bir-bir hamımızı yoxlamağa başladı. hündürboy olduğumdan qabaqdan sol tərəfdən birinci əsgər mən idim, birinci sıranı-bizləri yoxlayıb ikinci sıraya keçdi. məndən arxadakı əsgəri görəndə komandirdən - şişirtmirəm - ahhh ohhh səsi çıxdı. dialoq və sonrakı hadisələr belə oldu.
    - bu nədi ə, gijdıllah?
    -
    - (bu dəfə böyürərək) əsgərrrrr, bu nədi? .ikəcəm indi səni burda.
    Heç kim nə baş verdiyini anlamır. qabaqda duran bizlər üçün vəziyyət lap pisdir, arxaya dönə bilmirik. birdən o vaxtacan eşitdiyim ən yüksək şapalaq səsini eşidirəm, yeri gəlmişkən. belə güclü səsi ondan sonra da eşitmədim, indiyə qədər də eşitməmişəm. əsgər sıradan ayrılıb kazarmaya qaçanda hər şeyi anladıq - tələm-tələsiklikdə şalvarını geyinməyi unutmuşdu əsgər. şalvarın altından geyinilən yamyaşıl istilik şalvarı və qara batinka ağappaq qarla qəribə rəng təzadı yaradır, əsgər təbii ki, bu təzaddan xəbərsiz qıpqırmızı qızarmış qulağını tutaraq boz rənglə boyanmış kazarmaya doğru sürətlə qaçırdı.
    8. yeni əsgər getmişəm, 2-3 gündür ki, xidmət edirəm. Getməmişdən qabaq elə qazla doldurulmuşam ki, heç kimin qabağından yeməyəcəm, kim nə dedi sonuna qədər gedəcəm. Dərs vaxtıdı, zabitlərdən biri bizə nəsə yazı yazdırır. Özü də deyib ki, hamını yoxlayacaq, yazmayanların da ömrünə-gününə girəcək. Bu vaxt yanımdakı əsgər mənə qorxa-qorxa yaxınlaşıb dedi ki, onun da yazısını yaza bilərəmmi. Gic oldum ki, bu məndən istifadə etmək istəyir. Biabır elədim bunu. Yazığın ayağı da axsayırdı, səndələyə-səndələyə getdi başqa adamın yanında oturmağa. 10 dəqiqə sonra gördüm ki, başqa adam yazır bunun üçün. Əsəbiləşdim ki, bu dedovşina yaradır deyəsən burda. Getdim həmin uşağın yanına ki, imkan verməyim yazsın. Həmin axsaq əsgər üzümə baxıb dedi:
    - Nə istəyirsən ki məndən? Mən yazmağı bilmirəm. Nağarım?
    Heç nə, böyük bir heç nə. indi mənə bu əclaflığı elətdirən sistemdi günahkar ya mən? Hələ də düşünürəm.
    9. Yəqin bilirsiniz ki, əsgərlikdə məzuniyyətə hamını birdən buraxırlar. Yəni 80 nəfər məsələn bir çıxır. Kim əvvəl gedə bilirsə, adətən daydaylı olur.
    Yeməkxananın qabağında sıranın düzülməsini gözləyirdik. Tanımadığım bir əsgər gəlib, yanımdakı məzuniyyətdən yeni qayıdan uşaqla danışmağa başladı:
    - Sən də daydaylısan babat.
    - o niyə?
    - bəs necə hamıdan qabaq məzuniyyətə çıxa bildin?
    Əslində həmin əsgərin atası ölmüşdü deyə onu 4 gün tez buraxmışdılar. Ağlaya-ağlaya da getmişdi.
    Astadan gülüb cavab verdi:
    - Kaş dayday hesabına olardı.
    10. Əsgərliyə getməyənlərin lağ edib sonda maraqla dinlədiyi, gözündə "zikmeseler bari" baxışıyla getmə ehtimallarını hesabladıqları söhbətdi. Neqodnı "alanların" girə bilməyəcəyi söhbətdi.
    Danışdıqca bitirilməyən xatirələrdi, tüpürüm o xatirələrə
1 2 »


sən də yaz!