richard wagner



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1.
    2. friedrich nietzsche'nin ən sevdiyi musiqi sənətcisi. bunu ecco homo (insanları necə anlamaq olar) kitabında dəfələrlə onun adını heyranlıqla çəkməyindən anlamaq mümkündü.
    3. Yəhudi bəstəkarı Felix Mendelssohnun əsərlərini əlcəklə ifa edən alman əjdahası
    4. Heç kimlə yola getməyən, bütün mübahisələrdə özünü haqlı hesab edən, "möhtəşəm əsərlər yaradan pis insan" kimi tanınan alman bəstəkarı. Nitsşe ilə dost olduğu ən çox Nitsşenin Vaqner üçün yazdığı "Riçard Vaqner Bayrotda" əsərində görmək mümkündü. Ancaq bu dostluq daimi olmur, illər sonra yaxın dostlar düşmənə çevrilirlər. Düşmən olmalırının başlıca səbəbi Vqanerin Nitsşenin ilk əsəri hesab olunan "Musiqinin ruhundan faciənin doğulması" adlı kitabında müəyyən etdiyi təməl prinsiplərə riayət etməməsi və sadəcə, alman xalqına xas bir musiqi yaratması idi. ikinci səbəb isə bir müddət sonra nitsşenin vaqnerin həyat yoldaşı kosimaya aşiq olması idi. buna baxmayaraq nitsşe vaqnerdən çox təsirləndiyini danmırdı. "Az da olsa, ürəyimi boşaltmaq istəyirəm. Bu yazımda Vaqneri alçaldıb Bizetyi yüksəltmək istəyim təkcə pislik etmək məqsədi daşımır. Bir çox zarafat arasından, heç də zarafat olmayan bir mövzuya toxunmaq istəyirəm. Mənim Vaqnerə arxa çevirməyim qismət idi. Hər hansı bir şeyi sonradan və yenidən sevə bilmək isə bir qələbədir. Bəlkə də, heç kim Vaqnerlə mənim qədər təhlükəli bir tərzdə bütünləşməmiş, heç kim Vaqnerə qarşı çıxmaqda mənim qədər iddialı olmamış və heç kim ondan xilas olduğuna görə bu qədər çox sevinməmişdi. Bu, çox uzun hekayədir!". son olaraq “italyanlar musiqini eşqdə istifadə edir, fransızlar cəmiyyətdə, almanlar isə elmdə” vaqner bu deyimi "italyanlar müğənnidir, fransızlar virtuoz, almanlar isə bəstəkar! " kimi izah etmişdir.
    5. adolf hitlerin favori bəstəkarı və yazarı. operalarının sözlərini və musiqisini özü yazan tək-tük insanlardan biri olmuşdur bu adam. ən məşhur əsəri ring cycledir. onun bu əsəri hələ də bayreuthdakı özünün opera evində hər il bir dəfə sərgilənir.
    6. johann sebastian bach ön sevişmədir. (tərli bədəndə hərəkət edən əlin gözü yumulu axtarışı, qulağın içinə fısıldanan eyni sözlər, təkrarlanan motivlər yığınıdır) handel sevişmədir (zamanın dayandığı, tələskənliyə ehtiyacın qalmadığı an; bir unuduş, xatırlamaqdan uzaq, bədənlərin ritmik, eyniylə dünyanın fırlanmasına bənzər hərəkəti, yaşamın qeybə çəkilməsidir) wagner isə orqazmdır. (bədəndən yayılan hərarətin bir digər bədən vaistəsiylə hiss edilişi, üz cizgilərinə hopan dramatizənin sərhədə çatması, bəli bir qadının səssiz – dua edərcəsinə, etirazın son həddinə oxşar, inqılabın ilk gününü xatırladan – boşalışıdır)

    ali alman irqinin qızıl çağından qopan bu üç meyvə, sevişməyin şeirə çevrildiyi anlarda ilk ağlıma gələn bəstəkarlardır.

    wagner romantik dövrün almaniyasını təmsil edirdi. (ümumiyyətlə almanlarda müşahidə olunan yurdsevərlik (əsla və əsla vətənpərvərlik olmayan) və inanc mahiyətinə bərabər olan almanlıqları, bir orta avropalıya (ikinci dünya ölkə vətəndaşına) və yaxud mənim kimi şərqin kiçik bir küncündən dünyaya atılmış azərbaycanlıya yad gəlməklə yanaşı; onlara, duruşlarına, xarizmalarına, əl atdıqları işlərdəki uğurlarına, həmçinin də soyuqluqlarına həsəd aparmağınızla nəticələnir. eləcə də richard üçün altını qalın xəttlə çəkmək istədiyim romantik almaniya ifadəsi, bir şəxsiyyət olaraq wagneri ifşa edən, əsərlərinin üstündəki tozlu pərdəni ortadan qaldırmaq gücünə çatmış, onu tanımağımız üçün yetərli olan bir güzgüdür)

    almaniya bu dahi kompozitorun (o belə çağrılmaq üçün bir çox əsərindən imtina edərdi, əmin olun) güzgüsüdür.
    musiqilərinə hakim olan (librettonun leitmotifiylə əlaqəli) sərt, əzəmətli, yüksələn, fısıldayış həddinə qədər temponu aşağı salan tonlamalar, ümumillikdə (əgər ona agah deyilsinizsə) şiddətin təmsili kimi oxuna bilər; lakin bu sərt tonlama və çığırtıların bir çoxu bəsit, lakin artıq çirklənmiş bir sözə dönüşmüş, sevgidən bəhs edirlər.

    heç ara vermədən, dayanmadan, saatlarca (sözgəlimi tristan und isoldeu) dinləməyə cəhd etsəniz, bir neçə sonra hərəkətlərinizdə yer dəyişdirən, saflıq və məsumluqdan daha çox bir şiddət, yox etmə, öldürmə və ölmə istəklərinizi müşahidə edə bilərsiniz. müsyö richard (o bu ifadəyə görə məni öldürərdi) hisslərinizlə rabitənin itirilişi, bir digər tərəftən isə əslində var olan kimliyinizin üzə çıxma halında sizlərə köməklik göstərə bilər.

    hitler mövzusuna isə qısaca toxunaraq, bitirirəm: adolf eyniylə nietszcheni anladığı ölçüdə, wagneri başa düşmüşdü. Ride of the Valkyriesin hiddətli sədaları altında bir irqin tarixdən silinircəsinə (heç var olmamış, yaşamamış, yaratmamış kimi) yoxa çıxması, çox uzaq tarix deyil, 1943, 44 xronologiyasıdır. o dünyanı mərkəziydi və hitleri sırf boyuna və komiks bığına görə sikləməzdi.

    nəticədə yaşamış, yaratmış, ən azından mənə görə musiqi tarixinin üç ən böyük bəstəkarından biri, əsilzadə!


sən də yaz!