kağız məktublar


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. indiki nəslin çoxdan unutduğu məktub növü. O vaxtlar əsgərlərə yazılanda "Salam.Sənə burdan qızılgül qoxulu salamlarımı göndərirəm. Darıxma hər kəs yaxşıdır. Filankəsin inəyi öldü...." falan filan kimi yazılırdı. Məktubu yazmaq fikirlərini kağıza tökmək qaralayanda büküb atmağın marka yapışdırmağın ləzzəti bir yana göndərəndən sonra hər gün həyəcanla poçtalyon gözləmək dəhşət idi. Qadınlar vaxtilə yazdıqları sevgi məktublarını yığıb saxlayardılar. Saralmış kağızlarda nələr olmurdu.
    2. yazanın yazarkən keçirdiyi emosiyaları toxunula bilən edirdi .
    3. həsrətin, kədərin, arzunun əşyayi dəlili. hələ də qalır əsrlər əvvəl çox əziz uşaqlıq* dostuma yazdığım məktublar və ondan aldıqlarım. hər ikimiz də saxlayırıq bu məktubları dostluğumuzdan fərqli olaraq. məktublar saxlanılır.
    amma bu nostalgiya elə əsirlər əvvəldə qaldı. indi hələ də məktub/poçt sistemi işləyən ölkələr var. ilk günlərdə ormantiçno hisslər yaşadırdı amma indi zəhləmimi töküb artıq. həyət-baca da yoxdu ki, simovar üçün ya da ocaq qalamaq üçün istifadə edəsən. osdurağın haqqında belə kağız gəlir blin. min cürə reklamlar. həryerdən və hərşeydən kağız gəlir. deyirəm arasına puldan zaddan da qoyun sən məmcanım. onun üçün də izahat kağızları gəlir ki, nəyə görə pul qoyammazlar-* nəisə. yeri yoxdur artıq.
    amma hərdən başqa ölkədə olan tanışdan gözlənilməz kart almağın ayrı ləzzəti var.
    4. bir türkün də yazdığı kimi

    Leyla'ya;
    Aaa şeyy.. Bir mektuba nasıl başlanır bilmem. Daha önce hiç mektup yazmadım. ilkokulda sadece 5. sınıftayken. O da 'mahsus selam eder, ellerinizden öperim' diye biten mektuplardı. Hiç kimseye mektup da göndermedim. Zarfa koyup üst kattaki teyzemlere getirirdim. işte bende o pulsuz zarflara konulan mektuplar gibiyim şimdi. Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilmiyorum.
    Ee neyse dur, dur! Başka şeylerden söz edecektim. Hah… Gözlerinden mesela…
    Eee, sahi ne renkti gözlerin?
    Seni ilk gördüğümde, istemeye geldiğimizde hani –valla bizimkilerin zoruyla gelmiştim- ama işte orada seni görünce böyle tarif edilebilir gibi bir duygu değil bu...
    Aslında ben sadece özür dilemek istemiştim.
    Bunları seninle konuşmakta istedim, hep aklımdaydın ama işte ellerin başkasındaydı.
    Hem zaten gözlerine bakınca konuşamamki ben… Her şey için senden özür diliyorum ve seni çok seviyorum.
    Ne de kolaymış bunları böyle söylemek…
    Keşke gözlerine baktığımda da konuşabilseydim…
    5. axırıncı dəfə kağıza yazdığım məktubu 6 yaşımda bir öküzə yazmışdım. hə öküz, bildiyin öküz. buzov vaxtdan tanıyırdım. adı rövşən idi. sonra nənəmgil ətlik üçün satdılar. ona qədər heç fikirləşməmişdim yediyim ətlər hardan olur. 1ci dəfə idi heyvanın ayaqlarını bağlıyıb, vəhşi kimi apardıqlarını görürdüm. məktubda da yazıb üzrxahlıq edirdim ki, ayaqlarının ipini kəsə biərdim, amma kəsmədim. amma məktubu öküz oxumadı təbii ki.mamam oxudu camaatın yanında, biyabır oldum. (bax: acı uşaqlıq xatirələri) odu budu məktub yazmıram. amma içimdən kiməsə kağız məktub azmaq keçdi. kağız məktublar daha səmimi hisslərlə yazılır məncə.


sən də yaz!