oxu tar



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

    1. mikayıl müşfiq şeiri.

    Oxu, tar, oxu tar!
    Səsindən ən lətif şeirlər dinləyim,
    Oxu tar, bir qadar,
    Nəğməni su kimi alışan ruhuma çiləyim.
    Oxu tar!
    Səni kim unudar?
    Ey geniş kütlənin acısı, şərbəti,
    Alovlu sənəti!
    Gözləri qibləyə açılan hasarlı binalar,
    Dinləmiş əzəldən səsini.
    Papaqlı atalar, çadralı analar,
    Ötürmüş sayəndə köksünü:
    Düşmüşlər gah şirin, gah acı toruna,
    Sevinə-sevinə, qoruna-qoruna.
    Çarparaq Çargahın divardan divara,
    Yolçunu yolundan eyləmiş avara.
    Çalxalanmış dərələr, təpələr,
    Səs vermiş səsinə ləpələr.
    Oxu tar:
    fikrimdə oyansın,
    Baharın, Seyidin qəzəli;
    Oxu, tar, ruhlansın
    Şirvanın, Gəncənin mehriban gözəli!
    Damağdan düşənlər,
    Ürəyi şişənlər,
    ilkbahar seyrinə çıxmayan,
    Özünü dağların döşünə yıxmayan
    Sinəsi dağlılar,
    Vəfasız bir eşqin dağınıq zülfünə bağlılar,
    Dəxilin olmuşlar,
    Qapında təsəlli bulmuşlar.
    Zilin var, vəsətin, bəmin var;
    Sənin də quşların dəmindən ayrılan
    Bir özgə dəmin var.
    Səni də avara eyləmiş
    Dağınıq telli bir “zərəfşan”.
    Onunçün Segahın danışır,
    Pərişan, pərişan.
    Səsini dinləmiş
    Şahların, xanların sarayı;
    Səninlə birlikdə inləmiş
    Əsirlər alayı.
    Bəzən də simlərin qəmləri ovudar,
    Olardın onların sirdaşı
    Sən ey tar!…
    Gülləri əməkçi barmaqlar qanından
    Rəng alan xalçalar,
    Xalçalar üstündə uzanmış
    Dodağı qönçələr,
    “- Hey, saqi, mədət qıl, soyudu şərabın,
    incitmə könlünü bu xanexərabın!”
    Söyləyən tox sözlü şairlər,
    Həvəsdən doymayan ac gözlü şairlər:
    Nədimlər, Vaqiflər,
    Gözəllik sirrinə vaqiflər
    Hep səni dinləmiş;
    Oxumuş, inləmiş.
    indi də bizimçin oxu, tar!
    Səni kim unudar?
    Sən qulluq etmədin məscidə, axunda,
    Çalışdın, həyatı sevməyin uğrunda.
    Çoxları üzünə durdular,
    Könlünü qırdılar.
    Nə deyim o yekəbaşlara?!
    Çaldılar ruhunu daşlara.
    Üstündən bir qara yel kimi əsdilər,
    Səsini kəsdilər,
    Daşlandı çəkənlər nazını,
    Böyləcə qırdılar aşığın sazını.
    Sən xalqa “gül!” dedin.
    “Ey qüssə, öl!” dedin.
    Başladı məsciddə mərsiyə.
    Sarıqlı çıxınca ərsəyə
    Qüssəmiz ölmədi,
    Xalqımız gülmədi.
    Ağladıq daima, ağladıq,
    Ey qədim aşina, ağladıq,
    Oxu, tar! Dəyişdi zamana,
    Bax indi radio səsini
    dağıdır cahana.
    Ey tarçı, çal, oxu!
    Könlümü al, oxu!
    Vur sazı döşünə, ey aşıq!
    Qalmamış nə əba, nə qaba, nə sarıq.
    Oxu ,tar! Alovlu izlərin
    Əcəba, neçə sıx dilbərin
    Yasəmən üzünü pul kimi qızartmış?
    O sarı simlərin lisanı
    Salmazmı heyrətə insanı?
    Oxu, tar! Mən səndə
    istənən havanı çala da bilərəm.
    Mən səndən bu günün zövqünü
    ala da bilərəm.
    Sən bu gün silahsan əlimdə,
    Səni mən hansı bir hədəfə
    istəsəm, çevirə bilərəm.
    Qəlblərdə gizlənən keçmişi
    Bir yeni nəğmənin əliylə
    Devirə bilərəm!
    Oxu, tar!
    Fabrikdə, zavodda,
    Traktor başında.
    Bu saat qarşında
    Nə qədər adam var!
    Utanma, oxu, tar!
    Mədənli Bakımın
    Pambıqlı Gəncəmin,
    ipəkli Şəkimin
    Acısı, şərbəti
    Alovlu sənəti.
    Oxu, tar, oxu, tar!…
    Səsindən ən lətif şeirlər dinləyim.
    Oxu, tar, bir qadar!…
    Nəğməni su kimi alışan ruhuma çiləyim.
    Oxu, tar!
    Səni kim unudar?
    Ey geniş kütləmin şirini, şərbəti,
    Alovlu sənəti!..
    2. kütlәvi repressiyalardan sonra süleyman rüstәmin "oxuma tar, sәni sevmir proletar" adlı şeirlә cavab verdiyi şeir. şeirin ironiya ya da başqa mәqsәdlә yazılması üzәrindә fәrqli fikirlәr mövcuddur.
    3.
    (youtube: )
    -gülağa məmmədovun belə bir möhtəşəm ifası ilə daha da zövq verici olan mikayıl müşfiqin anlamlı şeiridir.


sən də yaz!