bugün wiki təsadüfi son
sözaltı sözlük
məsləhət postlar mesaj Profil

yağış



facebook twitter əjdaha lazımdı izlə dostlar   mən   googlla
sözaltı günlük - yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər - sözaltı etiraf - payız - payız fəslini sevmə səbəbləri - kiçik xoşbəxtliklər - kitab oxumaq üçün ideal hava - yazarların ruh halı - #sözaltı şeir
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:

+32 əjdaha

17. mən ümumiyətlə yağışı sevmirəm.ona görə yox ki,bakıya yağış yaraşmır.elə standart bəhanələr gətirməyəcəm.ona görə ki,90larda vəziyyət çox pisiydi,üstəgəl atamın işi elə işiydi ki, yağışlı bir gündə işləyə bilmirdi.üstəgəl evin damı da qırıydı.damcılıyırdı vedrə qoyurduq altına.yollar pis gündəydi.yollar indi qaldığım yerdə də pis gündədi.hələ keçən dəfə bələdiyyə sədri gəlib deyib ki,atışın asfalt çəkin də.bizdən niyə şikayət edirsiz?bir götəgirən market sahibi var o da deyib ki,cahangir məllim hamı sizin başınıza and içir,heçkim şikayətçi ola bilməz.təsəvvür edirsiz?o market sahibi başqa vaxt məni görəndə deyir ki,mən türkiyədə olsam koçla,sabancıyla yarışaram.day üzünə demirəm ki,ala sən vergi verməyə verməyə göt boyda marketi böyüdəmmirsən nə koç ala?və bu adam bir qəsəbənin bələdiyyə sədrinə yaltaqlanır.bu qəsəbədə böyüyən uşaqlar da yağışa nifrət edəcək.keçən dəfə bir söz6 yazarıyla danışırdım.deyir mən yağış yağanda az qalıram gedəm marketdən alış-veriş edib evə dolduram.elə bilirəm yenə qıtlıq olacaq.90larda biz bu şəraitdə böyüdük.millət bakıdan zavod çörəyi aparırdı rayona.çoxunuz yaşamısınız bunu.qarabağ müharibəsi,yeni müstəqil olmuş ölkə bir tərəfdən də bu yağış.millət heydər əliyevin ölkəni düzəldəcəyinə,yağ-bal içində yaşayacağına inanırdı.çörək yoxuydu amma bir kısmat ümid varıydı.onun da üstündən ilham əliyev 2003də kamazla keçdi.qonşuda isə saakaşvili millətə ümid verdi.indi gürcüstan günü gündən qabağa gedir,bizdə isə olan qalan ümidimiz də ölür.ona görə bizim millətdə bir tiflis sevgisi yaranıb.çünki bu dəqiqə
ən gözəl yağışlar tiflisə yağır
ən böyük ümidlər bakıda ölür
tanrı bu şəhərə şimaldan baxır
bu şəhər tanrını qiblədə görür
sabah da mitinq var.hava pisdi,onsuz bir ovuc ümidli insan yığışırdı bir tərəfdən də bu yağış.

+17 əjdaha

25. istanbula getməyi qərarlaşdırmışdır artıq. istanbulda magistr oxuyan bakalavr qrup yoldaşlarımdan biri türkə ərə getmişdi, digəri isə başını götürüb çıxmışdı ölkədən, oxuya-oxuya həm də işləyirdi. Mən də bu qrup yoldaşımla bütün planlarımı qurmuşdum. Hansı ki, ora gedəndə 15 gündən sonra bir evə çıxacaqdıq və işim də var idi artıq. türkə ərə gedən qrup yoldaşımla karyera qurmaq istəyən bir-biri ilə universitet vaxtı çox mehriban idilər. Yaxın dost idilər demək olar. Universitetdən sonra nə oldusa, dava edib əlaqələri kəsdilər. Türkə ərə gedən qız istanbula gəldiyimi eşidəndə çox sevinmişdi, amma əlaqəsini kəsdiyi keçmiş rəfiqəsiylə eyni evdə qalacağımı biləndə bir az incimişdi. Nəysə ki, təyyarə atatürk hava limanına endi, hava limanından birbaşa, əlimdə çamadanlar karyera qurmaq istəyən qızın mənim üçün tapdığı işə getdim. o da orda işləyirdi, məni yanına götürəcəkdi. işi danışdıq. 6-cı gün idi, yanvarın 9u. dedilər 1-ci gündən işə çıx. Həmin gün sevincək evə qayıtdıq. evdə kirayə verən 29 yaşlı qız özü, karyerə qurmaq istəyən qrup yoldaşım və 5 ildən çox tanışım olan qız qalırdı. qrup yoldaşımla bu qızı azərbaycanda olanda istanbulda ikisini əlaqələndirib bir evə çıxmaqlarına vəsilə olmuşdum. 5 ildən çox tanışım olan qızla kirayəçi yola getmirdilər. məni də yalandan demişdilər ki, guya bu qızın əmisiqızıyam. nəysə getdik evə. həmin günü normal keçirdik. bazar günü də başqa sənəd işlərimi həll etməyə çalışdım. 1-ci gün işə gedəcəkdim. bazar ertəsi idi.günorta işə getməyə hazırlaşırdım. qızlar hələ yatmışdı. mən də azərbaycanla istanbul arasındakı saat fərqinə öyrəşməmişdim ya nə idisə səhər tezdən 7-dən oyanırdım elə. günorta hazırlaşıb işə getdik. işdəki türk qızlar mənə işi öyrədirdilər. bir-iki saatdan sonra gördülərki öyrənə bilmirəm, həm də dildə çox çətinliyim var və il və ilçələri bilmirəm deyə dedilər ki, sən get bir-iki aya türk dilini öyrən sonra gəl səni işə götürəcəyik. məni də ağlamaq tutub ki neyniyəcəm mən? hardan iş tapacam? bu sualları verə-verə qalmışdım həm də ev yoldaşımı gözləyirdim ki, iş saatı bitsin bir gedək evə. axşam 12 deyildi. evə çatdıq. evə çatmışdıq ki, kirayəçi ilə diəgr ev yoldaşımın yenə dava etməsini öyrəndik. sən demə kirayəçi məni qəbul etmirmiş. biz qərarlaşdırmışdıq ki, 10 gün burda qalıb sonra yeni evə çıxacaqdıq. amma kirayəçi ev yoldaşıma deyib ki, ya evin pulunu ödəsin ya da çıxsın evdən. mən də pulu verə bilməzdim çünki tutacağımız evin pulu idi, onu versəydim sonra nə edəcəkdim bəs? nəysə ki, həmin gecə evdən çıxmalıydım. türkə ərə gedən qrup yoldaşıma zəng etdim ki, mənə ev tap. dediki sən mənim düşmənimlə bir evdə qalırsan. sənə kömək etməklə ona da kömək etmiş oluram deyə etmiyəcəm. dedim yaxşı. istanbulda yaşayan digər dostuma zəng elədim dedi 500 tl kirayə haqqıdı. bilmədim nə edim. nədəki evdəki qızlar kirayəçi ilə danışmırlar ki, bu gecə qalsın heç olmasa. bərk də yağış yağır. istanbul yağışı da başladısa dayanmaq bilmir. leysan yağır. çamadanlarımı götürüb düşdüm aşağı. ev yoldaşlarımın biri də kömək etmədi, nədəki məni yola da salmadılar. soruşmadılar bu yağışlı havada hara gedirsən? onsuzda heç özüm də bilmirdim hara gedəcəkdim. bakıdakı rəfiqəmlə danışırdım bu ərəfədə. o bircə kömək etməyə çalışırdı. düşdüm aşağı. pilləkanın ağzında dayanmışam. yağışa baxa-baxa fikirləşirəm hara gedəcəm? bu anda bakıdakı rəfiqəmin dostu yazdı mənə. tanımıram, görməmişəm. amma istanbulda yaşayır. yazdıki hardasan denən gəlim götürüm bizdə qal. dedim axı sizdə 4 oğlandı, 4 oğlanla bir evdə necə qalım. dedi bir otağı sənə verəcəyik, açarı da götürərsən. istədiyin müddət qala bilərsən. razılaşdım, başqa çarəm yox idi onsuz. o leysanda iki dost gəldilər məni dediyim yerdən götürdülər. öz otaqlarını da mənə verdilər.25 gün onlarda qaldım. istanbulda olduğum müddətdə ən xoşbəxt olduğum günlər də elə o günlər idi. sonra başqa yerdən bir iş də tapdım. hər şey öz axarına düşdü. amma mən həmişə belə yağışlı havalarda o günü xatırlayıram. o gözəl insanlara ölənəcək borcluyam. mənəvi borcum var onlara. yaxşı insanlar var hələ də. ümidimi itirdiyim anda həmişə onlar yadıma düşür. digərlərinə qaldıqda isə məni qapıya kimi yola salmayan ev yoldaşlarımı da bağışlamışam, türkə ərə gedən qızı da bağışlamışam, 500 tl deyən dostumu da, hətta məni istanbula getməyə vadar edən insanı da . "allah bağışlayandır" deyimində deyəsən allah mən oluram. hamını bağışlaya-bağışlaya həyatımı yaşayıram.

https://www.youtube.com/watch?v=3U2qh__Ppas

+16 əjdaha

21. qadinlarin intim hisslerini oyatsa da menim vecime olmayan tebiet hadisesidi. zehlem gedir de deye bilerem, pricoskam pozulur hemise yagisda. bu deqiqe leysan yagir bakiya, gelinim de yazib ki usagi yatdirmisam gel eve, pencereni de aciq qoyum yagis vura vura sevisek. etim urpesdi dedim get sikdir qorxuram, ayrildiq..

+9 əjdaha

22. başına poletilen paket (salafan torba) keçirib küçədə yeyin addımlarla irəliləyən insanları görməyimizə səbəbdir. torbanın üstündəki "alış-verişə görə təşəkkür edirik" yazısı ilə də sosial mesaj verir elə bil zalımın oğlu:
"... pak duyğu, sevgi ticarətinin at oynatdığı zamanımızda saf qala bilən hər kəsə təşəkkür edirəm...
...başımda polietilen paket, cibimdə bir ovuc nisgil təşəkkürlər sizə dostlar... dünya sizin xətrinizə dönmürsə mən də bir pox bilmirəm..." kimi..

+12 əjdaha

26. Ən zəhləm gedən təbiət hadisəsi.
Camaat bunda nə romantika görür, anlaya bilmirəm a kişi.

Hər dəfəsində dəhşətli bir diskomfort hissi gəlir mənə. Yağış hər yağanda özümü həddən artıq cılız, hər islandıqca alçalmış kimi hiss edirəm. Yolda tələsən, qaçan adamları, xüsusilə də, şalvarlarını, ətəklərini çirmələyib dabanları ilə sudan keçməyə çalışan yaşlıları, aşağı təbəqədən birilərini, palçıqlı ərazidə canıyla əlləşən adamları görəndə içimdəki bu aşağlanma duyğusu daha da artır. Hələ rayon yerində lap belə şey hiss edirəm...sözlərlə ifadə edə bilmirəm o hissi. Ölkənin ən inkişaf etmiş yeri bakıdı, amma nə kanalizasiya sistemi, nə yolları - heç bir şeyi yağış üçün əlverişli deyil. Elə bilirəm yağış insanları rəzil-rüsvay etmək, onları "sındırmaq" üçün var və işini də layiqincə görür. Bura bakıdı e, avropanın ideal infrastrukturlu hansısa şəhəri deyil. Millət bunda nə romantika görür, anlaya bilmirəm, a kişi.

Hər dəfə yağış yağanda dədəmin o vaxtı universiteti bitirəndə pravanı hədiyyə etmək istəməsinə qarşı çıxmağımı sorğulayıram. Maşına, demək olar, yeganə və ən çox ehtiyac duyduğum vaxt yağış yağan günlərdir. Onun dərdindən Maksimum dərəcədə yağışlı günlərdə çölə-bayıra çıxmıram. çıxanda da Hər dəfə ağlımdan "pravanı götürsəydim, indi altımda maşın, rahat gedib işimi görmüş olacaqdım" fikri keçir, qulağımda da söhbəti öyrənəndə dostumun: "xasiyyətini sikim, ay zobrist, imkan ver də, görürsən kişi sənə yaramaq istəyir", - sözləri cingildəyir. Hər şeyimi: texnoloji şeyləri, sezonluq geyimləri maksimum dərəcədə sukeçirməz olmağına çalışıram ki, bu duyğu azalsın, amma hər dəfə olur. Tutqun hava, yağış konkret boğur məni. Camaat bunda nə romantika görür, anlaya bilmirəm a kişi.

O gün səhər saat 6-dı, 7-ə işləyir. Axır vaxtlar nə yesəm mədəm dəhşət qıcqırmağa başlayır deyə siqaret də ləzzət eləmirdi. mən də 2-3 gündü siqaret çəkmirdim, nəsə könlümə düşdü həmin an. Dedim tez düşüm yan blokun böyründəki "dayı marketi"ndən alım gəlim, 24 saat açıq olur. Olmadı məhlədəki rahat market də açıqdı onsuz da. Ayağımda sadə ayaqqabı, əynimdə adi uzunqol çıxdım evdən. Qapını bağlayanda blokun pəncərəsindən eşitdim ki, aha, deyən, yağış yağır. Əynimə nəsə geyinmək barədə düşünürdüm ki: "ala 2 addımlıq yoldu da, tez alıb qayıdacam", - deyib eləmədim. Andıra qalsın ə-hə. Blokdan çıxıb sürətli addımla yerimdən götürüldüm. Paaart. Girdim suya. 5-6 saniyə sonra aşağıdan hissiyyat gəldi ki, artıq ayağımda nəmlik var. Binanın tininə çatdım, gördüm dükan bağlıdı. "payçini", - deyib dönüb boylandım ki, məhlədəki rahat marketin də işıqları yanmır, o da bağlıdı. Tez Məhləni kruqladım, 5 marketin 5-i də bağlıdı a kişi. Özümə də indi yedirə bilmirəm qayıdıb adam kimi geyinib gəlməyi. Bir tərəfdən evdə kimsə oyanmasın istəyirəm, digər tərəfdən də: "onsuz da ayağım uje nəm olub", - deyirəm içimdən. "bura qədər gəlmişəm, orda bir dənə neptun vardı, ona baxım. Metro çıxışındakı köşk budu-buradı", - falan-filan, cart-curt deyə-deyə qaldım tam-tamına 5 köşk, əlavə 4 marketin bağlı olması reallığı ilə üzbəüz.

Axırıncı köşkün də bağlı olduğunu görüb qayıdırdım. Təmiz başımı itirmişdim, Yoldan keçəndə fikir vermədim, addımımı asfalta qoyan kimi topuğuma qədər suya girdim. Ay bləə, elə bil başımdan qaynar su tökdülər də, təmiz gijdıllağ oldum da həmin an, əsəbdən partlayırdım. Təsəvvür elə, addım atanda Ayağımı qaldırıram içindən su çıxır. Yolu keçdim, çıxdım səkiyə, başımı qaldıran kimi gördüm nəə? avtobus gözləyən bir qaqaş və yanımdan keçib metroya gedən bir xala mənə əcaib nəzərlərlə baxır. Baxış da nə baxış! Bir an diqqət elədim özümə, utandım yerə girdim konkret, deyirəm bircə yer yarılsın girim içinə. Baxıram indi adamlara, hamısı paltoda, payız kurtkasında, başlarında papaq, bir mənəm yesir kimi adi uzunqolda, "lütəccə" olan. Özü də əllərimi salmışam cibimə, külək də əsir, üşüməkdən özümdən də asılı olmadan çiyinlərimi çəkmişəm yuxarı, bildiyin tüfeyli dəli qoyun kimi panika içində ora-bura vurnuxuram. Artıq əsəb-zad qalmayıb, rəzillik duyğusu bürüyüb məni. Deyirəm indi bu dəqiqə qaqaşın biri yaxınlaşacaq ki, "brat bu havada çöllərdə qalmısan, gələ bu manatı, yeməyə nəsə alarsan". Mənə baxan birini görəndə: "göründüğü gibi değil abi açıklayabilirim" demək keçir içimdən. O qədər aşağılanmış hiss edirəm ki, utancımdan Ağız açıb siqaret də istəyə bilmirəm birindən, deyirəm indi deyəcək bu pasyak kimdi.

Gördüm artıq iş-işdən keçib e. Bizdən 300-400 metr aşağıda, dünya dağılsa da açıq olacaq köşk var, Götürüldüm ora. Adama rast gəlməyim deyə ara yollarla gedirəm. Yanından keçəndə sönmüş ümidlərlə baxdım, gördüm dostumun dostunun işlətdiyi şərab dükanı var, daş qoyanını sevdiyim, ora da bağlıdı. Nəsə, saat 7 olurdu artıq, getdim axırda o köşkdən aldım siqareti, tez yandırdım birini. Yolda gələndə yoxuş çıxmağın verdiyi təngnəfəslik, külək, yağış imkan vermədi ləzzətin çıxarım. Çatdım evə, ayaqqabını soyundum. Dolabdan götürdüm paltonu atdım çiynimə. Otağıma keçirəm. ayaqlarım da o qədər sudu ki, bildiyin "lırç-lırç" edir hər addımım. Oturub 5-6 dəqiqə ayağımı dirədim atapleniyaya, özümə gələn kimi siqaret yandırdım. içinə azzarım olsun, 3-4 tüstü sonra başladı yenə andıra qalmış mədəm qıcqırmağa...

Mən anlaya bilmirəm, indi bütün bunlardan sonra bir nəfər oturub adam kimi başa salsın görüm, camaat bu yağışda nə romantika görür a kişi?

+4 əjdaha

23. rey bredberinin tebirince desek ele bil butun dunya asagi yagib tokulur.

+4 əjdaha

24. (baxma: baku horror story)

28 sentyabrda bakı şəhərini sikib atan yağıntı növü. romantizminizə soxalar şəhərin mərkəzində üzürük amk.

+4 əjdaha

1. buludlarda birleşmiş su damcılarının parçalanaraq yere yağdığı andır.candır. sadece emosional olaraq deyil, elmi baxımdanda yağış eslinde melanxolikdir. yağışlı havalarda beyin mavi reng ile normaldam çox daha az qarşılaşdığı üçün xoşbextlik hormonları ifrazatını artırır.

+3 əjdaha

19. yaz yay aylarında yağan yağışlarda islanmaq bir başqa ləzzət edir, yağışlı havada sigaret çəkmək bir başqa ləzzət edir.

+2 əjdaha

2. güneşin tesiri ile yerüzünde buxarlanan su atmosfere doğru yükselmeye başıyır. yükseldikce soyumaya başlayan buxar ele bir an gelir ki havanın soyuq olduğu bir bölgeye gelir ve buxar denecikleri havadakı tozla birleşerek su damlalarına dönüşür bunlar da birleşib bulutları meydana getirir. yaxış dediyimiz tebiet hadisesinin ortaya çıxması da bu bulutların getdikce böyümesi ile olur. bulutlar yeterli böyüklüye çatanda ise yerçekimi sayesinde damlalar yerüzüne düşmeye başlıyır. nece deyeller yağış bax bele yağır. yeni qaldığınız şeherden gedende yağan yağış sizin üçün ağlayan şeher deyil. yada siz özüvüzü pis hisseliyende yağan yağış yuxardaki 'ağlayan melekler' de deyil. sadece yuxarda götünün ağırlığından asılı qalammayan su damlalarıdı.

+2 əjdaha

3. yağdığında hamının başının üstüne nese axtardığı tebiet hadisesi. başa düşmürem, insanoğlu islanmaqdan niye bu qeder qorxur. v for vendettada "tanrı yağışdadır" deye bir cümle var idi. yetim eyvaz ın "yağ ey yağış" deye şeiri var.

+2 əjdaha

4. yağış bardır, mehsuldur, meyvedir.bolluqdur,bereketdir. aztv1: torpaq ana verlişi

+2 əjdaha

14. bu monoton həyatımda azcada olsa mənfi və ya müsbət yöndə axışı dəyişdirən təbii hadisə.

sözlüyə biraz ara vermişdim özümə görə məntiqli bir neçə səbəbin ucbatından. facebookda profilini dondurmamışdan qabaq car çəkən o qaqaş, qız mənəm. bəli. amma biraz ara verməli idim.

yağışa gəlsək əgər dünəndəndir yağış yağır. yağdıqca yağacaq məncə. elə bir hiss oyandırıb içimdə. heç durmadan yağacaq. monoton həyatımı bir müddətliyinə dəyişən yağış özü də monotonlaşacaq. hər gün geyindiyim jaket, hər axşam çəkdiyim siqaret, qapını hər gün döyən ev sahibi kimi o da hər gün yağacaq. günəşin çıxmağın gözləyirəm.

bu arada, salam sözlük.

+4 əjdaha

18. ah yağış ah.ah.oh.uh.yeah.fuck me baby.yeah.oh.uh.yağış

+2 əjdaha

11. yağış, yaz yağışı kimisi yoxdur. indiki kimi bakıda göy üzündən damcılayan yağış damlaları sanki insanın ruhunu təmizləyir. aydınlanırsan sanki, onun damcıları, səsi, saçlara toxunuşu ilə. suyun torpağa qarışıb yaratdığı müqəddəs ətiri heç bir parfüm əvəz edə bilməz. məhz bu zamanda mütləq olması gərəkən şərab və fonda həzin bir musiqi.

+3 əjdaha

20. necədə gözəl. dylan says: "bəzi insanlar yağışı hiss edər, digərləri isə yalnız islanar."

not: fikir verməyin. bu 60 sonrası axmaq generasiyanın saxta poetizmidir.

+1 əjdaha

16. yağ feilindən düzəlmişdir

+1 əjdaha

8. jin adı ilə məşhur, ceyhunun əla mahnısı

+2 əjdaha

9. istanbulda bir başqa olandır

+1 əjdaha

10. bir də yaz yağışı var ki tamam başqa aləmdir.torpağın da qoxusu bir tərəfdən,buludların arasından günəş də çıxıbsa day nə istəyirsiniz ki?!

+2 əjdaha

6. mikayıl adlı mələyin başımıza işəməsidir.



hamısını göstər

yağış