burdan qubadlıya qədər gedən adam


3298   20   2   0
burdan qubadlıya qədər gedən adam 1. nəsil əcdad moderator
reytinq xalı: 7257
karma xalı:9879
entry sayı:3298
izləyənlər:54
sifariş sayı:2

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| lövhə/blog
yanağın rəngdə mey içim gərək,
dərdim xəfif olsun qıvrım saçıntək

pisanthrophobia keçmiş bəd təcrübələrə görə insanlara inanmaqdan, etibar etməkdən qorxmaq.
matthew mcconaughey dümdüz kişilərin də gay damarına xitab edən aktyor. louis c.k.-in bir dənə söhbəti var idi bu barədə -* "Fact is, the law says you cannot touch! But I think I see a lotta lawbreakers up in this house tonight" səhnəsini bilirsiz də? nəysə aşağıdakı linkdən baxın, özünüz tutun söhbəti.
(youtube: )


söhbəti gedən səhnə:
(bax: magic mike)
(youtube: )
reddit gün etibarilə logosunu qaraldan platforma. qaralar ölməsin filan amma hər telefonu əlimə alanda məhərrəmlik vibe-ları almamalıydıq məncə. bilyardın qara 8-i ilə işid bayrağı arasında gedib gəlir logo. -*
exactly this link hahaha
kubok gözləmək alqış üçün yaşamaqdır. kubok məsələsi bizim sinifin icadı idi, biri bir şey bacarıb qürurla ətrafına baxanda "ala bunun kubokunu verin, getsin" deyirdik. faydalı olmağa çalışan adamların həvəsini qıra bilər bəlkə də ancaq həvəsi qırılan adam da faydalı olmasın məncə. bu şəxs kubokların davamı gəldiyi müddətcə faydalı olacaq, kəsilən kimi isə motivasiya olmadığı üçün boşluğa düşəcək. bəlkə də 7ci sinif ağlımızla neçə neçə adamı kuboksuzluğa rəğmən faydalı olmağa davam etməyə sövq etmişik. dünyanda özüm də anlamadan təhqir elədiyim üçün indi daha yaxşı adamların olduğunu düşünmək çox ümidləndiricidir asdfhgja

burdan təklif eliyirəm ki, əjdaha butonunun yerinə kubokunu ver butonu gətirilsin asfadgfhs
2 iyun 2020 metroda polislərin vaqondan atılması qara qarayev metrosunda maska taxmadığı üçün sərnişini vaqondan düşürməyə çalışan polislərin özlərinin vaqondan atılmağı ilə nəticələnən hadisə. belə götürəndə, polis haqqlıdı və camaat həyasızlıq eliyib kimi gəlir ancaq hadisə yerində olanların dediyinə görə məqsədli şəkildə həmin şəxs hədəf götürülüb, çünki vaqonun yarısı (serjant daxil olmaqla) maskasız idi və onlara dəyən yox idi. ola bilər ki, millət bilmədən növbəti korona məhbusu hadisəsinin qarşısını almışdır.
(youtube: )
31 may 2020 abş etiraz aksiyaları paralel olaraq sosial mediada da gedən aksiyalardır. hamı özünə əl qatıb. belə rasistlik kimi çıxmasın, ancaq qaradərililər də az gijdillaq deyillər. aksiyada mesaj vermək üçün bir qrup ağdərili, qaradərili bir kütlə ilə polis arasında səd çəkib onları qoruyur. bu xiyarlar da redditdə paylaşıb "ağdərililər yenə öz "ağdərili imtiyaz"-larından (bax: white privilige) istifadə edərək bizi qoruyur" filan yazıb təhqir eliyirlər. ağdərililərin onları qorumağında belə irqçilik görürlər. bir növü, siz ağdərilisiz, bilirsiniz ki polis sizi vurmaz ona görə rahat-rahat sədd qura bilirsiniz. elədiyiniz qəhrəmanlıq deyil, privilige nümayişidi filan. ki, elədi e, amma söhbət o deyil axı. o adamlar da bunu bilir, dövlətin/polisin bu iki üzlülüyünü üzünə vurur bir növü bu hərəkətlə.

sosial şəbəkələrdə profil şəkillərini qaraya çevirən, dəstək sloqanları yazan ağdərililərlə məzələnib, onlara qarşı irqçilik eliyirlər.
(bax: how white people make everything about themselves)

adama deyərlər ki, qatıq, bir dincəl də. 3 nəfər sənin tərəfinə çıxır, onların da ikisinin sən xətrinə dəyirsən. at qəlbinə iki dəqiqə, birləş, mübarizəni apar da. sənə bərabərlik lazım deyil? ən az onlar qədər insan yerinə qoyulmaq istəyirsənsə, insan yerinə qoyanların simpatiyasını qəbul elə, "çox sağol" de və onları da özünə qat. vururlar hürürsən, sığallayırlar dişləyirsən. başa düşürəm bu əsrlərin stressidi yığılıb qalıb ancaq sən də ağları qəbul eləmirsən axı. adamlar əl uzadanda belə bəd niyyət axtarırsan.

bəd niyyət də axtarmırsan e, o qədər heyvan kimi münasibət görməyə öyrəşmisən ki, səni vurmayanı zəif görüb özün vurursan. tipik qurban psixologiyası. bu söhbəti ən yaxşı əsgərlikdə olan və ya inşaat sektorunda işləyən adamlar başa düşər. kimisə daima təhqir eliyirlər, vururlar deyə yazığın gəlir, insan kimi davranırsan əclaf gəlib başına çıxır, peşman eliyir səni.

nəysə, bir irqin problemini mən həll eliyəsi deyiləm. adam bezir hər yerdə bunların səyliklərini görməkdən. paster demişkən, itələsin amerikaya iran atom safadsfd
mehman hüseynov xәrçәng diaqnozu qoyulan, müalicə üçün $74k ehtiyac duyan jurnalist(?). gofundme dә açıb qardaşı.
petuğa gey deyən insan səhv eləmiş insandır çünki eyni şey deyil. ingiliscədə də eyni söhbət var, faggot vs gay. birincisi təhqirdi və ünvanlanan şəxsin homoseksual olmağına ehtiyac yoxdu, digəri isə cinsi orientasiyanı müəyyən edən isimdi.
(bax: yazılmamış qanunlar)

böyük usta louis c.k.-in bu mövzunu açıqlayan bomba bir stand upı da var:
(youtube: )
riskbudur.az adını dəyişəcəyinə ümid elədiyim platforma. bir də search boxu ağardın, tapana qədər şey oldum.
entry canlandırma hər mod panelə girəndə ağıllanan entrylər (319) yazısını görüb vicdan sızladandır. 5 ildi sözlüyə əl dəymirəm, indi də özümü burda komandirovkada hiss elədiyimdən həvəsim yaranmır qolları çirmələyib girişməyə ancaq gecələr yuxuma da girmir deyil.
futureme.org gələcəkdəki özünə məktub yaza biləcəyin sayt. 6-7 il əvvəldən gələn məktublar var, çoxsunu unutmuşam.
bugün sizi narahat edən sualları yazıb, 5 il sonra da qozunuza olub-olmadığını yoxlaya bilərsiniz. aydınladıcıdı; oxuyub fikirləşirsən ki, bunu özümə nə qədər dərd eləmişdim və indi də bu qədər dərd elədiyim mövzular var, demək onlar da bir neçə il sonra belə cılız gələcək. demək çox da şey eləməmək lazımdı.
ekşi sözlük "azeri’ler, diğer azeriler dahil herkesten nefret ederler genel olarak." kimi tәsbitә imza atmış sözlük.
masumiyet müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu." deyə başlayan və hardasa kitabın yarısına qədər o anın hansı an olduğunu öyrənmək üçün oxudan kitab. mənə elə ilk cümlə bəs eləmişdi. səhv eləmirəmsə 2013 idi, bu kitabı qonşu qızı vermişdi. mən də oxumayacağımı sanıb bir qırağa atmışdım, sonra açıb birinci cümləni oxuyanda ilişib qalmışdım. sonra da, itirmişəm deyib qaytarmamışdım -* orhan pamukun deyəsən elə taktikası budu. bir müsahibəsində deyirdi ki, "bir roman yazmağın ən çətin hissəsi nə onun adıdı, nə hekayənin uzunluğu. ən çətini ilk cümlədi və ən çox zamanımı da o alır".

sevgi, obsessiya mövzusunda yazılmış çox qəşəng əsərdi. bilirəm bir çox insan bu mövzuları aşıb artıq, 23 yaşında həyatın hər üzünü görüb və kantın dediklərinin daha önəmli olduğunu, sevginin də mənasız, şişirdilmiş, uşaqca, çəhrayı bir mövzu olduğunu düşünür. düz də düşünürlər, bir nitşenin bığları qarşısında sevgi nədir ki? ona görə də belə romanlar onlar üçün deyil, çünki hər kitab içimizdəki dərin boşluqdan danışmalıdır. hər əsəri öz mövzusuna uyğun tərəzi ilə yox, özümüz istədiyimiz tərəzi ilə ölçməliyik, çünki başqa cür necə dəxliyyatsız insan ola bilərik? ancaq məncə yenə də, vaxt olanda, çox bekar qalanda, axırıncı oxuya biləciyiniz kitab bu qalanda oxumaq olar.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20