insanlar böyüdükcə kiçilən şeylər

xəyal gücü, kreativlik, sərbəstlik. məsələn azyaşlı uşağlara baxın. böyük birinin ağlına gəlməyəcək, cəsarət edə bilməyəcəyi işlərlə məşğuldurlar. məsələn heçbir yetişkin insan ayağlarının arasından geriyə baxmağı düşünməz. indi deyən ola bilər ki, normal baxmağ olursa niyə elə baxaq ? amma məsələ bunda deyil. əslində yaradıcılıq hamımızın içində var. heç yaradıcı olmayan insan yxdur. lakin böyüdükcə bəzi qəliblər səbəbindən istər-istəməz ən marijinal belə, özündə bu qəliblərdən bir neçəsini cəmləyir. məsələn uşağa heçvaxt bir insanın eybəcərliyi, zənci olması əhəmiyyət kəsb etmir. çünkü böyüdükcə dərk etdiyi sandığını əslində isə sadəcə tarix boyu bilinən ümumi anlayışları mənimsədikcə, həmin insan üçün də artıq fiziki gözəllik anlayışı bilinən gözəllik anlayışı olur, zənci artıq zənci olur, qıyığgözlü artıq fərqli gəlməyə başlayır.