Düz 3 dəfə taxdırmış biri kimi deyirəm. Mütləq uzun müddət ortodontiya ilə məşğul olan, başı çıxan birinə etdirin. Plomb qoyan, arada da çox qazanmaq üçün breket qoyanlara etdirməyin qəti. İlk dəfə 8-ci sinifdə qoymuşdum diş teli. Breketlərin dişin üstündən qopması hər dəfə mənim boynumda qalırdı. Sonradan breketlərə həddən artıq təzyiq salındığından elə olduğunu anladım. Sonradan məndə o breketə çox kəskin allergiya yarandığından çıxartdırmalı oldum. Nəticə isə 1 il keçsə də pis idi. Sonra yenidən düzəltdirmək üçün başqasına getdim. O isə ancaq üst çənəyə qoydu breketi. Lazım olsa, alta da sonra qoyacaqmış. siz bu xətaya qəti getməyin. Dişləm probleminiz varsa, alt və üst çənənizin dişləri yerində deyilsə, bunu etmək olmaz. Nəticəsi məndə çənə ağrıları, pozulmuş dişləm oldu. Əgər sizin həkiminiz sizin şikayətiniz, narahatlığınızı ciddiyə almır, buna görə sizə əsəbləşirsə, orada qalmayın. Artıq 3cü dəfədə şükür ki, həkimi tutuzdura bildilər evdəkilər. Bundan çıxan başqa nəticə-öz işinizi özünüz görün. Breketə qulluq qaydaları isə belədir. Qoz, fındıq kimi şeyləri dişinizə salmaq olmaz. Dişinizlə yemək qoparmaq olmaz. Əllə qırın, bıçaqla kəsin. Lap alçanı belə olsa, bıçaqla kəsin. Tumlu şeylər breketi qoparır. Bu da müalicə müddətini də uzadır. Dişlərinizi yaxşı-yaxşı təmizləyin. Yoxsa dişinizdə daş, ərp, kariyes kimi problemlər yaşayacaqsınız, damaqlarınız da şişəcək. Həkimin günlərini ötürməyin. Bu da müalicə müddətini uzadır. Breket qoyulanda ilk 10 gün filan bərk şey ola bilsin ki, yaxşı yeyə bilməyəsiniz. Ağrı olacaq. Ondan sonra isə duqa(dəmir tel) və rezinlər dəyişdikcə ilk günlər diskomfort ola bilər. Amma keçir. Bu arada dişlərinizdəki əyriliklər dişlərinizdə qida toplanmasına səbəb olub, onların tez xarab olmasına gətirib çıxara bilər. Dişləm problemləri isə nitqə, üz quruluşuna, nəfəsalmaya təsir edir. Dişləmdəki problemlər baş ağrısı da yarada bilir.
heç kim geyimine göre metroda hücuma meruz qalib özünü müdafie elediyi üçün qinanmamalidi. adam ele bilir artiq sivil dünyada yasayiriq, bezi meselelere komment vermese de olar, amma görünür ki, hele çox var. insana hücum olundugu yerde medeniyyetin isi nedi? ekran basinda dayanib “haqliyken haqsiz veziyyetde qaldi” zad demek asandi. metronun içinde geyimine göre söz esiden o yaslardaki bir qizin eleyeceyi sey tam da budu. çox bir sey gözlememek lazimdi, biri hücum edende o biri de sesini atacaq basina.
diger terefden metroda bir qizin geyimine söz deyildiyi üçün bu qeder cosmagi meni sevindirir. kimse bunlari o xalalara, o metrodaki camaata demelidi. medeni olmasa da cesareti teqdirelayiqdir.
“söz esitmek istemirse, ele geyinmesin” deyenlerin olmadigi bir dünya ümidi ile (3 nöqte)
demeli keçen ay bizim eve zeng edibler, deyirler oğlunuzu intervyuya devet edirik.
atam: o axı türkiyededi gele bilmez hr : onda teessüf gözleye bilmerik
atam: qardaşı gelse olar?
hr : sadasadadsa
prichal – cənubi slavyan folklorunda yayılmış bir termin olub, adətən bahar mövsümündə kəndlərdə keçirilən, musiqi, rəqs və ənənəvi yeməklərin birgə təqdim edildiyi xalq bayramını ifadə edir. bu mərasimdə iştirakçılar xüsusi toxunmuş geyimlər geyinir, “prichal” adlı ritmik nağara və zurna alətləri çalınır. 19‑cü əsrin sonlarına doğru bəzi bölgələrdə bu adət rəsmi qeydiyyata alınıb, lakin müasir dövrdə yalnız bəzi etnik qruplar tərəfindən qorunur.
eminence grise və ya boz kardinal "pərdə arxasında", qeyri-ictimai və ya qeyri-rəsmi fəaliyyət göstərən güclü qərarlar qəbul edən kəs ya məsləhətçidir. ifadə ilk dəfə cardinal richelieu-nun sağ qolu françois leclerc du tremblay haqqında işlədilmişdir
həmçinin: aldous huxley-in 1941-ci il kitabı
həmçinin: tarixi "grand strategy" oyunu: https://www.nestinars.com/greyeminence
doğru zaman deyə bir şey yoxdu.Həyatda qarşılaşacaqlarına heç vaxt tam olaraq hazır ola bilmirsən.İnsan planları üçün doğru zamanı gözlüyür.O gün gəlsin bunu edərəm , bu bitsin sonra baxaram və s. Halbuki hər zaman planlamadığın hadisələr də paraleldə yaşanmağa davam edir və həyatın daha da şaxələnir.İndi geri dönüb baxanda , həyatımda heç mükəmməl başlanğıclar yoxdu.Bir qərar verib yola çıxırsan və hər şey elə yolda formalaşır.Məncə əgər beyninizin arxasında qalmış bir fikir, düşüncə , hiss , plan varsa onu ordan çıxarıb analiz edin və reallaşdırmağı yoxlayın.Nəysə uzattım , qısaca hər zaman praktika > theory . Heç nə kağızda yazıldığı kimi deyil , ancaq yoxlayaraq öyrənirsən həyatı.
Axşam evə qayıdırdım. Öz dünyamda özümçün mahnı qulağımda girdim məhləyə. 3-5 metr qarşıdan qara paltoda, hardasa 22-23 yaşında, xoş görünümlü bir qız gəlirdi. Mənim də bir əlimdə bağlanmış zontik, o birində aldığım hədiyyə qutusu - ikisi də dolu. Qız çataçatda durub nəsə dedi. Gülümsünüb əlimlə işarə elədim ki, bir dəqiqə dayansın, əlimin birin boşaldım, özümü rahlayıb mahnını dayandırım. Qulaqlığı çıxaranda gülümsünüb, mahnımı böldüyü üçün üzr istəyib məhlənin yanında açılmış alış-veriş mərkəzinin yerin soruşdu. Ora da durduğumuz yerdən 30-40 metr o yandadı, 1 dəqiqə çəkər, ya çəkməz ora çatmaq. Normalda "plaşatka"nın solundan - onun gəldiyi tərəfdən gedirəm evə. Soruşduğu yeri də sağından gedəndə tapmaq olur. Mənimçün də hansı tərəfdən getsəm eyni məsafədi, eyni yoldu. "budu buradı", - deyib işarə elədim. Sonra da: "Elə ordan keçəcəm, gəlin göstərim", - deyib iki maşının arasından birinci keçsin deyə əlimi uzatdım. Günün son xırda yaxşılığı olacaqdı mənimçün, kefim açılacaqdı, ona görə də bir rahatlıq gəlmişdi. Həm də qız qəşəng idi görünüşcə, bunun da təsirin danmaq olmaz. O an fərqindəydim yolumu qəsdən dəyişdiyimin açıqca görünməsinin, amma ona da okey idi, gülümsünüb təşəkkür elədi. Durğun getməyək deyə də qısa söhbətə açdım. Ara yerdə də pislədim ki, bəs sosial mediada reklamı getdiyi qədər yaxşı, məsləhətli yer deyil, gərəksiz baha satırlar. "Yerində olsam, burdan nəsə almazdım". Dedi onsuz da çemodan alasıdı. "Çemodandı da, nə qədər pis ola bilər ki? İşin görsün -*". Belə də dedi. İnstadan tapıb danışıbdı zatən hər şeyi. Mənim dincliyim qırağa, qız məndən də rahat tip izlənimi verdi. Bütün günü rəsmiyyət içində olmağım cəhənnəm, əzəldən bəri "siz"li danışsa belə dialoqu çox rəsmiyyətdə saxlamayan, sərbəst, rahat davranan, "small talk"lara tez uyğunlaşıb dil tapan tipləri görəndə avtomatik könlüm açılır. O an da çox xoş bir aura vardı. Amma gəlib çatırdıq uje. İçimdən çemodanı səyahət məqsədli alacağı üçün hara gedəcəyindən söhbət açmaqdan tutmuş, son dediyi şeyi zarafata salıb, aranı bir az da yumşaldıb, dialoqu uzadıb onla bir az da vaxt keçirmək keçdi. Zatən tanımır, rahatlıqla yolu 2-3 qat uzada da bilərdim. Amma dayanıb göstərdim ki, giriş orasıdı. Sağollaşdıq. Yenə də bir neçə saniyəlik dayanıb arxasınca baxdım. Sonra gözümü sıxıb yoluma düzəldim.
O an elə inanılmaz təsadüfi analogiya idi ki, fərqinə vardığım an elə bil kimsə sifətimdən kuvaltla vurdu. O cür təsir yarandı məndə. Eyni anda həm ayılmaq, həm də anlıq reallıqdan qopub göt-baş olmaq kimi. Alayarımçıq formada bir anlıq illər əvvələ qayıtdım sanki. Orda durduğum moment, bloka qədər 50 metrlik yol, ümumən zaman sonsuz gəldi. Beynimdən o qədər fikir, gözümün önündən o qədər şey keçdi ki, necə gəldim, özüm də bilmədim. İllərdi bir nəfər xaric (ona da allaq-bullaq) heç kimə danışmağa belə dilim gəlməyən, heç fikrimi toparlayıb yaza da bilmədiyim hər şey gəldi canlandı, basırdığım yerdən duyğularım dirildi. Konkret iki yerə bölündüm. Bir tərəfdən tez-tələsik bir bəhanə uydurub, o biri girişdən girib qızla "təsadüfi" rastlaşıb, dialoqu uzatdıqca uzadıb tanış olmaq, bu qədər zaman sonra o cür anı, bu duyğuları yenidən yaşamaq üçün "bəlkə"lər didirdi məni, ürəyim çırpınırdı. Bir yandan da belə şey eləsəm, istədiyim kimi olmasa, lap elə olsa belə hərəkətimdən utanıb, özümə qismən nifrət edəcəyim, bağışlamayacağım ağlıma gəlirdi. Kiminsə xırda xahişindən istifadə edib, "girişib" fürsəti dəyərləndirməyə çalışacağım üçün yox. Necə izah edim bu durumu bilmirəm.. O qədər şeyə hörmətsizlik, tapdıyıb keçmək, sanki yazını qaralayıb üstünə nəsə yazmağa çalışmağın verdiyi utanc idi. Nəysə, yenə də fikrimi izah etməyə söz tapmadım.. Yazarkən hər şeyi canlandırıb, xırdalığa kimi izah edə bildiyim halda bir bu məsələdə dolaşıb qalıram, alınmır..
Necə bitirəcəyimi bilmədim. Heç nə, yuxu vaxtımdan 2 saat yarım keçib, siqaretləri bir-birinə calaq edib yatmağa çalışıram. Dünən bir sözlük yazarıyla görüşdük, söhbəti açılmışdı buranın. Çoxdandı girmirdim, dedim elə içimi bura töküm, burda qalsın. Vaxt edib mesajlara baxıb yığışıb qalan bildirişlərə göz atım gərək.
özünüz. özünüzü itirdikdə bir də tapa bilmirsiniz, artıq özünüzdən çox uzağlarda olursunuz, sizə kömək edən də olmur. çünki özünüzü itirdikdə, məqsədlərinizi, arzularınızı, hətta bir zamanlar sizi xoşbəxt edən şeyləri belə unudursunuz. başqalarının gözləntilərinə uyğun yaşamağa başlayır, öz istəklərinizi isə arxa plana atırsınız. bir müddət sonra dayanıb geriyə baxanda anlayırsınız ki, hamını razı salmağa çalışarkən özünüzü unutmusunuz. hamıya çatmağa çalışarkən özünüzdən uzaqlaşmısınız. unutmayın, həyatda hər şeyi yenidən qazanmaq mümkündür, amma özünüzü itirdiyinizi fərq etməsəniz, geri qayıtmaq getdikcə çətinləşəcək.
27 oktyabr 1999-cu il tarixində nairi hunanyan rəhbərlik etdiyi silahlı hücumda ermənistan parlamentində baş nazir vazgen sargsyan, sədri karren demirçyan və altı başqa siyasətçi həlak edildi. bu hadisə onun uzun illik siyasi və ideoloji məyusluğunun zirvəsi idi.
hunanyan 1965-ci ildə yerevan şəhərində anadan olub, 1984-1985-ci illərdə sovet ordusunda xidmət edib, sağlamlıq problemləri səbəbindən buraxılıb. 1990-cı ildə yerevan dövlət universitetinin filologiya fakültəsini bitirib, 1988-ci ildən karabakh hərəkatına aktiv qoşulmuş, ermən inqilabi federasiyasının üzvü olmuş, lakin 1992-ci ildə davranış pozuntuları üzündən partiyadan çıxarılıb. sonrakı illərdə horizon xəbər agentliyini qurub, bu agentlik bir neçə ay fəaliyyət göstərib, sonra bağlanıb. 1994-1997-ci illərdə krımda yevparatoda erməni dili müəllimi kimi çalışıb, 1997-ci ildə vətəninə qayıdıb. bu müddət ərzində bir neçə dəfə türkəyə səfərlər etmiş, xarici təcrübəsi və siyasi kənara itirilməsi onun radikal addımına zəmin yaratdı.