1 sentyabr

məktəbə ilk ayaq basdığım gün.... indiyə kimi yadımdadır... çox həyəcanlı idim. özümü sanki başqa planetdəymişəm kimi hiss edirdim... məktəbin həyətinə toplanmış şagirdləri görəndə içimdə qəribə bir narahatlıq baş qaldırdı... hələ heç kimi tanımırdım. müəlliməm mənə atamın əlini buraxıb sirada dayanmağı tapşıranda elə qorxmuşdum ki, atamın əlindən ikiəlli yapışmışdım.. düşünürdüm ki, məni həmişəlik atamdan alırlar. amma atam mənə hər şeyi izah edəndə razılaşmışdım o da ki, bir şərtlə razı olmuşdum - nə vaxt pəncərədən baxsam atamı orada görməliydim. anam müəlliməmdən məni pəncərə tərəfdə oturtmağı xahiş elədi. və beləcə atam həmin gün işə getmədi və mən 3 dərs boyunca hər 10-15 dəqiqədən bir atamın orda olub olmadığını yoxlayırdım. atam isə gözünü bir anlıq da olsa sinif otağımın pəncərsindən çəkmirdi... həmin gün mənim həyatıma təkcə ilk dərs günü kimi deyil, həm də atamın mənə olan sevgisini isbat etdiyi gün kimi yazıldı...