sözlük yazarlarının qorxuları

sanki yarımçıq qalacaqmış kimidir hərşey. ki qalacaq da. məsələn tibeti görmədən ölmək, amazonda timsahlardan gizlənmədən ölmək, argentina steplərində kilometrələrcə at sürmədən ölmək, adının mənası atəş olan meksikalı bir qadını öpmədən ölmək, afrika cəngəlliklərində bir pələngin ceyranı necə ovladığını görmədən ölmək, yaşlı bir rus dyadyasıyla sibirdə donmamaq üçün dibinə kimi içmədən ölmək, və yenə o sibirin kimsəsiz səssiz qarlı meşələrindən qızınmaq üçün odun yığmadan ölmək, irland gözəliylə bir cəngavərin savaş dönüşü yorğunluğunu hiss edərək qırmızı şərab içmədən ölmək, niagaranın tam təpəsinə çıxıb qollarını dünyanı qucaqlarmış kimi açıb avazın çıxana qədər bağırmadan ölmək, bunlar qorxudur, və mən bu qorxuları yaşayan tək aciz deyiləm.