mövlanə cəlaləddin rumi ilə şəms təbrizi arasındakı sevgi

bu şeirin yaranmasına səbəb olan sevgi duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun, etme. başka bir yar, başka bir dosta meylediyorsun, etme. sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı? hangi hasta gönüllüyü kastediyorsun, etme. çalma bizi, bizden bizi, gitme o ellere doğru. çalınmış başkalarına nazar ediyorsun, etme. ey ay, felek harab olmuş, altüst olmuş senin için... bizi öyle harab, öyle altüst ediyorsun, etme. ey, makamı var ve yokun üzerinde olan kişi, sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun, etme. sen yüz çevirecek olsan, ay kapkara olur gamdan. ayın da evini yıkmayı kastediyorsun, etme. bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan. gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun, etme. aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer; aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme. ey, cennetin cehennemin elinde oldugu kişi, bize cenneti öyle cehennem ediyorsun, etme. şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize, o zehiri o şekerle sen bir ediyorsun, etme. bizi sevindiriyorsun, huzurumuz kaçar öyle. huzurumu bozuyorsun, sen mahvediyorsun, etme. harama bulaşan gözüm, güzelliğinin hırsızı. ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun, etme. isyan et ey arkadaşım, söz söyleyecek an değil. aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun, etme