tut ağacı

uşaqlığımın keçdiyi şelaleli şəhərdə kirada yaşadığımız evin önündəki dərd ortağım ağaçtı. belə böyük qolları vardı sarılıyordu arxadan. ən xoşbəxt günlərimin ən diqqətə çarpan element olmasının yanında çox da gözəl bir azeri türküsüdür və əmin igüs də onu möcüzə yorumlar xüsusilə bu qisimi möcüzədir tut ağacı boyunca tut yemədim doyunca yari halvette gördüm danışmadım doyunca mənim balam kimə neylər körpə balam kimə neylər mənim balam ay balam körpə balam ay balam qırmızı üzüm siyahladı verdim anam sahladı anama qurban olum məni tez adahladı gedirdim yavaş yavaş ayağıma dəydi daş səndən mənə yar olmaz gel olah bacı gardaş